«جریان🪦»

هربار که برق قطع میشه دوباره بیشتر از تابستون متنفر میشم و سه تا فوش جدید به تابستون فن ها میدم لعنت به تابستون فن. هرکیی دیس لایک کن تابستون فنه

چنلت گلِ خودت هم گلی

فور کن ایراد چنلمو بگیر منم ایراد چنلتو بگیرم. گروه حمایتی

خوبه اشرف مخلوقاتیم وضعمون اینه:/

سخت بود برای کسی که تمام روز یا سرکار بود یا باشگاه سخت بود خانه بشیند و به گذشتن ساعت ها نگاه کند به اینکه کی شب میشود کی صبح می‌شود نمیدانم داشت به چی فکر میکرد به این زندگی؟ به زندگی که دوست داشت داشته باشد یا به دردش؟ یا به اینکه این روز ها کنارش بوده کی بهش زنگ می‌زند کی حالش رو می‌پرسد نمیدانم از دور نگاهش میکردم و او در سکوت سحرگاه نشسته بود نسیم صبحگاهی می‌وزید و من اونو ترجیح دادم سکوت بین ما جاری باشد سکوت مطلق. دوست داشتم بدانم به چی فکر میکرد چه در سرش می‌گذشت خانه گیر شدن واقعا سخت بود شاید تصورش ساده به نظر برسد اما واقعیت تلخ سختی داشت.

احساس میکنم خودمو گم کردم نیاز دارم یه مدت تنها باشم اگه پیامی سین نزدم یا جوابی ندادم دلخور شید مشکلی ندارم.

لدفا برای عیادت کمپوت بیارید خواهر بیمار آبمیوه دوست ندارد🤣

اینکه به کسی که داره بچه دار میشه پیشنهاد دادم کتاب والدین سمی بخونه کجاش توهینه؟

از آدم ها متنفرم.

عمه شدن هیجان انگیزیه. دارم سعی میکنم کمتر فوش عمه بدم.

نمیدونم مثلا چشم ها رو که باز میکردم نروژ بودم و این ایرانی بودن فقط یه کابوس بود خدا هستی میبینی اینارو و سکوت کردی مرامتو شکر ناموصا با گربه حرف میزنی یه میو میویی میکنه یه ندا بده هستی میشنوی حداقل اینکه صبح بیدار شی ولی خسته باشی خیلی بده خیلی بده.

دخترای خوشگل تو اسمشون “M” دارن.

الان که دارم اینارو مینویسم برق رفته و من دارم با چراغ قوه گوشی تست میزنم و نا امید تر از هر روزیم .ساعت هنوز نه نشده و با اینکه عصر خوابیده بودم دوست دارم بخوابم که شاید صدای بحث خانواده ام را کمتر بشنوم. نمیدونم قراره چی بشه امسال خیلی براش برنامه داشتم برای نتیجه روشن کنکورم اما الان نه خیلی امید ندارم اتفاق هایی افتاد که خیلی درس ها بهم داد خیلی باعث رشدم شد اما رید تو درسم یه عده میگن تو دنبال یهونه بودی نه آسیب دیده بودم و همچنین آدمی خیلی زود زخمی میشه. داشتم درس میخوندم تو کتاب نوشته بود گاهی برای یک نکته خواب صدساله هم لازمه. نه داداش گلم تو ایران هر لحضه رو باید دریابی و درس هارو زود بگیری نمیشه اینجوری اینجوری به خودت میایی میبینی ۳۰ سالت شده اما هیچی هیچ یه سال از عمرم هم رفت فدا سرم ولی امیدورام از اینجا برم واقعا برم دیگه نمیتونم این وضعيت رو تحمل کنم. همه میگن بخون دیگه اما هیچکی مراعات نکرد فدا سرتون به کیرم مادرم گفت بخون اما همه کار های خونه پای من بود پدرم گفت  بخوان اما صدای تلویزون رو کم نکرد داداش نگفت بخوان کاریم نکرد رفیقام گفتن بخون اما ریدن تو حالم دم همه گرم همه میشن درس اما به روزی من همتونو فراموش میکنم و میشم آدم خوبه شما رو هم می‌بخشیم اما دیگه  کاری باهاتون ندارم. هر چند الانم ندارم از همتون خستم  از همه. حتی شما دوست عزیز.