تحریفات تاریخ ایران
Ir al canal en Telegram
Канал посвящён изучению истории и критическому анализу источников на основе академических материалов. A channel dedicated to the study of history and critical analysis of sources based on academic research.
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
689
Suscriptores
+124 horas
+217 días
+5030 días
Archivo de publicaciones
🛑آیا این تصویر سیمرغ شاهنامه است ؟؟
✅پاسخ :خیر
امروزه تصویری مشخص از سیمرغ در کتاب‌ها، پوسترها و فضای مجازی به‌عنوان چهرهٔ واقعی این موجود اسطوره‌ای منتشر می‌شود؛ اما پرسش اینجاست:
فردوسی دقیقاً کجا شکل ظاهری سیمرغ را توصیف کرده است؟
در شاهنامه، سیمرغ پرنده‌ای خردمند، درمانگر و یاری‌رسانِ زال و رستم است، اما فردوسی هیچ توصیف دقیقی از شکل ظاهری او ــ مانند سر، منقار، بال، دم یا ترکیب اندام‌هایش ــ ارائه نمی‌کند.
بنابراین، بسیاری از تصویرهایی که امروزه با عنوان سیمرغ شاهنامه شناخته می‌شوند، برداشت‌ها و بازآفرینی‌های هنرمندان در دوره‌های بعدی هستند، نه تصویری که خود فردوسی در متن شاهنامه توصیف کرده باشد. شاهنامه به‌تنهایی مبنایی برای تعیین شکل دقیق این موجود در اختیار ما نمی‌گذارد.
✅نتیجه گیری عامیانه :یه نفر اینو کشیده ربطش دادن به فردوسی وشاهنامه بعد فرو کردن تو مغز ملت .
@paniranism_review
📚 موجودات ترکیبی در هنر ساسانی بر پایهٔ شواهد سکه‌شناسی و مهرشناسی
(Composite Creatures in Sasanian Art According to Some Numismatic and
Sphragistic Evidence)
✍️ ماتئو کامپارتی
📚 نشریه: مجلهٔ باستان‌شناسی میان‌فرهنگی و میان‌رشته‌ای
(Journal of Intercultural and Interdisciplinary Archaeology – JIIA)
سال انتشار: ۲۰۱۹
#کتاب📖
@paniranism_review
🛑اعتراض کامپارتی به سیمرغ نامیدن این نماد.
ماتئو کامپارتی، پژوهشگر برجستهٔ هنر ساسانی، در مقالهٔ خود یکی از رایج‌ترین باورهای تاریخ هنر ایران را به چالش می‌کشد. او تصریح می‌کند:
Its mistaken identification with the magical bird of Iranian mythology should be reconsidered.
ترجمه:
اینکه این موجود با پرندهٔ افسانه‌ای اساطیر ایران (سنمرغ/سیمرغ) یکی دانسته شده، اشتباه است و باید در آن تجدیدنظر کرد.
به بیان دیگر، کامپارتی معتقد است اطلاق نام سیمرغ به این نقش‌مایهٔ ساسانی از نظر علمی دقیق نیست و پیشنهاد می‌کند برای پرهیز از این اشتباه، از عنوان شبه‌سنمرغ استفاده شود.
📚منبع:
Matteo Compareti, The so-called Senmurv in Iranian Art: A Reconsideration of an Old Theory (2006).
لینک مطالعه مقاله ۲۰۰۶
@paniranism_review
🛑کامپارتی سیمرغ نامیدن این نماد اشتباه است .
ماتئو کامپارتی در مقالهٔ خود یکی از باورهای رایج دربارهٔ هنر ساسانی را به چالش می‌کشد. او معتقد است موجود ترکیبی‌ای که سال‌ها در پژوهش‌ها سیمرغ نامیده شده، به اشتباه با پرندهٔ افسانه‌ای یکسان دانسته شده است.
به همین دلیل، کامپارتی پیشنهاد می‌کند که برای این نقش‌مایهٔ هنر پیش از اسلام، به جای سیمرغ از عنوان شبه‌سیمرغ استفاده شود تا میان این موجود و سیمرغ اسطوره‌ای تمایز گذاشته شود.
