Charlie Brown 🤎

من مقابل وضعیت روحیه م :

ملیکا می گفت : تو این روز ها اگر بتونی هدف های خیلی کوچولو یک سری روتین های خیلی پیش پا افتاده رو هم هر روز برای خودت تعیین کنی خودش خیلی کمک بزرگی به خودت و روحیه ت می شه .

تو این یک ماه جویدن اطراف ناخن هام و تکون دادن پام به حد قابل توجهی زیاد شدههه .

در" اعصاب ندار ترین "حالت ممکنم .

«شما سعی می‌کنید از منطق برای تغییر احساستان استفاده کنید. این اتفاق نمی‌افتد. منطق احساسات را تغییر نمی‌دهد. منطق، دلایلی برای گوش‌دادن یا گوش‌ندادن به حس‌ها را فراهم می‌کند.»

ناخدای این دریا به خشکی باور نداشت و ما خانه مان را ساختیم بر قله ی موج ها ...

نوشتن همان گریه کردن قلم بر روی شانه ی کاغذ است . واژگانی که حکم قطره های اشک را دارند و می نشینند دوش به دوش یکدیگر تا یک شعر نوشته شود یک قصه یک روایت ... اما این روز ها هر چه قدر هم هوا حوالی این دفتر بارانی باشد ، شعری متولد و قصه ای ساخته و به روایتی جان بخشیده نمی شود . این روز ها در سنگین ترین سوگواری مانده ایم سوگواری ای که فقط باید گفت سوگ است و سوگ فقط اشک است و اشک فقط واژه است و واژه !

ای لحظاتِ خوش که هنوز از راه نرسیده‌اید آیا نمی‌شود راهِ کوتاه‌تری در پیش بگیرید؟ قبل از این‌که دل‌هایمان فرتوت شوند... | نزار قبانی|

هر بار عکس آقای ساعدی نیا رو می بینم این جمله ی آقای کیمیایی رو به یاد میارم .

این بخش موجب شد کنجکاو بشم درمورد اشکال مختلف حکومت که از نظر افلاطون در کتاب جمهور پنج نوع رژیم تقسیم بنده کرده : آریستوکراسی تیموکراسی الیگارشی دموکراسی استبدادی

ترسم از اون روزیه که همون یک درصد نادوست داشتنی ای که هیچ کس نمی خواد بهش فکر کنه اون قدر قوت بگیره و ممکن بشه که تا سرمون رو بلند کردیم ببینیم کشور پر شده از آدم های ناشایسته و بی ارزش به جای آدم هایی که واقعا باید باشند و اون موقع از الان افسوس های تصور اون موقع رو استشمام می کنم ...

تهران تیکه ای از روحم شده دیدن پیکر زخمی شده اش رنج روزگارم رو بیشتر و بیشتر می کنه و این که کاری نمی تونم واسش بکنم رنج رو به مرحله ای پیش می بره که دیگه حتی نمی دونم اسمش رو چی باید بذارم :)

دلم می خواد تا خود صبح بی کلام گوش بدم و به احساساتم اجازه ی بودن بدم .