تحریفات تاریخ ایران

🛑 قدیمی‌ترین تصویر سیمرغ شاهنامه کجاست؟ ✅تصویر فوق بازسازی سیمرغ از توصیفات ونقاشیهای بجا مانده است. فرانتس گرنه، ایران‌شناس فرانسوی، در مرور پژوهش ماتئو کامپارتی می‌نویسد که قدیمی‌ترین تصویر قابل‌تطبیق با سیمرغ اسطوره‌ای نه در هنر ساسانی، بلکه در نقاشی‌های دیواری پنجکنت دیده می‌شود. پنجکنت شهری باستانی در ناحیهٔ سغد است که امروزه در کشور تاجیکستان و در نزدیکی سمرقند قرار دارد. به گفتهٔ گرنه، موجود دیده‌شده در این نقاشی‌ها دارای سر و پنجه‌های شیر و بدنی با ویژگی‌های آبزی است و با سیمرغ مرتبط با زال و رستم سازگارتر از موجود مشهور هنر ساسانی به نظر می‌رسد. او تأکید می‌کند که این تصویر با موجود رایج هنر ساسانی، که معمولاً با سر سگ و دم طاووس نمایش داده می‌شود، تفاوت دارد و بنابراین نباید آن دو را یکسان دانست. لینک مقاله گرنت @paniranism_review

🛑 فرانتس گرنه: سیمرغ ساسانی با سیمرغ اسطوره‌ای متفاوت است . فرانتس گرنه، ایران‌شناس برجستهٔ فرانسوی، در مرور مقالهٔ ماتئو کامپارتی، این شناسایی سنتی را مورد تردید قرار می‌دهد. او می‌نویسد که باید میان Sēnmurw (سیمرغ) و Pseudo-Sēnmurw (شبه‌سیمرغ) تفاوت قائل شد. به گفتهٔ او، سیمرغ مرتبط با زال و رستم تنها در نقاشی‌های پنجکنت (حدود سال ۷۴۰ میلادی) دیده می‌شود و با موجود رایج هنر ساسانی تفاوت دارد. @paniranism_review

🛑اعتراض کامپارتی به سیمرغ نامیدن این نماد. ماتئو کامپارتی، پژوهشگر برجستهٔ هنر ساسانی، در مقالهٔ خود یکی از رایج‌ترین باورهای تاریخ هنر ایران را به چالش می‌کشد. او تصریح می‌کند: Its mistaken identification with the magical bird of Iranian mythology should be reconsidered. ترجمه: این‌که این موجود با پرندهٔ افسانه‌ای اساطیر ایران (سنمرغ/سیمرغ) یکی دانسته شده، اشتباه است و باید در آن تجدیدنظر کرد. به بیان دیگر، کامپارتی معتقد است اطلاق نام سیمرغ به این نقش‌مایهٔ ساسانی از نظر علمی دقیق نیست و پیشنهاد می‌کند برای پرهیز از این اشتباه، از عنوان شبه‌سنمرغ استفاده شود. 📚منبع: Matteo Compareti, The so-called Senmurv in Iranian Art: A Reconsideration of an Old Theory (2006). لینک مطالعه مقاله ۲۰۰۶ @paniranism_review

🛑کامپارتی سیمرغ نامیدن این نماد اشتباه است . ماتئو کامپارتی در مقالهٔ خود یکی از باورهای رایج دربارهٔ هنر ساسانی را به چالش می‌کشد. او معتقد است موجود ترکیبی‌ای که سال‌ها در پژوهش‌ها سیمرغ نامیده شده، به اشتباه با پرندهٔ افسانه‌ای یکسان دانسته شده است. به همین دلیل، کامپارتی پیشنهاد می‌کند که برای این نقش‌مایهٔ هنر پیش از اسلام، به جای سیمرغ از عنوان شبه‌سیمرغ استفاده شود تا میان این موجود و سیمرغ اسطوره‌ای تمایز گذاشته شود. این دیدگاه نشان می‌دهد که حتی نام‌گذاری رایج این نماد نیز از نظر یکی از متخصصان برجستهٔ هنر ساسانی، نیازمند بازنگری است. منبع: Matteo Compareti, Composite Creatures in Sasanian Art According to Some Numismatic and Sphragistic Evidence, JIIA, 2019, ، ص. 26. 📙نسخه PDF کتاب در کانال موجود است. 🟢خلاصه معلوم نیست چرا وچه کسانی باچه نیتی اسم این نماد رو گذاشتن سیمرغ ساسانی بهتره شما بهش بگین سگ بالدارساسانی یا سگ پرنده ساسانی یا سگ پرطاوسی یا سگ پرقشنگ وسگ دم خوشگل و... خلاصه سگه @paniranism_review