این دیدگاه نشان می‌دهد که حتی نام‌گذاری رایج این نماد نیز از نظر یکی از متخصصان برجستهٔ هنر ساسانی، نیازمند بازنگری است.
منبع:
Matteo Compareti, Composite Creatures in Sasanian Art According to Some Numismatic and Sphragistic Evidence, JIIA, 2019, ، ص. 26.
📙نسخه PDF کتاب در کانال موجود است.
🟢خلاصه معلوم نیست چرا وچه کسانی باچه نیتی اسم این نماد رو گذاشتن سیمرغ ساسانی بهتره شما بهش بگین سگ بالدارساسانی یا سگ پرنده ساسانی یا سگ پرطاوسی یا سگ پرقشنگ وسگ دم خوشگل و...
خلاصه سگه
@paniranism_review
🛑ماتئو کامپارتی وسگ بالدار ساسانی.
ماتئو کامپارتی، پژوهشگر هنر ساسانی، در صفحهٔ ۲۰ مقالهٔ خود هنگام بررسی سکه‌های هونی و سغدی، از موجودی بالدار با سر (یا چهره)ٔ سگ و دمِ طاووس یاد می‌کند و نشان می‌دهد که این نقش‌مایه در کنار کتیبهٔ پهلوی xwarrah (فرّه) به‌کار رفته است. از نظر او، این شواهد بیانگر ارتباط این موجود با مفهوم فرّه ایزدی است.
او مینویسد :
Representations of a winged creature with a dog's face and peacock's tail...
تصاویر موجودی بالدار با چهره/سرِ سگ و دم طاووس
نکتهٔ قابل توجه این است که کامپارتی در توصیف این نماد، از سرِ سگ (dog's face/head) سخن می‌گوید؛ نه سرِ شیر و نه سرِ انسان. بنابراین، انتساب سرِ شیر به این موجود، پشتوانه‌ای در این بخش از پژوهش او ندارد.
قرار دادن سر شیر اهریمنی به هیچ وجه بافره ایزدی زرتشتی سازگار نیست .
📚منبع:
Matteo Compareti, Composite Creatures in Sasanian Art According to Some Numismatic and Sphragistic Evidence, JIIA, 2019, p. 20.
📙نسخه PDF مقاله در کانال موجود است.
@paniranism_review
🛑ماتئو کامپارتی وسگ بالدار ساسانی.
ماتئو کامپارتی در آغاز مقاله، هنگام معرفی این نماد ساسانی، آن را موجودی ترکیبی و بالدار با سرِ سگ، پنجه‌های شیر و دمِ طاووس توصیف می‌کند؛ موجودی که در پژوهش‌های گذشته معمولاً سنمرغ/سیمرغ نامیده شده است.
سپس تأکید می‌کند که این شناسایی محل اشکال است و نیاز به بررسی دوباره دارد؛ زیرا به باور او، این موجود را نباید بی‌درنگ همان سیمرغ دانست و باید دربارهٔ هویت واقعی آن بازنگری کرد.
منبع:
Matteo Compareti, Composite Creatures in Sasanian Art According to Some Numismatic and Sphragistic
Evidence, JIIA, 2019, p. 15.
📙نسخه PDF مقاله در کانال موجود است.
@paniranism_review
🛑سگ بالدار ساسانی.
ماتئو کامپارتی، پژوهشگر برجستهٔ هنر ساسانی، در مقالهٔ تأکید می‌کند که نماد مشهور ساسانی دارای سرِ سگ است و نه سرِ شیر یا سرِ انسان.
او با بررسی مُهرها، پارچه‌ها، ظروف سیمین و دیگر آثار ساسانی نشان می‌دهد که انتساب ویژگی‌هایی مانند سرِ شیر یا سرِ انسان به این موجود، با شواهد شناخته‌شدهٔ هنر ساسانی سازگار نیست و این برداشت‌ها حاصل تفسیرهای متأخر و نادرست هستند.
