روزمرگی یك روانشناس

عدالتی در کار نبود؛وگرنه جهان با کُشتن تو پایان میگرفت.

«خـانه کاهگـلی🛖🤎»

زورمون به این زندگی نرسید.

🤎

‏ من اصلاً نمیدونستم میشه این حجم از غم رو تجربه کرد.

وقتی خودم را به‌قدر کافی دوست داشتم؛ شروع کردم به ترک کردن چیزهایی که سالم نبودند. یعنی آدم‌ها، مشاغل و عادات و اعتقاداتی که مرا کوچک و حقیر نگه می‌داشت کنار گذاشتم؛قبلا فکر می‌کردم این‌ کار به معنی وفادار نبودن است، ولی در واقع این به معنای وفاداری به خویشتن است.

‏قبلاً پول نداشتم مهاجرت کنم. ‏ الان پول ندارم همینجا زندگی کنم.

الان توى اين لحظه فقط ميتونم در وصف خودمون بگم: نشسته‌ايم وسط زندگی صبور ، غمگین، بلاتكليف، خسته و ادامه دهنده و ادامه دهنده.

۲۳بهمن۱۴۰۴

گفت:«و ما چقدر از آشنای غریب به غریبِ آشنا پَناه بردیم.»

🚈☁️🩵

و من دوام آورده‌ام؛ بی‌آنکه کسی بفهمد چه آشوب و دردی را تحمل کرده‌ام.

‏آدم هیچوقت طعم بعضی از اشک‌ها را فراموش نمی‌کند.

من فقط ظاهراً قوی‌ام ولی اگه بغلم کنی گریه‌ام می‌گیره،بهم بگی خوبی؟ گریه‌ام می‌گیره، چاییم یخ میکنه گریه‌ام می‌گیره،آهنگ گوش میدم گریه‌ام می‌گیره،انگار حجم قوی بودنم تموم شده.

کتاب بخونید ،مدیتیشن کنید، با یکی حرف بزنید دربارش،موزیک های ملایم گوش بدید؛خودتون رو با سرگرمی های مورد علاقه تون سرگرم کنید.

‏زمانی که احساساتتو نسبت به کسی از دست میدی تازه میفهمی که اون آدم برای شما چقدر معمولی، غیر خاص و ‌غیر قابل باوره، و ‌اون عشق و انرژی شما بوده که اون فرد رو برای شما منحصر به فرد کرده بوده. گاهی با دوست داشتن آدما از اونا آدمایی میسازیم که نیستن، حتی نزدیکش هم نیستن،این بَده.

‏ما روزهایی را گذراندیم که اگر کتاب شود آدم‌های بسیاری را به گریه می اندازد.