Bury me at makeout creek.

شما چرا باورتون شده وقتی این راست‌های افراطی آمریکایی بخاطر منابع نفتی دوتا گیر به آخوند می‌دن واقعا به فکرمون‌ان و قراره نجاتمون بدن؟ از کی تاحالا فاشیست‌ها به فکر نجات دادن مردم از دیکتاتوری افتاده‌ن؟

‏راجع به نیا ثمری خیلی کم صحبت شده،زن ترنس و دانشجوی فلسفه دانشگاه تهران که چند روز پیش گفتن خودکشی کرده سر این جریانات.نیا به شدت آدم با سوادی بود،بورسیه تحصیلی هلند گرفت اما نتونست تحمل کنه و با وجود آزار و اذیت هایی که میشد برگشت ایران،اما سر آخر جهان آن‌قدر تنگ بود که او را تاب نیاورد،لطفا صدای نیا باشید.

من دوام آوردم،باز هم دوام میارم ولی دلم میخواست معنی زندگی ام چیزی بیشتر از دوام آوردن باشد…

اسم ها رو یادتون باشه جاوید نان امیر محمد معصومی ۱۸ دی بهش تیر زدند از قلب خورده و از پشت کمرش در اومده. بچه داراب، بندر اما تیر خورده سه روز مفقودالاثر بوده، دو روز شده که جنازه‌شو آزاد کردند برای انتقال به داراب، و یک هفته شد تا خاکش کنند. ساعت سه شب با ۲۰ نفر به خاک سپرده شده... فور کنید چنلاتون چون این اسم ها نباید فراموش بشن

یه سامانه به نام "khabar" بهم پیامک داده و حرف جدید معاون رئیس جمهور رو گفته. ببینید ما چقدر رسانهٔ آزاد و آزادی بیان داریم که خبر رو خود آخوند باید برامون پیامک کنه.

باید یه چیزی رو بهتون یادآوری کنم. این که کسی این روزها دربارهٔ جنایتِ جمهوری‌ اسلامی حرف بزنه وظیفه‌ست؛ مخصوصاً اگه خودش ایرانی باشه یا ادعای فعال حقوق بودن داشته باشه. اگه چیزی نگفت ما قرار نیست بریم ازش خواهش کنیم که بگه. اگه گفت هم باعث نمی‌شه صرفاً آدم خوبی بشه؛ وظیفهٔ اجتماعیش رو انجام داده.

دیگه دست کم الان ازم انتظار نداشته باشید مثل قبلاً برا امتحان بخونم. آدم که ربات نیست. باید دلیلی برای کارهاش داشته باشه دیگه. وقتی این‌همه هنرمند و دکتر و مهندس و آدمِ باسواد بدون دلیل کشته شده‌ن، امتحان که هیچی، اصلا تحصیلم به چه دردی می‌خوره؟

نمی‌فهمم چرا همه انقدر اصرار دارن وانمود کنن شرایط عادیه. دیگه حتما نیازه بیان من و تو رو بکشن تا برات عادی نباشه؟

دو تا پسر ترنس کشته شدن. نیما عباسی و سامان عبدی و قراره روی سنگ قبرشون اسم‌هایی نوشته بشه که هیچ‌وقت خودشون نبودن. ما باید اسم همه‌ی کشته‌شده‌ها رو صدا بزنیم اما نیما و سامان (و شاید خیلی‌های دیگه که هنوز حتی خبرشون رو نداریم) از حق ساده‌ی «داشتن اسم خودشون» هم محروم شدن. اگه سنگ قبرشون حقیقت رو نمی‌گه، پس این وظیفه‌ی ماست که حقیقت رو بلندتر بگیم: نیما. سامان.

جاویدنام سما اسماعیلی ۲۰ ساله که نوزدهم دی‌ماه کشته شد. دوست سما در اکانت اینستاگرامش نوشته: «سما همیشه به من می‌گفت که آرزو می‌کنه افراد بیشتری هنرش رو ببینند.»

یه نوع شجاعتی هست شاید بشه بهش گفت شجاعت فرهنگی. یعنی این‌که اون عقاید مترقی و ضد ارتجاعی خودت رو بیاری کف جامعه. در جنبش زن زندگی آزادی این بیش‌تر نمود داشت که حالا مجال بحث‌اش نیست. اما این شجاعت «وقت تعلیق» نداره‌. چیز الکی هم نیست. حکومت همیشه از نابودی «قبح‌ها» و تابلو‌های فرهنگی خودش ترسیده چون اون‌هارو نمودی از قدرت و استواری خودش می‌دونه و تا تونسته از اشتراکاتش با سنت و فرهنگ عامه بهره برده. چرا برخی والدین براشون عادی‌تره بچه‌شون بمیره تا این‌که باعث فلان نوع «آبروریزی» نشه؟ تا کِی باید ساکت موند مقابلش؟ جامعه خیلی اومده جلو. ولی همین هم نباید «کافی» تلقی باشه. امیدوارم صحبت‌های بالا رو حواس‌پرتی از ماجرایی تلقی نکنید.

