ru
Feedback

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

مکتوباتِ زن آقا...☫

مکتوباتِ زن آقا...☫

Открыть в Telegram

زن‌آقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و این‌جا، حرف‌ها مکتوب می‌شوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210

Больше
Страна не указанаКатегория не указана
239
Подписчики
Нет данных24 часа
-37 дней
-630 дней
Архив постов
نیاز نیست اصلا جایی باشم. خواهرم باشه کافیه🎀✨️
16 сент., 16:35

وقتی میگم خواهر خیلی خوبه یعنی این‌.
16 сент., 16:35

ای قدرتِ خواهر:
16 сент., 16:35

امشب عروسی دعوت بودیم، چون باهاشون حال نمی‌کردم ما نرفتیم . بعد از عروسی خواهرم اومد و خب در عرض ۱۰دقیقه کاملا همه چیو تعریف کرد. جوری که الان درمورد عروسی‌ای که نرفتم، هرچی ازم بپرسن می‌تونم جواب بدم.
16 сент., 16:34

سینمایی"نیم‌شب" قشنگ بود؛ پیشنهاد می‌کنم.
16 сент., 14:34

آره آقایِ شهیدم؛ غمت عمیق تر از آن بود که با اشک سبک شود...
16 сент., 09:22

و این روزا هم آره..
16 сент., 09:21

چند وقت پیش که رفتم پیش دکترم، بهم گفت:«چرا استرست این‌قدر بدتر شده؟ دفعه‌ی قبل که اومدی، خیلی بهتر بودی.» گفتم: «نمی‌دونم... شاید چون این روزا خیلی به آقا فکر می‌کنم. به نبودنش... و هر بار که یادش می‌افتم، انگار دونه‌دونه بندِ دلم پاره می‌شه.»
16 сент., 09:20

شبیه پدافند.
15 сент., 16:12
16 сент., ~09:24

اینجا یه صداهایی میاد؛
15 сент., 16:10
16 сент., ~09:24

چقدر دنیای بزرگسالی عجیبه و کوفتی؛ آدم با سردرد و اعصابِ داغون، می‌ایسته آشپزی می‌کنه، بعد وسط همون بی‌حالی، حواسش هست نکنه غذا بی‌نمک شده باشه… انگار حتی وقتی خودت حالت خوب نیست، بازم یه عالمه چیز هست که باید حواست بهشون باشه.
13 сент., 19:29

سه ماه پیش، من و محمد یه قرار با خودمون گذاشتیم؛ گفتیم هر ماه، به نیتِ آقای شهیدمون، یه محفل قرآن داشته باشیم. فقط دلمون می‌خواست برای آقا کاری کرده باشیم. جلسه‌ی اول رو توی خونه‌ی خودمون گرفتیم. حدود ۶۰ نفر مهمون داشتیم، قرآن خوندیم، روضه هم برپا شد و اولین روضه‌ی خونمون گرفته شد. اونجا بود که من و محمد به آرزومون که گرفتن روضه تو خونه خودمون بود، رسیدیم. جلسه‌ی دوم، بابا گفت: «این دفعه بیاید خونه‌ی ما.» و باز هم دور هم جمع شدیم؛ این بار مهمون سفره‌ی امام حسن هم شدیم. تا رسیدیم به امشب. ظهر محمد یهو گفت: «امروز اول ماهه! اصلاً حواسمون به جلسه قرآن نبود!» یه لحظه فکر کردیم خب، این ماه دیگه جا موند... ولی محمد گفت: «عیبی نداره، امشب خودمون دوتایی جلسه رو برگزار می‌کنیم.» و این‌طوری شد که امشب، سومین جلسه‌ی محفل‌مون برگزار شد؛ نه ۶۰ نفر مهمون داشتیم، نه روضه‌خوانی بود، نه مجلس شلوغی... فقط من بودم و محمد، یه قرآن، یه خونه‌ی ساکت، و یه نیت که هنوز سر جاش بود. دو نفری نشستیم قرآن خوندیم و ثوابش رو تقدیم کردیم به آقای شهیدمون. و شاید قشنگیِ ماجرا همین بود... اینکه نیت‌مون قرار نبود به تعداد آدم‌ها وابسته باشه. اگر یک شب ۶۰ نفر دور هم جمع بشن، می‌خونیم؛ اگر یه شب فقط من و محمد باشیم، باز هم می‌خونیم. چون قرارمون با آقا قرارِ تعداد نبود؛ قرارِ ادامه دادن بود. امشب فهمیدم بعضی محفل‌ها حتی وقتی خلوت می‌شن، از برکت خالی نمی‌شن... شاید یه روزایی جمعیتشون کم بشه، اما صاحبِ مجلس همچنان نگاه و لطفش هست. ۲۲شهریور ۴۰۵ |محفل قرآن
13 сент., 19:06

سومین جلسه‌ی محفلِ قرآن؛ به نیتِ آقای شهیدمون.
+1
سومین جلسه‌ی محفلِ قرآن؛ به نیتِ آقای شهیدمون.
13 сент., 19:00

نمیدونم، شاید.
نمیدونم، شاید.
13 сент., 14:32
13 сент., ~18:59

الهی یه موشک بزنن تو این دانشگاه که تا اینجا میای میگن کلاس برگزار نمیشه.
13 сент., 10:25

خدایِ رازهایِ میانِ دل و بالش؛
12 сент., 18:37

خدایِ دعاهایِ نیمه‌شب؛
12 сент., 18:37

Repost from RegaPlus
من و خفه‌شوهای تو دلم که به خیلی‌ها نگفتم: @RegaPlus
من و خفه‌شوهای تو دلم که به خیلی‌ها نگفتم: @RegaPlus
12 сент., 10:33

شنبه‌ی خوبی نبود؛ لطفا دیگه تکرار نشه.
12 сент., 03:22

چرا؟! چون صبح‌م با دانشگاه شروع شد.
12 сент., 03:20
12 сент., ~03:22