Cabin 13

Yeah i can't get the fuck out of bed thanks

-

هر کی فشار و غم روش یه طور خودشو نشون میده منم طبق معمول سگ هار شدم

اخیرا بیش از پیش احساس میکنم تا ابد در این نقطه گیر افتادم.

الان آنلاین شدم و دیدم آنیتا شعری که من چندین ماه پیش برای داستانم نوشته بودم رو گذاشته چنلش و غمگین شدم از اینکه دنیای فانتزی‌ای که خلق کردم انقدر نشونه‌ها و ردپاهاش توی واقعیت خودمون حضور داره و تلخه؛ تلخه که داستان من نمیتونه فقط یه دنیای ساده فانتزی باشه.

ما هنوز دهان داریم، حتی اگر دیوارها لب‌خوانی بلد باشند. ما هنوز دهان داریم، برای واژه‌هایی که از لای دندان فرار می‌کنند. و پشت زبان، مثل گلوله پنهان می‌مانند. ما هنوز نفس می‌کشیم، و هر نفس تمرینی‌ست برای فریاد. حکومت صدا را کشت اما ما را نه. ما هنوز دهان داریم، و وقتی زمانش برسد، دنیا با لرزش یک واژه از نو نوشته خواهد شد.

الان توییتر غیر ایرانیا رو ببینین خیلی حمایت چندانی نمیشه از ایرانیا، دلیلشم اینه ک چپ مأموریت داره سکوت کنه صداشو در نیاره یا بگه اینا پروپاگاندای اسراییله. چون آخوند آخرین سنگر حفظ تروریستای حماس و حزب‌اللهه. چپ جماعت هیچجوره حاضر نیست اخوند سقوط کنه چون با سقوط اخوند کار قماش حماس تمومه. انسان دوستی این جونورا فقط وقتی گل میکنه که طرفشون فلسطینی باشه، ایرانی، سومالیایی، افغان یا هر ملیتی که زیر ظلم یه مسلمونه بتخمشونم نیست. اینا ادعای فمنیست بودن دارن ولی سر انقلاب ژینا به خاطر دراوردن روسری مارو به اسلام ستیزی متهم میکردن و بهمون فحش میدادن، وقتی طالبان دخترای افغانو کرد تو خونه هیچکدوم جیکشون در نیومد. هیچوقت هیچوقت هیچوقت گول حمایت از حقوق زنان یا حقوق هوموسکشوال ها یا مبارزه با نژادپرستی این حرومیا رو نخورید، چون این کثافتا برای عن اسلام‌گراها حتی حاضرن بمیرن و بخاطر همشون حاضرن همه زنا رو بکنن تو گونی و همجنسگراها و ترنسا رو زنده زنده بسوزونن. نمیگم راست باشیم، ولی یادمون نمیره جونورای چپ هم ۳ سال پیش هم امسال کدوم طرفو گرفتن.

مدام فکر میکنم به اینکه چطور توصیف کنم احساسی که دچارش شدم رو و مدام به این نتیجه میرسم که کلمه‌ای براش وجود نداره

این مدت که اینترنت قطع بود همه چیزو نگه داشته بودم توی خودم. همه چیز قایم شده بود پس ذهنم. وصل شدن و چک کردن توییتر و دیدن و فهمیدن اینکه همه چیز فاجعه‌تر از چیزی بود که دیدم و میدونستم در نهایت تونست الان اشکمو در بیاره.

امیدوار شو بریز بیرون گلوله بخور بمیر ببین اطرافیان میمیرن وحشت کن خشمگین شو استرس بگیر هشتگ بزن تو بی‌خبری سر کن وقتی ارتباطت با دنیا قطع شده دور خودت بچرخ توهم بزن قراره از غیب کمک برسه عصبانی شو چرا هیچوقت هیچکس از ایران حرفی نمیزنه هشتگ بزن کمک کنید کمک وجود نداره تو خیابون بنر تسلیت ببین زندانیا میخوام اعدام شن هشتگ بزن اعدام نکنید از احساس بیچارگی و درموندگی گریه کن از خودت متنفر شو از زندگی متنفر شو به خودت یادآوری کن تو و امثال تو و زندگیتون براشون چیزی جز چندتا مورچه که قراره زیر پا له شن نیستید بابت اینکه زندگی عادی میخوای از خودت منزجر شو از زنده بودن شرمنده شو فحش بده برگرد تو فلاکتی که بودی دوباره و دوباره و دوباره

آدم هر چند وقت یک بار بهش یادآوری میشه قرار نیست کسی بفهمه و قرارم نیست از آسمون برای نجاتش کمک برسه. پس باید در موردش دهنش رو ببنده و در سکوت بذاره چیزهایی که ازش بزرگترن تسخیرش کنن.

از لوپ‌ها نفرت دارم.

الان در مورد شیملسم همین وضعیت پیش اومد

صداهای توی سرم این چند روز

اگر میتونستم کل آینه‌های خونه رو میپوشوندم

خونه ما روشنه کلا. اتاق من از همه جا روشن‌تره. فقط یه اتاق مامانم ایناست که در ظلمات فرو رفته و من عین ومپایرها چند روزه انگار نور میسوزونتم و مرگمو تضمین میکنه. این اتاقه رو مثل لونه قرق کردم و در نمیام چون نور نه! نور برای این مدت نه!