مَه‌خوربانو‟

و گر شخصی شایسته باشد فره بیدار میشود، همان رمز جمشید. میگویند سکوت کن، اما گر هدفم اینان باشد، دچار این دنیای فانی نمیشوم. حتی اگر به سخره گیرمند این جماعت، دانم که در واپسین پی میبرند. زمان داوریست میان من و آنان.

و سپس جمشید رمزی گذاشت، رمزی که فقط با سه چیز باز میشد، خون، ذهن، پیمان تاریخ به افسانه پیوست و افسانه اسطوره شد، و چیز هایی که نباید از یاد ها میرفتند، فراموش شدند.

ای کاش درد من هم یک شکست عشقی بود، ای کاش زخمی بود از یک رابطه ویران شده، اما ای امان که نیست و هرچقدر بگویم از ان قابل درک نیست، و فقط تعداد اندکی درک میکنند... عشق آن است که اگرچه تو را رنجاند، اما باز هم حاضری رنجش کشی، ولیکن با یاد و خاطره اش آرام گردی. من اولین احساس عشق را در کسانی و زمانی جستم که با آنها نزیسته ام.

وقتی شروع میکنم به نوشتن داستانم، اشک فقط همراهمه انگار بجای نوردخت هستم حتی بجای بهمن و بقیه شخصیت ها و واقعا این دردناکه اما شیرین

«جدانمیشود نقشِ تو از خیالِ من»

خیلی وقت بود گوش نداده بودیم شجریان

Hola mis amor

یه پادکست هست که خودم عاشقشم، تصمیم دارم بزارمش براتون