🛑ماتئو کامپارتی وسگ بالدار ساسانی. ماتئو کامپارتی، پژوهشگر هنر ساسانی، در صفحهٔ ۲۰ مقالهٔ خود هنگام بررسی سکه‌های هونی و سغدی، از موجودی بالدار با سر (یا چهره)ٔ سگ و دمِ طاووس یاد می‌کند و نشان می‌دهد که این نقش‌مایه در کنار کتیبهٔ پهلوی xwarrah (فرّه) به‌کار رفته است. از نظر او، این شواهد بیانگر ارتباط این موجود با مفهوم فرّه ایزدی است. او مینویسد : Representations of a winged creature with a dog's face and peacock's tail... تصاویر موجودی بالدار با چهره/سرِ سگ و دم طاووس نکتهٔ قابل توجه این است که کامپارتی در توصیف این نماد، از سرِ سگ (dog's face/head) سخن می‌گوید؛ نه سرِ شیر و نه سرِ انسان. بنابراین، انتساب سرِ شیر به این موجود، پشتوانه‌ای در این بخش از پژوهش او ندارد. قرار دادن سر شیر اهریمنی به هیچ وجه بافره ایزدی زرتشتی سازگار نیست . 📚منبع: Matteo Compareti, Composite Creatures in Sasanian Art According to Some Numismatic and Sphragistic Evidence, JIIA, 2019, p. 20. 📙نسخه PDF مقاله در کانال موجود است. @paniranism_review

🛑ماتئو کامپارتی وسگ بالدار ساسانی. ماتئو کامپارتی در آغاز مقاله، هنگام معرفی این نماد ساسانی، آن را موجودی ترکیبی و بالدار با سرِ سگ، پنجه‌های شیر و دمِ طاووس توصیف می‌کند؛ موجودی که در پژوهش‌های گذشته معمولاً سنمرغ/سیمرغ نامیده شده است. سپس تأکید می‌کند که این شناسایی محل اشکال است و نیاز به بررسی دوباره دارد؛ زیرا به باور او، این موجود را نباید بی‌درنگ همان سیمرغ دانست و باید دربارهٔ هویت واقعی آن بازنگری کرد. منبع: Matteo Compareti, Composite Creatures in Sasanian Art According to Some Numismatic and Sphragistic Evidence, JIIA, 2019, p. 15. 📙نسخه PDF مقاله در کانال موجود است. @paniranism_review

🛑سگ بالدار ساسانی. در بیشتر پژوهش‌های هنر ساسانی، سرِ سیمرغ سرِ سگ توصیف شده است؛ هرچند برخی به‌دلیل حالت درندهٔ چهره، ترجیح میدهند آن را شبیه شیر ببینند. اما یک پرسش جالب مطرح می‌شود: اگر در سنت دینی زرتشتی، سگ جایگاهی مقدس و اهورایی دارد، در حالی که شیر در متون پهلوی و زرتشتی در شمار آفریدگان زیانکار (خرفستران) یا نماد نیروهای آسیب‌رسان واهریمنی معرفی شده است، بر چه اساسی اصرار می‌شود که سرِ این نماد حتماً شیر باشد؟ آیا این برداشت، بیش از آنکه بر شواهد باستان‌شناسی و منابع پژوهشی استوار باشد، حاصل بازسازی‌های متأخر و سلیقه‌های امروزی نیست؟ پژوهش تاریخی باید بر پایه آثار و منابع باشد، نه بر اساس تصویری که دوست داریم از گذشته ببینیم. 👁‍🗨پست مرتبط 👁‍🗨پست مرتبط 👁‍🗨پست مرتبط @paniranism_review

