خانه کتاب کالاگان

معرفی کتاب | آواز کافه غم‌بار کارسون مک‌کالرز ترجمهٔ حانیه پدرام نشر بیدگل «آواز کافه غم‌بار» داستان آدم‌هایی تنهاست؛ آدم‌هایی که می‌خواهند دوست بدارند، دوست داشته شوند و جایی در زندگی دیگری پیدا کنند، اما عشق همیشه آن‌طور که انتظار داریم پاسخ داده نمی‌شود. داستان در آبادی کوچکی در جنوب آمریکا می‌گذرد؛ جایی که میس آملیا، زنی بلندبالا و منزوی، زندگی متفاوتی دارد. با ورود لایمن، مردی گوژپشت و غریبه، کافه‌ای در این آبادی شکل می‌گیرد و برای مدتی کوتاه به محل جمع‌شدن آدم‌ها تبدیل می‌شود. اما بازگشت شوهر سابق آملیا، مسیر این رابطه‌ها را تغییر می‌دهد. مک‌کالرز در این رمان کوتاه، با ترکیبی از فضای گوتیک جنوب آمریکا، طنز تلخ و اندوه، دربارهٔ تنهایی، میل به تعلق، عشق یک‌طرفه و ناتوانی انسان‌ها در برقراری ارتباطی متقابل می‌نویسد. شاید یکی از تلخ‌ترین حرف‌های کتاب همین باشد: عاشق بودن لزوماً به این معنا نیست که معشوق هم به همان اندازه عاشق ماست. «آواز کافه غم‌بار» نخستین‌بار در سال ۱۹۵۱ منتشر شد و از شناخته‌شده‌ترین آثار کارسون مک‌کالرز، نویسندهٔ آمریکایی، به شمار می‌آید. نشر بیدگل این کتاب را با ترجمهٔ حانیه پدرام منتشر کرده است. #کالاگان #معرفی_کتاب #آواز_کافه_غم‌بار #کارسون_مک‌کالرز #نشر_بیدگل

باورنکردنی، اما واقعی زنی که سه بار با کشتی‌های بداقبال همراه شد ویولت جسوپ، مهماندار کشتی، زنی بود که نامش با سه کشتی مشهور تاریخ گره خورد: Olympic، Titanic و Britannic. سال ۱۹۱۱، جسوپ در کشتی Olympic مشغول به کار بود. کشتی با ناو جنگی بریتانیایی HMS Hawke برخورد کرد و آسیب دید، اما غرق نشد. جسوپ از این حادثه جان سالم به در برد. یک سال بعد، در آوریل ۱۹۱۲، او به‌عنوان مهماندار در نخستین سفر Titanic حضور داشت. شب ۱۴ آوریل، Titanic با کوه یخ برخورد کرد. جسوپ به زنان و کودکان کمک کرد تا سوار قایق‌های نجات شوند و خودش نیز سرانجام نجات پیدا کرد. در قایق نجات، نوزادی را به او سپردند تا از او مراقبت کند. صبح روز بعد، کشتی Carpathia بازماندگان را نجات داد. اما چهار سال بعد، جسوپ دوباره روی یکی از کشتی‌های خواهر Titanic کار می‌کرد: Britannic. این کشتی در جریان جنگ جهانی اول به بیمارستان شناور تبدیل شده بود. صبح ۲۱ نوامبر ۱۹۱۶، انفجاری مهیب Britannic را لرزاند. کشتی به‌شدت آسیب دید و کمتر از یک ساعت بعد غرق شد. جسوپ باز هم زنده ماند. او بعدها به لقب «دوشیزهٔ غرق‌نشدنی» مشهور شد. و عجیب‌تر اینکه پس از این سه حادثه، باز هم سال‌ها به کار در دریا ادامه داد و در مجموع حدود ۴۲ سال در کشتی‌ها کار کرد. ویولت جسوپ در سال ۱۹۷۱ درگذشت. گاهی واقعیت، از افسانه عجیب‌تر است. منابع: • HISTORY — 6 Famous Coincidences • HISTORY — Britannic, sister ship to the Titanic, sinks in Aegean Sea • HISTORY — The Woman Who Survived the Titanic and Britannic Sinkings #باورنکردنی_اما_واقعی #کالاگان

