مُطاٰب؛

اگر بدانم حتی یک دقیقه هم مرا دوست داشته است... جانم برای همان یک دقیقه تپیدن قلبش از کفم میرود؛

از شما چه پنهان، بعضی وقت‌ها که نه! آدمی میخواهد همیشه از سمت کسی، دوست داشته شود؛...

فقط اونجا که شاملو میگه: حوصله ات که سر می‌رود با دلم با دوست داشتنم بازی نکن من در بی حوصلگی هایم با تو زندگی ها کردم...🌱 ‌

بہ‌نام دلبر🫀/:

یکی رو هم نداریم بهمون بگه اندوه چشمانت از کدام مهربانی ست🚶🏻‍♀🤌🏻

حس‌هایی هستند که نام ندارند؛نگران نیستی، اما آرام هم نیستی، غریب نیستی،اما اهل اینجا هم نیستی،نه دلت می‌خواهد بمانی، نه آرزوی رفتن داری،دلت می‌خواهد جایی که هستی نباشی،اما جای دیگری هم نباشی؛... 🌱✨

‌هر عاشقی گریست، به یادت گریستم چشمان من چکیده‌ی غم‌های عالم‌اند؛

سراغ از منِ تنها نمی‌گرفت کسی غم تو آمد و هر شب گذاشت سر به سرم؛

خسته‌ام خسته‌تر از پیکر فرسوده خاک تو چه میدانی از این حالت پژمردگی‌ام؛

به شانه ام زده ای که تنهائی ام را تکانده باشی! به چه دلخوش کرده ای؟! تکاندن برف از شانه های آدم برفی؟...🌱 ‌

بہ‌نامش‌🫀/:

این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبر است وین آب زندگانی از آن حوض کوثر است؛ بوی بهشت می‌گذرد یا نسیم دوست؟ یا کاروان صبح؟ که گیتی منور است؛ این قاصد از کدام زمین است مشک‌بوی؟ وین نامه در چه داشت؟ که عنوان معطر است؛ بر راه باد عود در آتش نهاده‌اند؟ یا خود در آن زمین که تویی خاک عنبر است؟ بازآ که در فراق تو چشم امیدوار چون گوش روزه‌دار بر اللهُ اکبر است؛ دانی که چون همی‌گذرانیم روزگار؟ روزی که بی تو می‌گذرد روز محشر است؛ گفتیم عشق را به صبوری دوا کنیم هر روز عشق بیشتر و صبر کمتر است؛ صورت ز چشم غایب و اخلاق در نظر دیدار در حجاب و معانی برابر است؛ در نامه نیز چند بگنجد حدیث عشق؟ کوته کنم که قصهٔ ما کار دفتر است؛

هرک در عاشقی قدم نزده است بر دل او خون دیده نم نزده است؛ او چه داند ک چیست حالت عشق ک بر او عشق تیر غم نزده است؛

نه اینکه حرفی نباشد. هست! خیلی هم هست امّا دلتنگی به استخوان که برسد می‌شود سکوت...🌱 ‌

بہ‌نام‌چـــشمــــــٰانت🫀/:

یه‌ دلتنگی‌ عمیق‌ تو‌ قلبم‌ تیر میکشه.. دست‌ شفاعت‌ بکش‌ رو‌قلبم‌ حضرت‌مادر؛...

نمی‌خواهم بِرَنجانم دلت را بی‌سبب اما چگونه مرگ یک مادر، چهل تن متّهم دارد؟! #فاطمه_زهرا

عاشقم دست خودم نیست بهم میریزم که تو هم با بقیه خوب شوی هم با من؛

حال مرا مپرس که من ناخوشم بدم این روز ها به تلخ زبانی زبان زدم؛ تو با یقین به رفتن خود فکر می‌کنی من نیز بین ماندن و ماندن مرددم؛

ویرانه‌ی جاوید بماند دل بی عشق آن دل شود آباد که ویرانه‌ی عشق است؛