ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

مکتوباتِ زن آقا...☫

مکتوباتِ زن آقا...☫

الذهاب إلى القناة على Telegram

زن‌آقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و این‌جا، حرف‌ها مکتوب می‌شوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210

إظهار المزيد
لم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
239
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
-37 أيام
-630 أيام
أرشيف المشاركات
نیاز نیست اصلا جایی باشم. خواهرم باشه کافیه🎀✨️
16 سبتمبر, 16:35

وقتی میگم خواهر خیلی خوبه یعنی این‌.
16 سبتمبر, 16:35

ای قدرتِ خواهر:
16 سبتمبر, 16:35

امشب عروسی دعوت بودیم، چون باهاشون حال نمی‌کردم ما نرفتیم . بعد از عروسی خواهرم اومد و خب در عرض ۱۰دقیقه کاملا همه چیو تعریف کرد. جوری که الان درمورد عروسی‌ای که نرفتم، هرچی ازم بپرسن می‌تونم جواب بدم.
16 سبتمبر, 16:34

سینمایی"نیم‌شب" قشنگ بود؛ پیشنهاد می‌کنم.
16 سبتمبر, 14:34

آره آقایِ شهیدم؛ غمت عمیق تر از آن بود که با اشک سبک شود...
16 سبتمبر, 09:22

و این روزا هم آره..
16 سبتمبر, 09:21

چند وقت پیش که رفتم پیش دکترم، بهم گفت:«چرا استرست این‌قدر بدتر شده؟ دفعه‌ی قبل که اومدی، خیلی بهتر بودی.» گفتم: «نمی‌دونم... شاید چون این روزا خیلی به آقا فکر می‌کنم. به نبودنش... و هر بار که یادش می‌افتم، انگار دونه‌دونه بندِ دلم پاره می‌شه.»
16 سبتمبر, 09:20

شبیه پدافند.
15 سبتمبر, 16:12
16 سبتمبر, ~09:24

اینجا یه صداهایی میاد؛
15 سبتمبر, 16:10
16 سبتمبر, ~09:24

چقدر دنیای بزرگسالی عجیبه و کوفتی؛ آدم با سردرد و اعصابِ داغون، می‌ایسته آشپزی می‌کنه، بعد وسط همون بی‌حالی، حواسش هست نکنه غذا بی‌نمک شده باشه… انگار حتی وقتی خودت حالت خوب نیست، بازم یه عالمه چیز هست که باید حواست بهشون باشه.
13 سبتمبر, 19:29

سه ماه پیش، من و محمد یه قرار با خودمون گذاشتیم؛ گفتیم هر ماه، به نیتِ آقای شهیدمون، یه محفل قرآن داشته باشیم. فقط دلمون می‌خواست برای آقا کاری کرده باشیم. جلسه‌ی اول رو توی خونه‌ی خودمون گرفتیم. حدود ۶۰ نفر مهمون داشتیم، قرآن خوندیم، روضه هم برپا شد و اولین روضه‌ی خونمون گرفته شد. اونجا بود که من و محمد به آرزومون که گرفتن روضه تو خونه خودمون بود، رسیدیم. جلسه‌ی دوم، بابا گفت: «این دفعه بیاید خونه‌ی ما.» و باز هم دور هم جمع شدیم؛ این بار مهمون سفره‌ی امام حسن هم شدیم. تا رسیدیم به امشب. ظهر محمد یهو گفت: «امروز اول ماهه! اصلاً حواسمون به جلسه قرآن نبود!» یه لحظه فکر کردیم خب، این ماه دیگه جا موند... ولی محمد گفت: «عیبی نداره، امشب خودمون دوتایی جلسه رو برگزار می‌کنیم.» و این‌طوری شد که امشب، سومین جلسه‌ی محفل‌مون برگزار شد؛ نه ۶۰ نفر مهمون داشتیم، نه روضه‌خوانی بود، نه مجلس شلوغی... فقط من بودم و محمد، یه قرآن، یه خونه‌ی ساکت، و یه نیت که هنوز سر جاش بود. دو نفری نشستیم قرآن خوندیم و ثوابش رو تقدیم کردیم به آقای شهیدمون. و شاید قشنگیِ ماجرا همین بود... اینکه نیت‌مون قرار نبود به تعداد آدم‌ها وابسته باشه. اگر یک شب ۶۰ نفر دور هم جمع بشن، می‌خونیم؛ اگر یه شب فقط من و محمد باشیم، باز هم می‌خونیم. چون قرارمون با آقا قرارِ تعداد نبود؛ قرارِ ادامه دادن بود. امشب فهمیدم بعضی محفل‌ها حتی وقتی خلوت می‌شن، از برکت خالی نمی‌شن... شاید یه روزایی جمعیتشون کم بشه، اما صاحبِ مجلس همچنان نگاه و لطفش هست. ۲۲شهریور ۴۰۵ |محفل قرآن
13 سبتمبر, 19:06

سومین جلسه‌ی محفلِ قرآن؛ به نیتِ آقای شهیدمون.
+1
سومین جلسه‌ی محفلِ قرآن؛ به نیتِ آقای شهیدمون.
13 سبتمبر, 19:00

نمیدونم، شاید.
نمیدونم، شاید.
13 سبتمبر, 14:32
13 سبتمبر, ~18:59

الهی یه موشک بزنن تو این دانشگاه که تا اینجا میای میگن کلاس برگزار نمیشه.
13 سبتمبر, 10:25

خدایِ رازهایِ میانِ دل و بالش؛
12 سبتمبر, 18:37

خدایِ دعاهایِ نیمه‌شب؛
12 سبتمبر, 18:37

Repost from RegaPlus
من و خفه‌شوهای تو دلم که به خیلی‌ها نگفتم: @RegaPlus
من و خفه‌شوهای تو دلم که به خیلی‌ها نگفتم: @RegaPlus
12 سبتمبر, 10:33

شنبه‌ی خوبی نبود؛ لطفا دیگه تکرار نشه.
12 سبتمبر, 03:22

چرا؟! چون صبح‌م با دانشگاه شروع شد.
12 سبتمبر, 03:20
12 سبتمبر, ~03:22