معرفی نویسنده | النا فرانته نویسنده‌ای که نامش را پنهان کرد النا فرانته نام مستعار نویسنده‌ای ایتالیایی است که هویت واقعی‌اش هنوز به‌طور قطعی فاش نشده. او از مهم‌ترین نویسندگان ادبیات معاصر ایتالیاست؛ نویسنده‌ای که ترجیح داده به‌جای چهره و زندگی شخصی‌اش، آثارش دیده و درباره‌شان صحبت شود. فرانته در داستان‌هایش به سراغ بخش‌هایی از زندگی می‌رود که معمولاً کمتر درباره‌شان حرف می‌زنیم: دوستی، عشق، مادری، حسادت، میل به استقلال، طبقهٔ اجتماعی و پیچیدگی‌های هویت زنانه. نثرش صریح و بی‌پرده است و شخصیت‌هایش اغلب با احساساتی متناقض و گاه ناخوشایند دست‌وپنجه نرم می‌کنند. شهرت جهانی فرانته بیش از همه با چهارگانهٔ ناپلی شکل گرفت؛ مجموعه‌ای چهارجلدی که با دوست نابغهٔ من آغاز می‌شود و داستان دوستی طولانی و پیچیدهٔ النا و لیلا را از کودکی تا بزرگسالی دنبال می‌کند. این مجموعه تصویری گسترده از ناپل، فقر، خشونت، خانواده، سیاست و جایگاه زنان در جامعه ارائه می‌دهد. از دیگر آثار مهم او می‌توان به عشق آزاردهنده، روزهای ترک، دختر گمشده و زندگی دروغین بزرگسالان اشاره کرد. فرانته دربارهٔ ناشناس ماندنش گفته است که این انتخاب به او اجازه می‌دهد نویسنده‌ای باشد که آثارش، نه زندگی شخصی‌اش، در مرکز توجه قرار بگیرند. شاید به همین دلیل، دربارهٔ النا فرانته بیش از آن‌که بدانیم چه کسی است، می‌توانیم بپرسیم چه چیزهایی را با نوشتنش آشکار کرده است. #کالاگان #معرفی_نویسنده #النا_فرانته

«گیرم گلابِ نابِ شما اصلِ قمصر است اما چه سود؟ حاصلِ گل‌های پرپر است»

بعضی بیت‌ها را که می‌خوانی، دیگر شعر نیستند؛ اعترافی‌اند که سال‌ها پیش، کسی به جای تو نوشته است. مثل این بیت صائب که انگار از جایی درون من آمده: آدم به سخت‌جانیِ من نیست در جهان صبر من از زیارتِ ایّوب می‌رسد #صائب_تبریزی

معرفی کتاب | گذرنامه هرتا مولر «گذرنامه» یکی از آثار کوتاه و در عین حال تکان‌دهندهٔ هرتا مولر، نویسندهٔ آلمانی‌زبان رومانیایی‌تبار و برندهٔ نوبل ادبیات ۲۰۰۹ است؛ رمانی دربارهٔ زندگی زیر سایهٔ دیکتاتوری، میل به مهاجرت و بهایی که انسان گاهی برای رسیدن به آزادی می‌پردازد. داستان در روستایی آلمانی‌زبان در رومانیِ دوران حکومت نیکلای چائوشسکو می‌گذرد. ویندیش، آسیابانی است که همراه همسر و دخترش زندگی می‌کند و رؤیای رفتن به آلمان را در سر دارد. برای خروج از رومانی، به گذرنامه نیاز دارد؛ اما گرفتن همین تکه کاغذ ساده، او و خانواده‌اش را وارد چرخه‌ای از رشوه، تحقیر، سوءاستفاده و از دست دادن کرامت انسانی می‌کند. به همین دلیل، «گذرنامه» را بیشتر از آنکه صرفاً داستانی دربارهٔ یک خانواده بدانیم، می‌توان روایتی از بیگانگی، ترس و زندگی در جایی دانست که حتی رؤیای رفتن هم هزینه دارد. #کالاگان #معرفی_کتاب #گذرنامه #هرتا_مولر #ادبیات_آلمان