وقتی یکی از متخصصان برجستهٔ هنر ساسانی بر سرِ سگ تأکید می‌کند، اصرار بر شیر یا انسان بیشتر شبیه بازسازی دلخواه تاریخ است تا استناد به شواهد باستان‌شناسی.
@paniranism_review
📚 SIMORḠ (سیمرغ)
✍️ هانس-پیتر اشمیت (Hanns-Peter Schmidt)
📖 دانشنامه ایرانیکا (Encyclopaedia Iranica)
این مقاله یکی از معتبرترین منابع دانشگاهی درباره سیمرغ که به بررسی ریشه‌ها، جایگاه اسطوره‌ای و بازنمایی آن در هنر ساسانی بر پایه منابع اوستایی، پهلوی و شواهد تاریخی می‌پردازد.
@paniranism_review
🛑سگ بالدار یا شیربالدار.
برخلاف برخی ادعاهای رایج، معتبرترین دانشنامه ایران‌شناسی جهان، Encyclopaedia Iranica، سیمرغ ساسانی (Sēnmurw) را موجودی مرکب با سرِ سگ معرفی می‌کند، نه شیر.
هانس-پیتر اشمیت (Hanns-Peter Schmidt) در مدخل SIMORḠ مینویسد:
The animal is depicted with the head of a snarling dog.
این جانور با سرِ یک سگِ غران به تصویر کشیده شده است.
همین مقاله در ادامه ویژگی‌های دیگر آن را نیز برمی‌شمارد: پنجه‌های درنده، بال‌های بزرگ و دم طاووس. این توصیف بر اساس نمونه‌های اصیل هنر ساسانی، از جمله نقوش طاق‌بستان، ارائه شده است.
منبع:
Hanns-Peter Schmidt, SIMORḠ, Encyclopaedia Iranica:
https://www.iranicaonline.org/articles/simorg
@paniranism_review
🛑سگ بالدار ساسانی.
در بیشتر پژوهش‌های هنر ساسانی، سرِ سیمرغ سرِ سگ توصیف شده است؛ هرچند برخی به‌دلیل حالت درندهٔ چهره، ترجیح میدهند آن را شبیه شیر ببینند.
اما یک پرسش جالب مطرح می‌شود:
اگر در سنت دینی زرتشتی، سگ جایگاهی مقدس و اهورایی دارد، در حالی که شیر در متون پهلوی و زرتشتی در شمار آفریدگان زیانکار (خرفستران) یا نماد نیروهای آسیب‌رسان واهریمنی معرفی شده است، بر چه اساسی اصرار می‌شود که سرِ این نماد حتماً شیر باشد؟
آیا این برداشت، بیش از آنکه بر شواهد باستان‌شناسی و منابع پژوهشی استوار باشد، حاصل بازسازی‌های متأخر و سلیقه‌های امروزی نیست؟
پژوهش تاریخی باید بر پایه آثار و منابع باشد، نه بر اساس تصویری که دوست داریم از گذشته ببینیم.
👁🗨پست مرتبط
👁🗨پست مرتبط
👁🗨پست مرتبط
@paniranism_review
🛑 سگ بالدار ساسانی.
در سال‌های اخیر، تصویری که امروزه با عنوان سیمرغ ساسانی شناخته می‌شود، گاه به‌اشتباه با سرِ انسان یاشیر بازسازی یا ترسیم می‌شود. اما این برداشت با شواهد هنر ساسانی سازگار نیست.
در آثار معتبر ساسانی، موجودی که پژوهشگران آن را Sēnmurw (سن‌مرو/سیمرغ ساسانی) می‌نامند، دارای سرِ سگ، بدن پرنده، بال و دُم طاووس‌مانند است و سرِ انسان ندارد. نقش‌های برجسته، منسوجات، ظروف سیمین و مُهرهای ساسانی نیز همین ویژگی را نشان میدهند.
