مگر تمام عمر چندتا بـهمنـہ ؟

خورشید خانوم که تو دل شب هزارتا کنیز دس به سینه داره غبار مه روشو گرفته نگاش کن انگار که پابستهء غباره روی لب تشنگی باغچه چشم ابر خدا کنه همش بباره تا چلچله های مهاجر بگن باز به باغچه همین روزا بهاره درخت کهنه پوش تو نونوار میشی بازم بهار میاد پربرگ و بار میشی تو فکر شب نباش به آفتاب میرسی رها میشی از این دنیای بی کسی باز عروس دهکده چرا دلواپسی به شهر عشق و نور به موقع میرسی قندیلا آب میشن سرما رو میشکنن گلای رازقی جوونه میزنن باز عمو نوروز هم مثل هر سال میادش نگو نگو که خیلی دیره کبوتر نقش رو پرده به بوم ستاره دوباره پر می گیره قفسها خالی از پرنده پر از نور کجا پرنده ای اسیره سیاه پاپتی غربت به زودی با نوروز تو قلب ما می میره عروس دهکده چرا دلواپسی به شهر عشق و نور به موقع میرسی تو فکر شب نباش به آفتاب میرسی رها میشی از این تنهایی بی کسی باز. هوای دهکده دوباره پاک میشه دیو سیاه دور دیگه هلاک میشه گریه بخار میشه به سقف آسمون خنده تو چشم ابر بارون میشه بارون باز درخت کهنه پوش تو نونوار میشی بازم بهار میاد پربرگ و بار میشی تو فکر شب نباش به آفتاب میرسی رها میشی از این دنیای بی کسی