یک جهان، چند زبان | احساسات خوشحال انگلیسی: Happy فرانسوی: Heureux / Heureuse عربی: سعيد / سعيدة غمگین انگلیسی: Sad فرانسوی: Triste عربی: حزين / حزينة امیدوار انگلیسی: Hopeful فرانسوی: Plein(e) d’espoir عربی: متفائل / متفائلة ناامید انگلیسی: Hopeless / Disappointed فرانسوی: Désespéré(e) / Déçu(e) عربی: يائس / يائسة خسته انگلیسی: Tired فرانسوی: Fatigué / Fatiguée عربی: متعب / متعبة عصبانی انگلیسی: Angry فرانسوی: En colère عربی: غاضب / غاضبة شرمنده انگلیسی: Embarrassed / Ashamed فرانسوی: Gêné(e) / Honteux / Honteuse عربی: خجلان / خجلانة تنها انگلیسی: Lonely فرانسوی: Seul / Seule عربی: وحيد / وحيدة

باورنکردنی، اما واقعی مردی که از دو بمباران اتمی جان سالم به‌در برد. ۶ اوت ۱۹۴۵. تسوتومو یاماگوچی، مهندس ۲۹سالهٔ ژاپنی، برای یک مأموریت کاری در هیروشیما بود. قرار بود به‌زودی به خانه‌اش در ناگازاکی برگردد. صبح آن روز، در حالی که حدود سه کیلومتر با مرکز انفجار فاصله داشت، بمب اتمی هیروشیما منفجر شد. شدت انفجار او را به زمین کوبید؛ پردهٔ گوشش آسیب دید و قسمت بالاتنه‌اش به‌شدت سوخت. یاماگوچی آن شب را در هیروشیما گذراند و روز بعد، با وجود جراحاتش، راهی ناگازاکی شد. سه روز بعد، ۹ اوت، در محل کارش در ناگازاکی مشغول توضیح دادن آنچه در هیروشیما دیده بود، بود. همکارانش احتمالاً تصور می‌کردند بدترین چیزی را که ممکن است یک انسان ببیند، برایشان تعریف می‌کند. اما چند لحظه بعد، آسمان ناگازاکی هم منفجر شد. بمب اتمی دوم فرود آمد و یاماگوچی برای دومین بار از یک بمباران اتمی جان سالم به در برد. او تنها فردی نبود که هر دو بمباران را تجربه کرد؛ پژوهش‌ها از حدود ۱۶۰ تا ۱۶۵ نفر دیگر نیز نام می‌برند که در هر دو شهر حضور داشتند. اما یاماگوچی تنها کسی بود که دولت ژاپن رسماً او را به‌عنوان بازماندهٔ هر دو بمباران به رسمیت شناخت؛ این شناسایی رسمی در سال ۲۰۰۹ انجام شد. سال‌های زیادی دربارهٔ آنچه دیده بود سکوت کرد. اما در سال‌های پایانی زندگی، بارها دربارهٔ تجربه‌اش سخن گفت و به یکی از صداهای مخالف سلاح‌های هسته‌ای تبدیل شد. او در سال ۲۰۱۰، در ۹۳سالگی درگذشت. زندگی او ۶۵ سال دیگر ادامه پیدا کرد؛ اما بخشی از آن برای همیشه در دو صبح با سه روز فاصله در هیروشیما و ناگازاکی جا ماند. این داستان باورنکردنی است؛ اما افسانه نیست. منابع: Smithsonian Magazine، «Nine Harrowing Eyewitness Accounts of the Bombings of Hiroshima and Nagasaki» The Japan Times / Associated Press، «Man, 93, officially declared survivor of both bombs» RTÉ، «Japan’s double atomic bomb survivor dies» Nagasaki University — Double A-Bomb Victim: My Life beneath the Atomic Clouds #باورنکردنی_اما_واقعی #کالاگان

