شب‌های عربی

بعضی عزیزان مخاطب می‌گویند: تابحال کانالی مثل شب‌های عربی ندیده‌اند! که خب واضحا برای تمجید و ستایش است. نه گزاره خبری ساده و خنثی :) بله. موافقم. خودم نیز چنین اعتقادی دارم. اما نکته مهم‌تر این است که بدانید «چرا کمتر کانالی مثل شب‌های عربی وجود دارد؟» قید «کمتر» را برای تواضع گفتم. چون مغزهای ضعیف عادت دارند عاشق چیزهایی شوند که به آن می‌پردازند. مغز ضعیف این طور است که دارم عربی فرا می‌گیرم، پس باید عاشق همه پکیجی باشم که در نظام آموزشی به خوردم داده می‌شود. در گروه‌های زبان و ادبیات عرب دانشکده‌ها، غالب دانشجویان از یک تیپ عقیدتی سیاسی هستند. حتی اساتید گروه از همان تیپ هستند. صدها چنل تلگرامی با پسوند «عربی و عراق و سوریه و جهان عرب» وجود دارند ولی کمی اسکرول کنید می‌بینید همه از یک تیپ فکری هستند. بارها شده یک چنل موسیقی عربی خواسته با شب‌های عربی تبادل کند، وقتی مقداری چنل را خوانده، من را بلاک کرده. چون مواضع سیاسی من ناراحتش کرده. این تصور که کسی عربی بلد است پس باید ... باشد، همان قدر احمقانه است که خیال کنیم اگر کسی آلمانی بلد است باید عاشق نازیسم و هیتلر باشد. راستش را بخواهید من از سر علاقه به زبان عربی این چنل را ایجاد نکردم. از سر ضرورت بود. آدم بالغ می‌داند بعضی کارها را لازم است برای اهمیتشان انجام دهد نه محض علاقه. هیچ‌کس را هم تا زبان انگلیسی‌اش کامل نشده توصیه به فراگیری زبان دیگری نمی‌کنم. من به عللی در مسیر پژوهشی‌ام نیاز شد عربی معاصر یاد بگیرم، بعد از آن هم کنجکاوی‌ام نسبت به موضوعات جهان عرب باقی ماند. وقتی می‌دیدم سیاسی‌نویس‌های حوزه جهان عرب، هر چرند و دروغی را منتشر می‌کنند تصمیم گرفتم صدایی در میان این همه نویز دروغ باشم. دوست داشته باشیم یا نه، سرنوشت ایران با همسایگان عربش گره خورده، سیاسی، اقتصادی، نظامی، همه چیز. باید بدانیم چه می‌گذرد تا عبرت بگیریم. آدم/ملتی که عبرت نگیرد، مایه عبرت می‌شود. دغدغه اول و آخر من ایران و مردمش است. بخواهیم یا نخواهیم، قشر نخبه فکری فرهنگی ایران (با هر گرایشی) اگر واقعا به دنبال پاسخی صحیح برای پرسش «چه باید بکنیم» هست، باید شناخت مناسبی از ادیان و مذاهب منطقه، تاریخ معاصر کشورها، جریانات تاریخی و سیاسی و اجتماعی، رقابت‌ها و همگرایی‌هایشان، و موضوعات متعدد دیگری از این دست داشته باشد. جهان عرب، جهانی از موضوعات پیچیده و حساس است که نباید فقط عده‌ای دروغ‌گو از یک تیپ عقیدتی سیاسی خاص، انحصار روایتش را داشته باشند. زیاد حرف زدم. ببخشید. شب بخیر

امروز چند جا با کاربران عراقی مشاجره داشتم. پر از مواضع نژادپرستانه خشن هستم. امشب منتظر موضوع جدی و مهمی نباشید تا آروم بشم.

ادمین شب‌های عربی وقتی بهش میگن درباره بشار اسد چیزی نگو!

در حال رصد موضوعات هستم

شب‌های عربی فقط و فقط توی تلگرامه هر چی بشه، هیچ‌جا دیگه نمیریم آهنگا رو ذخیره کنین

داشتن کمی پرنسیب بد نیست. کپی کردن محتوا بدون ارجاع، زیبا نیست. اگر تابحال چیزی به قلم خودتان نوشته باشید، خواهید دانست هر نویسنده روی متنی که خودش نوشته، حساس است.

گلوله در پاسخ کلمه؛ مروری بر چند ترور سیاسی در عراق معاصر ترور سیاسی خصوصا ترور اندیشمندان و نویسندگان و روزنامه‌نگاران، هنر و مهارتی نیست که در انحصار گروه یا حکومت خاصی باشد. همه حکومت‌های تمامیت‌خواه و دشمن آزادی‌، در این زمینه رقابت دارند. شیوه‌ها و انگیزه‌ها مخ‍تلف است؛‍ اما ماهیت قضیه فرقی ندارد. یکی مسموم می‌کند و عمدا ردپا می‌گذارد تا بقیه حساب کار دست‌شان بیاید؛ یکی در ساعت شلوغی بمب منفجر می‌کند؛ یکی در تاریکی شب چاقو می‌زند؛ یکی در روشنای روز شلیک می‌کند. در میان هر کدام از این‌ها نیز، یکی برای وطن و نژاد می‌کشد؛ یکی برای مذهب و طایفه؛ یکی برای حفظ کنترلش بر قدرت و ثروت؛ بعضی هم انگیزه بیرونی نیاز ندارند و از خود کار لذت می‌برند.

