Lady

در بازه ای به سر می برم، که ای کاش به سر نمی بردم.

نمیتونست اون همه دروغ‌و چشمات بگه.

دست بردار از تلاش کردن برای اینکه یه آدم نامناسب رو برای خودت مناسب کنی.

آیا آمدی به خاطر اینکه منم؟یا بخاطر اینکه گم شدی و جز نشانی من، نشانی نمی‌دانی؟

میگفتی پشتم میمونی، وایسادی رو به روم الان.

برداشتِ ما از عشق، باهم تفاوت داشت.

هرچقدر زخم زدی، بلندتر خندیدم.

کم‌کم متوجه میشی که باید منتظر آدم‌های خوب باشی٫ نه خوب شدن آدم‌ها.

طوری که اینجا چنل مورد علاقه خودمم هست و صبح ها با ذوق چکش می کنم.

معمولاً اجازه میدهم انسان ها تا جایی که ممکن است ناامیدم کنند تا لحظه حذف کردنشان هیچ شک و پشیمانی ای در دلم باقی نماند.

قلب درد مزخرف ترین چیزه واقعا.

ـ

و در نهایت اگر اندوهت آنقدر زیاد شده که حرف زدن برایت دشوار است، به سمت من بیا، تا در کنار هم سکوت کنیم.

از دسته زندگی خسته شده ام، هرقدر که به مسخرگی می‌گذرانم میبینم نمیشود که نمیشود. -فروغ فرخزاد

زیاد در دسترس بودن ارزشت رو پایین میاره، فردا نرو سر کار.

و شب، ادامه همان شب بیهوده بود.

شعری که این نیمه شب به مغزِ خسته ام رسیده و تا پوست و استخون نفوذ کرده.

به دلیل عدم حضور ذهن ممکنه واژه ها کمی تغییر کرده باشند، پوزش از شما و فروغ عزیز.