غُر و غیره.

زبان فارسی قند خالصه؛ شما عبارتِ "من بر درت از آن روز که درخت بود کوبیده‌ام." رو کجا می‌تونی پیدا کنی واقعا؟

عشق دانی چه گفت تقوا را؟ «پنجه با ما مکن که نتوانی» -سعدی

من مطمئنم ایران رو اصغر فرهادی کارگردانی کرده.

می‌پرسه خوبی؟ و نمی‌تونم بگم کِدِرَم عزیزدلم، کدر.

به قول نگین بعضی رنج‌ها تو زندگی این‌طوری‌ان که تو تا آخر عمر با یه حفره‌ی بزرگ و توخالی تو قلبت به زندگی ادامه می‌دی.

تا اینجای کار شایعه برگشتن معین خوشحالم کرده.

دلم از شیشه نازک‌تر شده؛ اگه می‌‌شد دیگه ازش استفاده نمی‌کردم. چندتا روزنامه دورش می‌‌‌پیچیدم، یکم پابلندی می‌کردم و می‌ذاشتمش توی قفسه‌ی بالایی.

ببخشید این تیکه زندگی رو نمی‌شه زد بره جلو؟

جنگ اومد تا بفهمم تنهایی فقط قواره‌ی خداست و به تن بلاکش آدمیزاد زار می‌زنه. فهمیدم چقدر زِله‌ام از شب‌های بی‌خیر و بی‌بوسه و دلم می‌خواست کسی ازم مراقبت کنه. فهمیدم سرنوشت یه غم هزارساله‌ست که نباید تو غربت و آوارگی سر شه و این عشقه که بالاخره ما رو نجات می‌ده. -میم‌ثانی.

اون روزی که با وسواس علائم نگارشی رو با مداد قرمز می‌ذاشتم، فکر نمی‌کردم یه روزی اینجوری در دریای سیاهی و بی‌ذوقی، غرق بشم.

نوشته بود؛ اینجا هنوز چیزهایی هستند که ارزش جنگیدن دارند مثل وطن، مثل عشق، مثل‌ تو..

گلستان ساز زندان را بر این ارواح زندانی. توروخدا.

در ستایش خونه‌ کسی بودن.

بابا من چسب پنجره‌ها رو کندم یعنی چی که باز جنگه؟