زثولیت

نه چیزه

خودشو و حال و احوالشو باهم...

.

گفتم ی حالی بپرسم ازت

زثی چطوری

کلا زندگی سیکیم واقعا

روزگار سیکیم‌. شب و روز سیکیم. آسمون و زمین سیکیم. همسایه بالایی و همسایه پایینی سیکیم. درس سیکیم. زث سیکیم. جبر محیطی و جغرافیایی سیکیم. جنگ سیکیم و دیگه نمیدونم چی رو بسیکم. (ببخشید)

.

.-- .... . .-. . / .- .-. . / -.-- --- ..- ..--..

من دنیا را نیافریده‌ام‌ ولی آرزو می‌کردم کاش چنین کرده بودم و می‌‌توانستم همهٔ آن چه را میان ما گذشت تاب آوردم. ف.ن

نه اجابت و نه اسباب را در جهت توفیق، موافق می‌کنی. حق با نیچه بود، خدا مرده است.

البته، تو هم کور و کر و لالی.

برای غیر لالم، تو بپرس چگونه‌ام.

برای غیر لالم، تو بپرس چگونه‌ام.

و ناگهان همه چیز پوچ می‌شود.

آقای قاضی، به یاد دارم که در هنگامه‌های پیش از او، عنصر اصلی تشکیل دهنده‌ام، مبتنی بر انعکاسی بود که از کنش‌ها دریافت و با عنوان واکنش منعکس می‌کردم. به نوعی در ارتباطاتم، آینه‌ای مقلد بودم‌ و این چنین خود را از اتهاماتی اعم از وجود سنگی و دمای زیر صفرم تبرئه می‌کردم.او که آمد تمام این معادلات برهم ریخت و عناصرم دچار تغییرات شیمیایی شد. می‌پرسید پس از او چه شد؟ خب جناب قاضی بیچارگی‌مان که هویداست؛ منتها دردش به سرم، او مرا با من آشنا کرد و من را غیر برید و به خود دوخت. لطفاً دیگر بیشتر از این از من حرف نکشید که حرافی هایم به درازا می‌کشد. اصلا مابقی بماند برای بعد، گفتار الانم چندان محکمه پسند نیست. [تک‌گویی اعترافی]