غــرــوـب

باید از همون دور دوست می‌داشتم، از نزدیک ناامید کننده بودی:)

تلخ ترین خاطره؟ آخرین بغلی که نمیدونی آخرین باره..

واقعا نمیدونم دلم دقیقا واسه چی تنگ میشه؟ -واسه توجهی که بهم نکرد؟ -واسه وقتی که برام نذاشت؟ -واسه گلی که برام نخرید؟ -واسه چییی؟؟؟

گمونم منم نباید ، مثل تو خیلی جدی می‌گرفتم .

از ساعت جفت بدم میاد :)

‏کاش میشد یجا قرار بزاریم دسته جمعی گریه کنیم.

درون سینه‌ام دردیست خون بار که همچون گریه می‌گیرد گلویم غمی آشفته دردی گریه آلود نمی‌دانم چه می‌خواهم بگویم نمی‌دانم چه می‌خواهم بگویم زبانم در دهان باز بسته‌ست در تنگ قفس باز است و افسوس که بال مرغ آوازم شکسته‌ست نمی‌دانم چه می‌خواهم بگویم غمی در استخوانم می‌گدازد.

ديگر وطن را با اين ( ت ) بنويسيم! چون تن‌هاى زيادى در آغوشش جان داده‌اند.

و چهل روزِ تمام با این درد بزرگ زندگی کردیم:)) -گلدیم مامان ، گلدیم مبینم -من دیر رسیدم آراز منو ببخش مامان -من این جمعیتو میخواستم برای عروسیش دعوت کنم! -سپهر بابا کجایی سپهر؟ -داداشم داماد شده دست بزنید.. -مادر ؛ تو گورم نداشتی مادر! -بابا تو برو من میام،مانی! -ببخشید مامان پاتو عمل نکردم رفتی -آرزوم میدونی‌ چیه؟ تو جمع رفیقام همیشه باشم -مامان؟ شمعاشو کی‌ فوت کنه مامان؟ -بچم یخ کرده -بابا ؛ نمیتونم سرپا وایسم محمد -من تورو با یتیمی بزرگ کردم مامان ، الان خودم یتیم شدم ، بی‌کس شدم مادر... -مامان باباییه ، بابایی! -بچه کجایی.. محمد! -سینه‌م سوخت ، بچم دکتر بود! -متین دارم خفه میشم دورت بگردم.. -سوختم ، بابا سوختم.. -من الان جواب رونیکا رو چی بدم؟ -بابا ؟ جونم مرد ؟ خیالت راحت ، دوستت دارم.. -آرزو... یه 207 مشکی! -توپ تانک مسلسل دیگر اثر ندارد ، به مادرم بگویید دیگر پسر ندارد. -آرزو میکنم سال دیگه این موقع ، هیچکدوممون اینجوری نباشیم! -معروف میشیم ، پر طرفدار ، به همه‌ی آدمای روی زمین کمک میکنیم! -خدا هوای مارو داره.. -آرزو میکنم که پدرم در تمام کارهاش موفق باشه! -تو با این قد رشیدت چجوری اینجا جا شدی؟.. « یکی رفت ، دیگری تا ابد می‌سوزد »

و کشتگان چنان بسیارند که نمی‌توان برای تک تکشان گریست.

خواستم بگویمش اما گریستم.

با احساساتت زندگی کنی کلی ضربه میخوری؛ با منطقت زندگی کنی حسرتش میمونه به دلت.

mi mes🎀🌙

‏کاش یه شاخه لیلیوم بودم تو هلند و نمی‌دونستم خاورمیانه کجاست.

عدالتی در کار نبود. وگرنه جهان با کُشتن تو، پایان می‌گرفت.