𝗟𝗮𝗱𝘆

عطرِ تو در هواست می آیی یا رفته ای؟

من و بسپار به گذشته..

یک استکان چای می ریزم و غم می نوشم.

تو بمان، دوستم بدار و معنای ماندن را برایم تعریف کن؛ کسی در من زندگی می‌کند که وقتی تنها هستم قصد جانم را می‌کند.

این چندروز اینقدر درگیر کارای عروسی بودم که در اولین فرصت بالش رو بغل کرده و با یک هات چاکلت گرم شیرجه می زنم به دنیای کتاب ها.

من تمامِه موسیقی های غمگینه جهانم، که زیبا نواخته شدند و دلگیر.

از هرچه که روزی گمان می کردم تمام و کمال متعلق به من است، گذشتم؛ اکنون دیگر هرچه بادا باد.

وفای از چنل لفت میدید احساس نامافی بودن بهم دست میده؛ بمونید چای دم کردم.

دل به دلدار سپردن کار هر دلدار نیست من به تو جان می‌سپارم دل که قابلدار نیست.

بچه ها من عروسی هستم و بله عاشق چیتان پیتان شبه عروسی هستم.

حالا اینم یه امتحانیه خدا داره مارو می-

آن دل که بردی، باز ده.

🙂‍↔️

خیلی آدمِ "نکنه پیام بدم، بگه اَه باز پیام داد" ای هستم.

و اینک ایستاده‌ام عقب‌تر، به مسیری که آمده‌ام نگاه می‌کنم و زیر لب می‌گویم: تو شجاع و محکم هستی، عزیزِ من؛ همه‌ی آن روزهایی که زندگی دستش را روی گلویت گذاشته بود تا متوقف شوی، تو تسلیم نشدی و اکنون اینجایی.

گشنمه