غــرــوـب

میگن منطقی باش! ولی عشق من به اون، منطق رو از همون اول کنار گذاشته بود.

من بی دلیل دوسش دارم بعد شماها دارید با دلیل قانعم میکنید که فراموشش کنم؟!

اون حسی که دیگه نه دوسش داری نه میخوایش نه ازش متنفری نه ذوق داری اما در موردش گریه میکنی:)

‏من از زود سین کردن شما برداشتی به جز با شخصیت بودن نمی‌کنم.

من همه‌چیزم را وقفِ تو کردم؛ کسی دیگر سهمی از من ندارد.

آدمی که حقیقتِ وجودت رو بشناسه، احتیاجی به اثبات نداره.

من سکوت و تو تمامِ آوازِ سکوتِ منی.

تظاهر می‌کنم همه‌چی مرتبه، اما درونم جنگ جهانیه.

اگه انتخابش رفتنه، تو انتخابت این باشه که در رو پشت سرش ببندی.

من حتى تو بدترین شرایط تنها بودم دیگه برام مهم نیست کسی بمونه یا بره.

هرچه دل‌ها پرتر و دردها سنگین‌تر، سکوت عمیق‌تر.

دل من، مثل شیشه‌های متروک شهری که کسی بهش نگاه نمی‌کند، می‌شکند و باز هم پابرجاست.

انصاف نیست، ولی واقعیته: بعضیا فقط تا حد منفعتت دوسِت دارن.

«اول دست به کار شوید، راه بعداً پیدا می‌شود.»

برای چشمام هیچ دارویی بهتر از نگاه به تو نیست.

وقتی آتیش گرفته‌م، خاموشم کن، نه اینکه یادم بدی چطور مراقب کبریت باشم.

من خیلی بیشتر از چیزی که نشون میدم حس می‌کنم، سکوتم فقط زره‌ی منه، نه بی‌خیالی.

او ریشه زده در وجودم، آنقدر که دیگر نمی‌دانم من کی‌ام، او کیست.