معرفی نویسنده | گبور مته نویسنده‌ی زخم‌های پنهان انسان گبور مته (Gabor Maté) پزشک و نویسنده‌ای کانادایی است که بخش مهمی از آثارش را به بررسی رابطهٔ میان تجربه‌های کودکی، تروما، استرس، اعتیاد و سلامت جسم و روان اختصاص داده است. مته حدود دو دهه در پزشکی خانواده و مراقبت تسکینی (Palliative Care) فعالیت کرده است. پس از آن، بیش از یک دهه در ونکوور با افرادی که با اعتیاد به مواد مخدر، بیماری‌های روانی و HIV درگیر بودند کار کرد. در نگاه مته، بسیاری از رفتارها و مشکلاتی که در بزرگسالی با آن‌ها مواجه می‌شویم، جدا از گذشتهٔ ما نیستند. او تلاش می‌کند به جای قضاوت رفتار انسان، به ریشه‌های آن نگاه کند و بپرسد: چه چیزی در زندگی ما اتفاق افتاده که به اینجا رسیده‌ایم؟ از ویژگی‌های آثار او پیوند زدن تجربه‌های شخصی با مسائل گسترده‌تر انسانی و اجتماعی است؛ از رابطهٔ والدین و فرزندان گرفته تا تأثیر فشارهای زندگی و تجربه‌های کودکی بر سلامت. کتاب‌های گبور مته: 🦢 وقتی بدن نه می‌گوید دربارهٔ ارتباط میان استرس، هیجان و بیماری و اینکه چگونه فشارهای روانی می‌توانند در بدن نمود پیدا کنند. 🦢 بازپس‌گیری فرزندان با همکاری گوردون نیوفلد؛ دربارهٔ رابطهٔ والدین و فرزندان و نقش دلبستگی در رشد کودک. کتاب بر این ایده تأکید می‌کند که در دنیای امروز، پیوند والد و فرزند ممکن است تحت تأثیر همسالان و محیط اجتماعی قرار بگیرد. 🦢 ذهن‌های پراکنده کتابی دربارهٔ ADHD و نقش تجربه‌های دوران کودکی و محیط رشد در شکل‌گیری و بروز آن؛ مته در این اثر میان زیست‌شناسی و تجربه‌های زندگی ارتباط برقرار می‌کند. 🦢 افسانهٔ عادی بودن با همکاری دنیل مته؛ دربارهٔ این پرسش که آنچه در جامعه «عادی» و طبیعی تلقی می‌شود، الزاماً برای سلامت انسان سالم و مطلوب هست یا نه. کتاب به تروما، استرس، گسست از خود و تأثیر محیط اجتماعی بر سلامت می‌پردازد. آثار مته بیش از آنکه وعدهٔ یک زندگی بی‌دردسر بدهند، دعوتی هستند به دقیق‌تر نگاه کردن به خودمان و ریشه‌های دردهایمان؛ به این پرسش که پشت بسیاری از رفتارهای ما چه تجربه‌ای ایستاده است و چه چیزی را سال‌ها با خود حمل کرده‌ایم.

معرفی کتاب | آرایش دشمن نوشتهٔ آملی نوتومب ترجمهٔ مارال دیداری نشر چشمه یک پرواز از پاریس به بارسلونا به تأخیر افتاده و ژروم آنگوست در سالن انتظار فرودگاه نشسته است. مردی غریبه به نام تکستور تکسل سر صحبت را با او باز می‌کند؛ مردی پرحرف، عجیب و آزاردهنده که ظاهراً نمی‌خواهد دست از این گفت‌وگو بردارد. اما این فقط یک گفت‌وگوی معمولی نیست. تکستور کم‌کم از جنایتی می‌گوید که سال‌ها پیش مرتکب شده؛ و هرچه مکالمه پیش می‌رود، مرز میان قربانی و مجرم، حقیقت و دروغ، خودِ واقعی و تصویری که از خود ساخته‌ایم محوتر می‌شود. «آرایش دشمن» رمانی کوتاه و دیالوگ‌محور است که تقریباً تمام اتفاقاتش در قالب همین گفت‌وگوی نفس‌گیر شکل می‌گیرد؛ گفت‌وگویی که آرام‌آرام به یک نبرد روانی تبدیل می‌شود. نوتومب در این رمان، مفهوم شر را بیرون از انسان جست‌وجو نمی‌کند؛ بلکه ما را وادار می‌کند از خودمان بپرسیم: اگر با تاریک‌ترین بخش وجودمان روبه‌رو شویم، آیا آن را خواهیم شناخت؟ کتابی کوتاه و غافلگیرکننده؛ مناسب برای کسانی که رمان‌های روان‌شناختی و داستان‌هایی با پایان غیرمنتظره را دوست دارند. “آدم‌ها چه نیاز خنده‌داری دارند که دیگران را متهم کنند زندگی‌شان را تباه کرده‌اند؛ حال آن‌که خودشان، بدون کمک هیچ‌کس، در این کار به‌خوبی موفق می‌شوند.” [از متن کتاب] #معرفی_کتاب

