قصه‌گویِ ویندریا.

‌ سلاممم وای یک سوال دارم چالش کی میزارید که من حواسم باشه حتما ببینم و شرکت کنم و مورد بعدی اینکه نوشته هاتون خیلی سرزنده و قشنگن و دوسشون دارم توی این تمرین جدید هم که گذاشتید به زودی شرکت میکنم🫶

خیلی جدی دارم خودمو برای ریزش صدتایی آماده میکنم🙂‍↕️😂✨

بچه‌هااا، سین اینجا نسبت به آمار خیلی افتضاح شده! این اصلا جالب نیست و حس بدی بهم میده..🥲 پس اگر بنظرتون اینجا باحال نیست یا از حس و حالش خوشتون نمیاد یا حتی محتوا رو دوست ندارین که بیایین چکش کنید، الکی وقتِ با ارزشتونو حدر ندیدن:)🤝 واقعا نمیتونم ببینم وقتی دویست نفر اینجان چرا پیام ها بعد چندساعت انقدر سین پایینی دارن..:)

فور کنید فولدر بذارم جذب بگیرید🤹‍♂

یه چنل دانشجویی‌ِ بامزه. اگه دوست داشتید بیاید!🌞

وای نههه، معلومه که مینویسم:))) اصلا مگه بدون سرودنگاشتم میشه؟ یکم بهم فرصت بده، اونم تو لیست چیزایی که باید بنویسم هست🫠✨🤝

‌ انگار درگیر تمریناتی یعنی دیگه سرودنگاشتم نمینوسی؟^_^ من خیلی دوسشون دددددددداشتم ..

آها راستیییی، خوشحال میشم اینبارهم تو تمرین همراهیم کنیدددد🫠 هربار با دیدن متن هاتون خیلی ذوق میکنم:)))))))✨

دیشب قرار بود کلی حرف بزنمممم، اما نمیدونم چرا الان یادم نمیاد میخواستم بهتون چی بگمم🙂‍↕️😂

دقیقا دارم درمورد همین مینویسممم🫠🤝

بنظرتون چطوری میشد اگر میخواستید حس و حال یک رنگ رو توصیف کنید بدون اینکه اسم هیچ رنگی رو تو متن بیارین؟:))

اما خب..الان اینجاممم

دیشب اصلا فرصت نکردم تا بیام درمورد تمرین جدیدی که میخوام انجام بدم با شما حرف بزنم..🥲

سلامم دوستان:)

فور کنید و منم بهتون می‌گم که اگه فقط یه خاطره بودید، بقیه با چه‌چیزی یادتون میفتادن.

چه کار خفنییی✨

16

درگیر نوشتن داستانم بچه‌هاجون:)) شب میام تمرین جدیدو میزارمممم✨✨✨

ساعت ۰۳:۳۵ بامداد و دمای هوا -۱۶° سانتی‌گراد است . خانه به سردی سردخانه و دمای جسم‌من به جسدی می‌ماند که دارد می‌پوسد ؛ برخلاف این بیرون ، درونم آتشی برپاست از آتشِ چهارشنبه‌سوری تیز تر. آرزو داشتم که بنشینی کنارم و پتویی بندازی به‌روی شانه‌هایم و فنجانی چای بدهی به دستم ؛ اما تو هرگز انجامش‌ نمی‌دهی. نمیدانم که چه‌وقت از چه‌روزی موهایم را بوییدی و صورتم را بوسیدی و قول بازگشتت را به من دادی. اما امروز ۱۱۶مین روزی‌ست که جسمت به سردی جسم من است و چون زیبایی خفته در گوشه‌ای از تخت کوچکم آرمیدی. پهلوهای زخم‌دیده‌ات و گوشه‌ابروی شکسته‌ات نصیب لارو های کوچکی شده که تورا بزرگ‌ترین نعمت زندگی خود می‌دانند همانند من که تو زیباترین و بی‌نقص ترین نعمت زندگی‌ ناجالب من بودی. پیش‌ از این طوفان ، بوسیدمت ؛ لبهایت را ، چشم‌هایت را ، دست‌هایت را و در آخر پیشانی‌ات را ؛ اما تو نخندیدی. تو دیگر هرگز نمی‌خندی. نمی‌خندی و این سردی از جسم‌ بی‌جان تو و نیمه‌جان من بیرون نمی‌رود. من می‌بوسمت و خواهم بوسیدت ؛ آن‌قدر که لارو های کوچک زخم‌هایت من را به آغوشت برسانند. آن‌قدر که تورا با من یکی کنند. و آه ای نازنینم ؛ می‌بوسمت تا ببینم که می‌خندی برایم. #کلمات_پوسیده

ساعت ۰۳:۳۵ بامداد و دمای هوا -۱۶° سانتی‌گراد است . خانه به سردی سردخانه و دمای جسم‌من به جسدی می‌ماند که دارد می‌پوسد ؛ برخلاف این بیرون ، درونم آتشی برپاست از آتشِ چهارشنبه‌سوری تیز تر. آرزو داشتم که بنشینی کنارم و پتویی بندازی به‌روی شانه‌هایم و فنجانی چای بدهی به دستم ؛ اما تو هرگز انجامش‌ نمی‌دهی. نمیدانم که چه‌وقت از چه‌روزی موهایم را بوییدی و صورتم را بوسیدی و قول بازگشتت را به من دادی. اما امروز ۱۱۶مین روزی‌ست که جسمت به سردی جسم من است و چون زیبایی خفته در گوشه‌ای از تخت کوچکم آرمیدی. پهلوهای زخم‌دیده‌ات و گوشه‌ابروی شکسته‌ات نصیب لارو های کوچکی شده که تورا بزرگ‌ترین نعمت زندگی خود می‌دانند همانند من که تو زیباترین و بی‌نقص ترین نعمت زندگی‌ ناجالب من بودی. پیش‌ از این طوفان ، بوسیدمت ؛ لبهایت را ، چشم‌هایت را ، دست‌هایت را و در آخر پیشانی‌ات را ؛ اما تو نخندیدی. تو دیگر هرگز نمی‌خندی. نمی‌خندی و این سردی از جسم‌ بی‌جان تو و نیمه‌جان من بیرون نمی‌رود. من می‌بوسمت و خواهم بوسیدت ؛ آن‌قدر که لارو های کوچک زخم‌هایت من را به آغوشت برسانند. آن‌قدر که تورا با من یکی کنند. و آه ای نازنینم ؛ می‌بوسمت تا ببینم که می‌خندی برایم.

#آن‌سوی‌من

🍍اینو فور بزنید؛ منم پست موردعلاقه‌م از چنلتون رو اینجا فوروارد می‌کنم و یه نکته مثبت درمورد چنلتون میگم.

جوین باشید بهتره🦔