⸂ موهویجی و رزکوچولو ⸃

دوستت دارم ستاره کوچولو.

از بالا که به شهر و مردمش نگاه می‌کنم تازه می‌فهمم چقدر هیچیم تو این جهان هستی! فقط نمی‌دونم دنبال چی می‌گردیم که انقدر دست و پا می‌زنیم وقتی خیلی وقت نداریم برای زندگی و مدام در حال حروم کردنشیم به روشای مختلف.. کاش آدما کمتر به غیره و بیشتر به زنده بودنشون توجه می‌کردن که شاید اینجوری به معنایِ حقیقیِ زندگی هم می‌رسیدیم! بازم نمی‌دونم همه‌ی اینا یک شاید بزرگه، که ممکنه درست باشه یا غلط.. اما کاش بیهوده نباشیم و کمتر اشتباه کنیم تو این فرصت محدود زندگی در حالی‌که به جای عشق، محبت و دوستی قلبامون رو پر کردیم از نفرت، خشم و دشمنی.

🏷️ستاره کوچولو بازم وقتی صدات کردم پیدا شدی، خوشحالم که دارمت.

گفته بودی که چرا خوب به پایان نرسید؟ راستش زور من ِ خسته به طوفان نرسید گر چه گفتند بهاران برسد مال منی قصه آخر شد و پایان زمستان نرسید من گذشتم که به تقدیر خودم تکیه کنم جگرم سوخت ولی عشق به عصیان نرسید کلِ این دهکده فهمید که عاشق شده ام خبر اما به تو ای دختر چوپان نرسید در دل مزرعه بغضم سله بسته است قبول! گندمم حوصله کن نوبت باران نرسید… نان عاشق شدنم را پسر خان می خورد لقمه ای هم به منِ بچه ی دهقان نرسید تو از آن دگری رو که مرا یاد تو بس حیف دستم سر آن موی پریشان نرسید… -شهریار

‏چه ها که بر دل ما رفت و کس نزد آهی. -ابتهاج

هیچ‌چیز در دنیا از رنجی که یک انسان در سکوت تحمل می‌کند دردناک‌تر نیست. -داستایفسکی

انگار تنها کسی که حرفامو میشنوه و میفهمتم همین پسره‌اس..