فروغ فرخزاد در یک فیلم «خواستگاری» فیلمی است که فروغ فرخزاد در آن به‌عنوان بازیگر حضور دارد. در سال ۱۳۴۰، مؤسسهٔ ملی فیلم کانادا ساخت یک فیلم کوتاه را به سازمان فیلم گلستان سفارش داد. این فیلم قرار بود یکی از چهار فیلم مجموعه‌ای باشد که به بررسی و مطالعهٔ شیوهٔ معاشرت و زندگی زوج‌های جوان در چهار کشور کانادا، هند، ایتالیا و ایران می‌پرداخت. به همین دلیل زبان فیلم انگلیسی است. «خواستگاری» سهم ایران از این مجموعه بود؛ فیلمی به کارگردانی ابراهیم گلستان که فروغ فرخزاد نیز در آن حضور داشت. «خواستگاری» شاید برای بسیاری از مخاطبان، یکی از حضورهای کمتر دیده‌شدهٔ فروغ در برابر دوربین باشد؛ فرصتی کوتاه برای دیدن او، نه فقط به‌عنوان شاعر و فیلم‌ساز، بلکه در مقام بازیگر. بخشی از فیلم را ببینیم.

«در هر یک از ما تکه‌ای کوچک از تاریخ وجود دارد.» جنگ چهرهٔ زنانه ندارد | سوتلانا آلکسیویچ «خاطره‌ها، حتی عزیزترین‌شان، با شگفتی زود محو می‌شوند.» هرگز رهایم مکن | کازوئو ایشی‌گورو «وجدان. وجدان، وحشتناک‌ترین چیز در دنیاست.» اعمال انسانی | هان کانگ

برندگان نوبل ادبیات | نویسنده و کتاب‌ها 🦢 هان کانگ | نوبل ادبیات ۲۰۲۴ هان کانگ، نویسنده‌ی اهل کرهٔ جنوبی، در سال ۲۰۲۴ برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات شد؛ نویسنده‌ای که آثارش اغلب به خشونت، رنج، بدن و زخم‌های فردی و جمعی می‌پردازند. از کتاب‌های او: گیاه‌خوار The Vegetarian اعمال انسانی Human Acts سفید / کتاب سفید The White Book وداع نمی‌کنم We Do Not Part 🦢 کازوئو ایشی‌گورو | نوبل ادبیات ۲۰۱۷ کازوئو ایشی‌گورو، نویسندهٔ بریتانیاییِ ژاپنی‌تبار، در سال ۲۰۱۷ نوبل ادبیات را دریافت کرد. آثار او اغلب دربارهٔ حافظه، هویت، فقدان، عشق و چیزهایی هستند که انسان ترجیح می‌دهد به یاد نیاورد. از کتاب‌های او: هرگز رهایم مکن Never Let Me Go بازماندهٔ روز The Remains of the Day غول مدفون The Buried Giant کلارا و خورشید Klara and the Sun 🦢 سوتلانا آلکسیویچ | نوبل ادبیات ۲۰۱۵ سوتلانا آلکسیویچ، نویسنده و روزنامه‌نگار بلاروسی، در سال ۲۰۱۵ برندهٔ نوبل ادبیات شد. او با گردآوری روایت‌های واقعی مردم، تاریخ را از زبان کسانی روایت می‌کند که خود در دلِ وقایع زندگی کرده‌اند. از کتاب‌های او: جنگ چهرهٔ زنانه ندارد The Unwomanly Face of War صداهایی از چرنوبیل Voices from Chernoby آخرین شاهدان Last Witnesses

ماگ‌های انزلی رسیدند حالا می‌توانید تکه‌ای از انزلی را روی میزتان هم داشته باشید. ماگ‌های کالاگان با نقاشی‌هایی از انزلی، برای نوشیدن چای و قهوه با خاطره‌ی دریا و باران. موجود در خانه‌کتاب کالاگان #کالاگان #انزلی

آفرین آقای داستایفسکی. خودشه: من غمگین و ناامید نیستم. هرجا که باشی، زندگی، زندگی است؛ چون زندگی درون ماست، نه در بیرون. آنجا تنها نخواهم بود. انسان بودن در میان انسان‌ها، و انسان ماندن؛ در هر مصیبتی که بر سرمان می‌آید نومید نشدن و سقوط نکردن، زندگی همین است؛ وظیفهٔ زندگی همین است. #فئودور_داستایفسکی #نامه_ها