عراق پس از سقوط صدام، صحنه جولان گروه‌های مختلف آتش به اختیار، خشونت فرقه‌ای، نیروهای شبه نظامی افسارگسیخته، فساد اداری، چپاول اقتصادی، سرسپردگی سیاسی و ترورهای سیاسی مختلف بوده است.

در این میان، روشنفکران و نویسندگان و فعالان اجتماعی_فرهنگی عراقی نیز، سهم نسبتا بالایی از آمار ترور دارند. ▪️برای مثال احمد عبدالصمد، فعال سیاسی که منتقد حضور احزاب سیاسی و گروه‌های شبه‌نظامی مورد حمایت ایران، در صحنه سیاسی عراق بود، در ژانویه ۲۰۲۰ ترور شد. البته جزو موارد معدودی بود که عامل قتل دستگیر شد. قاتل که گفته بود این ترور را طبق فتاوای دینی مرتکب شده بود، پس از شنیدن حکم اعدامش از زبان قاضی، سجده شکر کرد. ▪️نمونه دیگر هشام الهاشمی، مورخ و محقق مسائل امنیتی بود که او نیز در جولای ۲۰۲۰ کشته شد؛ اما هیچ‌گاه قاتلانش دستگیر نشدند. همه انگشت‌ها به سوی گروه‌های شبه‌نظامی وابسته به ایران بود. البته که حشد الشعبی در یک بیانیه، مرگ او را شهادت خواند و تسلیت گفت. که خب... ▪️هادی المهدی، روزنامه‌نگار مستقل و کارگردان تئاتر عراقی، قربانی بعدی تروریسم سیاسی_مذهبی در عراق است که در سپتامبر ۲۰۱۱ در خانه‌اش در بغداد کشته شد. پرونده‌اش یکی از نمونه‌های شاخص قتل روزنامه‌نگاران منتقد نوری المالکی است که عاملان آن هرگز شناسایی و محاکمه نشدند. او علیرغم شیعه‌بودن، از حقوق شهروندان سنی دفاع می‌کرد؛ منتقد فساد اداری و مالی در دولت عراق بود؛ از سازمان‌دهندگان اعتراضات مردمی بود و بارها نیز بازداشت و شکنجه و تهدید شده بود. شامگاه ۸ سپتامبر ۲۰۱۱، مهاجمان با اسلحه‌های مجهز به صداخفه‌کن او را در منزلش کشتند. ترور او هیچ‌گاه به طور جدی پیگیری نشد و حتی مظنون بازداشتی هم نداشت. ▪️علاء مشذوب، رمان‌نویس عراقی ساکن کربلا، نفر بعدی این لیست است. او شامگاه ۲ فوریه ۲۰۱۹، هنگامی که با دوچرخه از یک محفل ادبی به خانه‌ باز می‌گشت، با شلیک ۱۳ گلوله به قتل رسید. او علاوه بر نویسندگی، در فعالیت‌های مطبوعاتی و ساخت فیلم مستند نیز مشارکت داشت. مشذوب پیش از آنکه به‌طور جدی وارد ادبیات شود، سال‌ها زندگی معمولی‌تری داشت و مدتی راننده تاکسی و میوه‌فروش بود. او در دوران حکومت صدام حسین کتاب منتشر نمی‌کرد؛ چون از خطر اعدام در صورت انتشار نوشته‌های حساس آگاه بود و بیشتر وقتش را صرف مطالعه می‌کرد. پس از سقوط صدام، نوشتن را با جدیت بیشتری دنبال کرد و آثار متعددی درباره تاریخ، فلسفه، دین و جامعه عراق منتشر کرد. یکی از آثار ادبی مهم مشذوب، رمان «حمّام اليهودي» بود که در ۲۰۱۷ منتشر شد. داستان در کربلا و در دوره‌ای از تاریخ شهر می‌گذرد که جامعه یهودی عراق هنوز بخشی از بافت اجتماعی آن بود. این رمان را خودم نخوانده‌ام اما طبق چیزهایی که در اینترنت یافت می‌شود، گویا اقشار مذهبی عراق خصوصا حوزه علمیه شیعه را بسیار رنجانده بود. پلیس کربلا و وزارت کشور عراق، علیرغم وعده تحقیقات گسترده، هیچ‌گاه به نتیجه‌ای نهایی در پرونده او نرسیدند. در پرونده مشذوب حتی شاهدان نیز حاضر نبودند علناً درباره قتل حرف بزنند، چون نگران امنیت خانواده‌هایشان بودند. ▫️▫️▫️ گروه‌های شبه‌نظامی شیعه در عراق و لبنان، کارشان از مقابله با استکبار و صهیونیسم رسیده به مقابله با دولت‌ها و جامعه مدنی خودشان. مورد مصطفی جحا اندیشمند لبنانی ترورشده را نیز، قبلاً نوشته‌ام. این شبه‌نظامیان مسلح و افسارگسیخته، وقتی دولت در دست فاسدی مثل نوری مالکی باشد، یکی از بازوهای خود دولت هستند. در باقی موارد، هم برای دولت هم برای جامعه مدنی، آفت مشترک محسوب می‌شوند. #عراق #أحمد_عبدالصمد #هشام_الهاشمي #هادي_المهدي #علاء_مشذوب #اغتيال_سياسي #ترور_سیاسی #الحشد_الشعبي @arabian_nights_101