به همین دلیل، بیشتر پژوهشگران تاریخ هنر ایران، از جمله سیمرغ ساسانی را موجودی با سرِ سگ توصیف کرده‌اند، نه موجودی انسان‌سر.
بنابراین، هر تصویر سیمرغ ساسانی با سرِ انسان، بازسازی یا برداشت متأخر است و نباید آن را به هنر اصیل دوره ساسانی نسبت داد.
باتوجه به اهورایی بودن سگ واهریمنی بودن شیر در دین زرتشت که دین رسمی ساسانیان بوده استفاده از سر شیر برای این نماد توجیح پذیر نیست وتمامی نمادهایی که آنرا شبیه شیر ترسیم کرده اند همگی جدید ونو هستند وربطی به ساسانیان ندارند .
این موجود سگ بالدار است نه شیربالدار
👁🗨پست مرتبط
👁🗨پست مرتبط
@paniranism_review
📚 واژه‌نامهٔ مازندرانی
✍️ محمدباقر نجف‌زاده بارفروش (م. روجا)
📖 یکی از مهم‌ترین فرهنگ‌های واژگان زبان مازندرانی که بیش از ۲۵۰۰ واژه را گردآوری کرده و از منابع ارزشمند برای پژوهش‌های زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی به شمار می‌رود.
#کتاب📖
@paniranism_review
🛑اگر کُرد هنوز زنده است، چرا دنبال ریشه‌های خیالی می‌گردید؟
اکرادسال‌هاست برای واژهٔ کُرد ریشه‌های خیالی میتراشند
از زبان‌های ناشناخته تا فرضیه‌های دور از ذهن. اما یک سؤال ساده:
وقتی خودِ این واژه هنوز در یکی از زبان‌های ایرانی زنده است، چرا باید سراغ حدس و گمان رفت؟؟
🔸در واژه‌نامهٔ مازندرانی اثر محمدباقر نجف‌زاده بارفروش (م. روجا)، واژهٔ کِرد (kerd) با معنی چوپان ثبت شده است.
این نشان می‌دهد که این واژه همچنان در یکی از گویش‌های ایرانی حضور دارد.
بنابراین، پیش از ساختن ریشه‌های پرزرق‌وبرق و بی‌پشتوانه، بهتر است ابتدا به داده‌های واقعی زبان‌های ایرانی توجه شود.
📚 منبع: واژه‌نامهٔ مازندرانی، محمدباقر نجف‌زاده بارفروش (م. روجا)، ص. ۲۱۶
📙نسخه PDF کتاب در کانال موجود است.
@paniranism_review
📚 واژه‌نامه و واژه‌نمای کنزالاسرار مازندرانی (دیوان امیر پازواری)
✍ تألیف: گیتی شکری
♻️ ویراستار: فرزانه وزوایی
🏛 ناشر: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
#کتاب📖
@paniranism_review
🛑کُرد هنوز به معنای چوپان است .
در واژه‌نامه کنزالاسرار مازندرانی ذیل مدخل کردی آمده است:
《در مازندران به چوپان، "کُرد" هم گفته می‌شود.》
این اثر از سوی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی منتشر شده و از منابع دانشگاهی در حوزه زبان و ادبیات مازندرانی به شمار می‌رود.
این نمونه نشان می‌دهد که در گویش مازندرانی، واژه 《کُرد 》علاوه بر کاربردهای دیگر، به عنوان نامی برای چوپان نیز به کار رفته و در یک منبع واژه‌شناختی معتبر ثبت شده است.
اکراد در به در دنبال ریشه کُرد در ناکجا آباد میگردند ولی اگر به سبک زندگی اجداد وپدرانشان نگاه کنند پی خواهند برد چرا به آنها کُرد گفته اند ومیگویند.
📚منبع: واژه‌نامه و واژه‌نمای کنزالاسرار مازندرانی (دیوان امیر پازواری)، گیتی شکری، ویراستار: فرزانه وزوایی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۸۷.
📙نسخه PDF کتاب در کانال موجود است.