🛑 سگ بالدار‌ ساسانی. در سال‌های اخیر، تصویری که امروزه با عنوان سیمرغ ساسانی شناخته می‌شود، گاه به‌اشتباه با سرِ انسان یاشیر بازسازی یا ترسیم می‌شود. اما این برداشت با شواهد هنر ساسانی سازگار نیست. در آثار معتبر ساسانی، موجودی که پژوهشگران آن را Sēnmurw (سن‌مرو/سیمرغ ساسانی) می‌نامند، دارای سرِ سگ، بدن پرنده، بال و دُم طاووس‌مانند است و سرِ انسان ندارد. نقش‌های برجسته، منسوجات، ظروف سیمین و مُهرهای ساسانی نیز همین ویژگی را نشان می‌دهند. به همین دلیل، بیشتر پژوهشگران تاریخ هنر ایران، از جمله سیمرغ ساسانی را موجودی با سرِ سگ توصیف کرده‌اند، نه موجودی انسان‌سر. بنابراین، هر تصویر سیمرغ ساسانی با سرِ انسان، بازسازی یا برداشت متأخر است و نباید آن را به هنر اصیل دوره ساسانی نسبت داد. باتوجه به اهورایی بودن سگ واهریمنی بودن شیر در دین زرتشت که دین رسمی ساسانیان بوده استفاده از سر شیر برای این نماد توجیح پذیر نیست وتمامی نمادهایی که آنرا شبیه شیر ترسیم کرده اند همگی جدید ونو هستند وربطی به ساسانیان ندارند . این موجود سگ بالدار است نه شیربالدار 👁‍🗨پست مرتبط 👁‍🗨پست مرتبط @paniranism_review

🛑اگر کُرد هنوز زنده است، چرا دنبال ریشه‌های خیالی می‌گردید؟ اکرادسال‌هاست برای واژهٔ کُرد ریشه‌های خیالی میتراشند از زبان‌های ناشناخته تا فرضیه‌های دور از ذهن. اما یک سؤال ساده: وقتی خودِ این واژه هنوز در یکی از زبان‌های ایرانی زنده است، چرا باید سراغ حدس و گمان رفت؟؟ 🔸در واژه‌نامهٔ مازندرانی اثر محمدباقر نجف‌زاده بارفروش (م. روجا)، واژهٔ کِرد (kerd) با معنی چوپان ثبت شده است. این نشان می‌دهد که این واژه همچنان در یکی از گویش‌های ایرانی حضور دارد. بنابراین، پیش از ساختن ریشه‌های پرزرق‌وبرق و بی‌پشتوانه، بهتر است ابتدا به داده‌های واقعی زبان‌های ایرانی توجه شود. 📚 منبع: واژه‌نامهٔ مازندرانی، محمدباقر نجف‌زاده بارفروش (م. روجا)، ص. ۲۱۶ 📙نسخه PDF کتاب در کانال موجود است. @paniranism_review

🛑کُرد هنوز به معنای چوپان است . در واژه‌نامه کنزالاسرار مازندرانی ذیل مدخل کردی آمده است: 《در مازندران به چوپان، "کُرد" هم گفته می‌شود.》 این اثر از سوی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی منتشر شده و از منابع دانشگاهی در حوزه زبان و ادبیات مازندرانی به شمار می‌رود. این نمونه نشان می‌دهد که در گویش مازندرانی، واژه 《کُرد 》علاوه بر کاربردهای دیگر، به عنوان نامی برای چوپان نیز به کار رفته و در یک منبع واژه‌شناختی معتبر ثبت شده است. اکراد در به در دنبال ریشه کُرد در ناکجا آباد میگردند ولی اگر به سبک زندگی اجداد وپدرانشان نگاه کنند پی خواهند برد چرا به آنها کُرد گفته اند ومیگویند. 📚منبع: واژه‌نامه و واژه‌نمای کنزالاسرار مازندرانی (دیوان امیر پازواری)، گیتی شکری، ویراستار: فرزانه وزوایی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۸۷. 📙نسخه PDF کتاب در کانال موجود است. 👁‍🗨پست مرتبط 👁‍🗨پست مرتبط @paniranism_review