من را در آسمان دفن کنید.

اجازه می‌دهید من شما را دوست داشته باشم؟ سمفونی مردگان | عباس معروفی

برف شاخه‌ها را خم کرده بود و در بارش بعد حتماً می‌شکستشان. آدم‌ها هم مثل درخت‌ها بودند. یک برف سنگین همیشه بر شانه‌های آدم وجود داشت و سنگینی‌اش تا بهار دیگر حس می‌شد. بدیش این بود که آدم‌ها فقط یک بار می‌میرند. و همین یک بار چه فاجعهٔ دردناکی بود. سمفونی مردگان | عباس معروفی

تا بازی تموم شد نصف عمر شدیم که..

بازی آرژانتین-کیپ ورد

تا الان بیدار بودم فوتبال دیدم 🫠

کتاب «از طرف او» رو واقعاً دوست داشتم. می‌دونم چرا؛ چون موقع خوندنش یه عالمه حس مختلف بهم دست داد، از دلتنگی تا هیجان و حتی تعجب. از همه مهم‌تر اینکه از زبان یه زن نوشته شده بود و نشون می‌داد که یه زن برای «عشق» چطور می‌جنگه و وقتی ناکام می‌مونه چطور واکنش نشون میده‌ و چه راه‌هایی رو در پیش می‌گیره. این برام خیلی جذاب بود. راستش جزئیات داستان الان دقیق یادم نیست، ولی یه چیزی که هیچوقت یادم نمیره، پایان غافلگیرکننده‌ش بود.

اگر آدم باهوش و فهمیده باشد و نخواهد تسلیم شود تنها می‌ماند. از طرف او | آلبا دسس پدس

مردها همیشه نسبت به کار زن‌ها مشکوک هستند. مدام منتظرند تا اشتباهی از ما سر بزند. دلشان می‌خواست امکانی در اختیار آن‌ها بگذاری تا بتوانند تو را عفو کنند. از طرف او | آلبا دسس پدس

اما همین لحظه‌های کوچک کافی هستن تا زندگی ارزش زیستن پیدا کند.

فکر می‌کنی دوباره روزی فرا برسه که تو انقدر عاشق بشی تا شالگردن قرمزت، آخرین پُک سیگارت، موسیقی‌های مورد‌علاقه‌ات و تمام کلماتت رو به اون ببخشی؟

اینکه بقیه رو مقصر بدونی همیشه آسون‌ترین راه بوده؛ اما در نهایت باید بدونی با مقصر دونستن بقیه چیزی تغییر نمی‌کنه و این خودتی که باید مسئولیتِ بهتر کردن زندگیت رو به عهده بگیری.

خیلی دلم براشون تنگ میشههه🥲.