Charlie Brown 🤎

صدای سوت قطار وقت کوچ پرستو های زخمی منم و یک کوله حسرت از این قصه ی کلنگی ...

بین این شدن و نشدن هایی که مدام معلق بودیم عمرمون رفت .

به گامهای کَسان.. می برم گمان که تویی دلم زِ سینه برون شد ز بَس تَپید... بیا... |سیمین بهبهانی|

- تو هم به خونه برگرد

این که امشب در سینه دارم قلب نیست تکه گداخته ی آتش است ...

خسته م .

من مقابل وضعیت روحیه م :

ملیکا می گفت : تو این روز ها اگر بتونی هدف های خیلی کوچولو یک سری روتین های خیلی پیش پا افتاده رو هم هر روز برای خودت تعیین کنی خودش خیلی کمک بزرگی به خودت و روحیه ت می شه .

تو این یک ماه جویدن اطراف ناخن هام و تکون دادن پام به حد قابل توجهی زیاد شدههه .

در" اعصاب ندار ترین "حالت ممکنم .

«شما سعی می‌کنید از منطق برای تغییر احساستان استفاده کنید. این اتفاق نمی‌افتد. منطق احساسات را تغییر نمی‌دهد. منطق، دلایلی برای گوش‌دادن یا گوش‌ندادن به حس‌ها را فراهم می‌کند.»

ناخدای این دریا به خشکی باور نداشت و ما خانه مان را ساختیم بر قله ی موج ها ...

نوشتن همان گریه کردن قلم بر روی شانه ی کاغذ است . واژگانی که حکم قطره های اشک را دارند و می نشینند دوش به دوش یکدیگر تا یک شعر نوشته شود یک قصه یک روایت ... اما این روز ها هر چه قدر هم هوا حوالی این دفتر بارانی باشد ، شعری متولد و قصه ای ساخته و به روایتی جان بخشیده نمی شود . این روز ها در سنگین ترین سوگواری مانده ایم سوگواری ای که فقط باید گفت سوگ است و سوگ فقط اشک است و اشک فقط واژه است و واژه !

ای لحظاتِ خوش که هنوز از راه نرسیده‌اید آیا نمی‌شود راهِ کوتاه‌تری در پیش بگیرید؟ قبل از این‌که دل‌هایمان فرتوت شوند... | نزار قبانی|