مرتبط با این خبر، یادداشت زیر را حتماً بخوانید.

آسیابان: ای زن! جبهه مقاومت هر چه دارد به برکت سنوار است. زن: جبهه مقاومت که چیزی ندارد. _ آن هم به برکت سنوار است. شهادتت مبارک قهرمان. #یحیی_سنوار #غزة_العز @arabian_nights_101

شیعه عراقی راه زیادی تا اولیات و بدیهیات تمدن داره

اگر علاقه داشتید، هشتگ‌های بالا رو توی تلگرام سرچ کنید به مطالب بیشتری از کاربران می‌رسید. دو خبر بالا اصلا بی‌ربط به هم نیستند‌، باروت و توهین مذهبی رو از شیعه عراقی بگیری، لال و فلج میشه.

یکی از موضوعات داغ اخیر در سوشال مدیای عربی، تظاهرات بعضی سوری‌ها مقابل یک هتل و تهدید یک اینفلوئنسر عراقی به قتل است! اما داستان چیست؟ یک بیزنس‌من عراقی به نام «ابو جنة» در سوریه کسب‌وکاری راه انداخته، و نوشیدنی انرژی‌زا با برند خودش را می‌فروشد. حالا این آقای ابو جنة، یک اینفلوئنسر عراقی به نام رائد حلاق را آورده سوریه تا برندش را پروموت کند. رائد حلاق در مسیر زیارت حرم زینب دختر علی، یک مداحی یا شعر پخش می‌کند شامل توهین به بنی‌امیه و اصحاب پیامبر اسلام. این خودش خون اهل سنت را به جوش آورده. حالا اضافه کنید که بعضی فعالان سیاسی معتقدند این کسب‌وکار یکی از بازوهای پولشویی برای حشد الشعبی در سوریه است. چنین شده که عده‌ای سوری رفته‌اند مقابل هتل محل اقامت این بلاگر عراقی و هم به حضور او، هم به بی‌شعوری مذهبی‌اش، هم به حضور یک بیزنس عراقی وابسته به حشد اعتراض کرده‌اند. نکته‌ای که برای خودم آزاردهنده بود این بود این بلاگر رفته به زیارت مقام سیدة زینب و می‌گوید: «اکنون اینجا هستیم، قشنگ‌ترین مکان سوریه!» من اگر جای سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری سوریه بودم، حتما اعصابم نامناسب می‌شد. نکته بامزه‌تر: سر این ماجرا، سوری‌ها و عراقی‌ها دارند با انواع فحش‌ و اتهام در فضای مجازی، با یکدیگر تبادل آتش می‌کنند. پوشالی بودن سازه‌ای رسانه‌ای به نام «هویت عربی» اینجاها خودش را نشان می‌دهد. لا هویة ولا بطیخ! #عراق #سوریه #ابو_جنة #رائد_الحلاق @arabian_nights_101

مسئولان امنیتی عراق اعلام کرده‌اند روز پنجشنبه ۱۵ اکتبر در یک حسینیه در بغداد، مقدار (نه چندان کمی) مواد منفجره، خمپاره، مین، موشک و... کشف کرده‌اند. در پی این واقعه، خادم حسینیه و یک سرباز که مامور مراقب حسینیه بوده بازداشت شده‌اند. یعنی هم اصل قضیه (استفاده از حسینیه به عنوان زاغه مهمات) کاملا منطقی و نرمال به نظر می‌رسد، هم مقصران بازداشتی آن! آیا تبدیل حسینیه به انبار مواد منفجره جنگی، در جهت تعظیم شعائر حسینی صورت گرفته؟ مسئولان مربوطه هنوز پاسخی ندارند. #عراق #بغداد @arabian_nights_101

توی دعای کمیل برام دعا کنید. فردا شب با موضوعات تاریخی فرهنگی برمی‌گردم. فعلاً

ولی محسن نامجو علیرغم شکست هنری مفتضحش، یه کاری کرد که هر کسی نمیتونه بکنه: مُرد؛ پیش از آن‌که بمیره. شب بخیر