زثولیت

چشم عباس‌آقا امر دیگه؟

https://t.me/Zethishere/9649 ریکت باز کن

چه بسیار نبودت را با مرگم قمار کردم و نبودنت برد و من دوبار باختم. آخر نه من مردم و نه تو آمدی.

دیگر نه برم دل نه به کس دل بسپارم من مهرهٔ بازندهٔ این کهنه قمارم.

#زث.

هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر که من از دست تو فردا بروم جای دگر بامدادان که برون می‌نهم از منزل پای حسن عهدم نگذارد که نهم پای دگر هر کسی را سر چیزی و تمنای کسیست ما به غیر از تو نداریم تمنای دگر زان که هرگز به جمال تو در آیینه وهم متصور نشود صورت و بالای دگر وامقی بود که دیوانه عذرایی بود منم امروز و تویی وامق و عذرای دگر وقت آنست که صحرا گل و سنبل گیرد خلق بیرون شده هر قوم به صحرای دگر بامدادان به تماشای چمن بیرون آی تا فراغ از تو نماند به تماشای دگر هر صباحی غمی از دور زمان پیش آید گویم این نیز نهم بر سر غم‌های دگر بازگویم نه که دوران حیات این همه نیست سعدی امروز تحمل کن و فردای دگر

#سعدی. | ۳۰۱

امروز حتی چای هم اوقاتم را تلخ می‌کرد!

در تقدیری که عاقبت‌اش این است را باید گِل گرفت.

یحتمل دشوار‌‌ترین ریاضت انسان، امتداد ایمان و دوام توسلش‌ به خدایی‌ست که اجابت نمی‌کند و سکوت‌ را جواب می‌کند، چنان که سر بلند می‌کنی و در حوالی یک شکاکیت‌‌مطلق گمان می‌بری که نکند صدایم را نمی‌شنوی؟ آنجاست که طلب اجابت، تورا مجبور می‌کند که در جواب‌های مسکوت‌ نیز به دنبال حکمتی باشی که در آن صلاح توست. بله، انسان در پس ایمان این چنین دوام می‌آورد. #زث.

.

بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید روی میمون تو دیدن در دولت بگشاید صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید این لطافت که تو داری همه دل‌ها بفریبد وین بشاشت که تو داری همه غم‌ها بزداید رشکم از پیرهن آید که در آغوش تو خسبد زهرم از غالیه آید که بر اندام تو ساید نیشکر با همه شیرینی اگر لب بگشایی پیش نطق شکرینت چو نی انگشت بخاید گر مرا هیچ نباشد نه به دنیا نه به عقبی چون تو دارم همه دارم دگرم هیچ نباید دل به سختی بنهادم پس از آن دل به تو دادم هر که از دوست تحمل نکند عهد نپاید با همه خلق نمودم خم ابرو که تو داری ماه نو هر که ببیند به همه کس بنماید گر حلالست که خون همه عالم تو بریزی آن که روی از همه عالم به تو آورد نشاید چشم عاشق نتوان دوخت که معشوق نبیند پای بلبل نتوان بست که بر گل نسراید سعدیا دیدن زیبا نه حرامست ولیکن نظری گر بربایی دلت از کف برباید

#سعدی. | وصف دقایقی پیش.

سلام، اگر بگویم که شما برای همه رحمان و رحیم و برای من گاهی شیطان رجیم‌ هستید ممکن است ناراحت شوید؟ آخر چطور دلت می‌آید؟ من به شما جدنی می‌گویم که فلان کار کله‌ام را غصه‌آلود می‌کند لطفاً از من دور نگهش دار، چطور می‌توانی که آن را به من نزدیک کنی؟ من دیشب به سقف اتاقم نگاه کردم، چون که شما در بالای سر ما هستی، نگاه کردم و گفتم که اگر آن فلان اتفاق نیفتد فردا گریه خواهم کرد و دیدید که به پای حرفم ما‌ندم. بابت اینکه به هیچ نحوی از حرف‌هایی که گفته‌ام رد نمی‌شوم، کله‌ام را گرد کن. مرغ حرف‌های من یک پا دارد، مثلاً هنگامی که از او خداحافظی کردم تنها به این دلیل بود که روز قبل‌اش از خود گفته بودم و‌ اگر رفتاری خلاف بر این می‌کردم، به پای مرغم‌ لگد می‌زدم و دیگر نمی‌توانست به پای حرفم بماند و این بد بود، مگه نه؟ وراجی نمی‌کنم، البته که من وراج نیستم و فقط کله‌ام پر از حرف است ولی سوال دارم، لطفنش‌ لطف کنید در گوشم بگویید که وقتی من را درست می‌کردی برایم خار گذاشتی؟ چطور دلت آمد؟ من که بیشتر وقت‌ها بچهٔ خوبی هستم! . امضا بامبینو سه ساله از اتاقش‌.‌

[از سری نامه‌های بامبینو.]

#زث.

گمون می‌کردم دیگه از یه جا به بعد اوضاع بر وفق مراده، خداسرشاهده اینجوری که داره پیش میره حتی به داشاق مراد هم نیست.