خشک آمد کشتگاه من در جوار کشتگاه همسایه گرچه می‌گویند: «می‌گریند روی ساحل نزدیک سوگواران در میان سوگواران» قاصد روزان ابری، داروگ، کی می‌رسد باران؟ بر بساطی که بساطی نیست در درون کومهٔ تاریک من که ذرّه‌ای با آن نشاطی نیست و جدار دنده‌های نِی به دیوار اتاقم دارد از خشکیش می‌ترکد چون دل یاران که در هجران یاران قاصد روزان ابری، داروگ، کِی می‌رسد باران؟ -داروگ، نیما یوشیج

ادمین RegaPlus تریبیون یک میلیونی داره و ظاهرا جون مردم ایران براش ارزشی نداره و مهم نیست. این شخص با وجود اینکه خارج از ایرانه، تصمیم به سکوت گرفته. همونطوری که بارها گفته شد بی‌طرفی و سکوت مقابل جنایات نشانه‌ی همدستیه. با این تریبیون میتونه اطلاع رسانی کنه و از اعدام خیلی‌ها جلوگیری کنه و جون خیلی‌هارو نجات بده، اما سکوت کرده و چهارتا پست مزخرف راجع به قطعی اینترنت و اینا بذاره تا مردم فور کنند ویو و ممبر بگیره. شرایط ایران عادی نیست و ما در وضعیتی نیستیم که اعلام بی‌طرفی و سکوت کنیم و نسل‌کشی مردم ایران رو عاد‌ی‌سازی کنیم. موضع خودتون رو مشخص کنید و امثال این افراد رو باید ریپورت کنید و لفت بدید.

«کی ولی باخبر بود از این راز که بر آن جغد هم خواند، غمناک ریخت آن خانهٔ شوق از هم چون نه جز نقش آن ماند بر خاک هرچه بگریست، جز چشم شیطان» -افسانه، نیما یوشیج

تسلیت به همه‌ی داغ‌دیدگان و احترام به خانواده‌هایی که چشم‌انتظار خبرند. این کانال را برای همان‌هایی ساختیم که حالا در بازداشت‌اند و صدایشان نمی‌رسد. هدف‌مان فقط ثبت نیست؛ پیگیری حقوقشان است، تا کسی در سکوت و فراموشی گم نشود. لطفافقط اسامی بازداشتی‌های تاییدشده را ارسال کنید،اگر اطلاعات تکمیلی دارید یا اشتباهی در اسامی دیدید، حتما به ما بگویید. ما اینجا هستیم تا کنار هم بایستیم، تا پیگیری کنیم، تا یادمان نرود. https://t.me/NameshunraSedaBezan

هیچ‌وقت انقدر از چیزی متنفر نبوده‌م و هیچ‌وقت انقدر حس نمی‌کردم کل وجودم مبارزه‌ست. بله زندگی افتضاحه، نمی‌دونم چطوری دارم تحمل می‌کنم، ولی می‌کنم و هستم. ولی پروکسیم به زور یه ثانیه وصل می‌شه و می‌فهمم که دوستام هم هستن. هنوز می‌تونم بگم که باهاتون می‌جنگم. هنوز می‌تونم حس کنم که ازتون متنفرم. و چقدر این که ما هنوز هستیم و حس می‌کنیم برای شما آزاردهنده‌ست.

روش جمهوری‌ اسلامی اینه که با بی‌آبرو کردن و خرد کردن آدم‌ها بکشدشون. یا از اپلیکیشن حکومتی استفاده کنید یا ارتباط با بقیه رو فراموش کنید. یا خودتون رو تسلیم شلیک و گلوله کنید یا تو آتیشی که زدیم بسوزید. یا به دروغ اعتراف کنید که بچه‌تون با ما بوده، یا جنازه‌ش رو ازمون تحویل نمی‌گیرید. می‌خواد آدم‌ها رو تو بدترین حالتشون قرار بده تا دقیقا به همون چیزی تن بدن که باهاش مخالفن.

تو حالت عادی این که می‌تونم از اپلیکیشن‌های جهانی استفاده کنم برام اونقدر هم مهم نبود، ولی الان همین برام مبارزه‌ست. الان که جمهوری اسلامی می‌خواد جلوم رو بگیره حاضرم هرکاری کنم که به هدفش نرسه.

امروز تولد ندا آقاسلطانه. چهل‌وسه ساله می‌شد اگر زنده بود. صدای استادش که می‌گفت «ندا بمون!» بعد از شونزده سال هنوز توی سرمه و صدای بابای سپهر که می‌گه «سپهر بابا!» قراره تا شونزده سال دیگه توی سرم بمونه. ما مردم ایران دیگه خودمون نیستیم. من سال‌هاست ندام و تو سال‌هاست که نویدی؛ ما با زنده موندن نداها و نویدهامون رو زنده نگه داشتیم. کسی باید از زنده بودن خجالت بکشه که سفیر مرگه نه ما که سفیر آزادی و زندگی و شرافت‌ایم؛ عزادار باش ولی خجالت نکش. اونی که باید از بودنش خجالت بکشه تو نیستی.