👁🗨پست مرتبط
👁🗨پست مرتبط
@paniranism_review
📚 واژه‌های مازندرانی در اشعار نیما یوشیج و گزیده‌ای از اشعار روجا
✍ فتوت نصیری سوادکوهی
♻️ انتشارات زهره، ساری، ۱۳۸۳
#کتاب📖
@paniranism_review
🛑ریشه کُرد درزبانهای ایرانی
هر از گاهی اکراد آن‌قدر دنبال ریشه‌های عجیب‌وغریب برای لغت کُرد میگردند که از کنار منابع واقعی زبان‌شناسی به‌سادگی عبور می‌کنند.
جالب اینکه درمنابع معتبر گویش مازندرانی هنوز
کُرد = چوپان
است
✅نتیجه روشن است: هر جا واژهٔ کُرد دیده می‌شود، لزوماً اشاره به نام یک قوم نیست. در پژوهش‌های زبان‌شناسی باید به شواهد و منابع مراجعه کرد، نه به حدس و گمان یا ریشه‌سازی‌های دلخواه.
📚 منبع: فتوت نصیری سوادکوهی، واژه‌های مازندرانی در اشعار نیما یوشیج و گزیده‌ای از اشعار روجا، ساری: انتشارات زهره، ۱۳۸۳، ص. ۳۱.
📙نسخه PDF کتاب در کانال موجود است.
👁🗨پست مرتبط
👁🗨پست مرتبط
👁🗨پست مرتبط
@paniranism_review
🛑تفسیرهای ساختگی وجعلی برای انسان بالدار عراقی
این روزها تصاویری منتشر می‌شود که برای تک‌تک اجزای نقش انسان بالدار معناهایی مانند اندیشه نیک، گفتار نیک، کردار نیک، وفای به عهد، ستایش پروردگار و... تعیین می‌کنند.
اما واقعیت این است که برای این تفسیرها هیچ استناد مستقیمی در کتیبه‌های هخامنشی، اوستا یا منابع معتبر دانشگاهی باستان‌شناسی وجود ندارد. این معانی در آثار علمی به‌عنوان تفسیرهای اثبات‌شده پذیرفته نشده‌اند و بیشتر محصول برداشت‌های متأخر و نوشته‌های عامه‌پسند پانفارسیسم هستند.
اگر کسی این معانی را قطعی می‌داند، باید منبع معتبر دانشگاهی یا پژوهش باستان‌شناسی ارائه کند؛ زیرا تکرار یک تصویر در فضای مجازی، جایگزین سند تاریخی نمی‌شود.
👁🗨کتاب بسیار خوب جستاری درباره یک نماد هخامنشی دکتر شاهپور شهبازی
@paniranism_review
+8
🛑 انسان بالدار
این نماد قرن‌ها پیش از شکل‌گیری شاهنشاهی هخامنشی، در هنر و نمادپردازی تمدن‌های بین‌النهرین دیده می‌شود.
از نظر باستان‌شناسی، شواهدی وجود ندارد که این نقش در اصل نماد اهورامزدا یا فروهر در آیین زرتشتی بوده باشد. نسبت دادن همه نمونه‌های انسان بالدار به اهورامزدا یا فروهر، با پیشینه تاریخی این نماد سازگار نیست.
تمامی این تصاویر در بین النهرین کشف شده داریوش فقط عین طوطی تقلید کرده همین .
@paniranism_review
+9
🛑انسانهای بالدار عراق وسوریه
این نماد از نمادهای شناخته‌شده بین النهرین است که هزاران سال پیش از هخامنشیان در آثار سومری، آشوری و بابلی دیده می‌شود. مهرهای استوانه‌ای و نقش‌برجسته‌های بین‌النهرین نشان میدهند که این تصویر پیشینه‌ای بسیار کهن دارد و بعدها در هنر تمدن‌های دیگر نیز به‌کار گرفته شد. از این رو، این نماد میراث مشترک فرهنگ‌های باستانی منطقه است، نه نمادی که برای نخستین‌بار در دوره هخامنشی پدید آمده باشد.
@paniranism_review
