Coconut diaries

مطمئن باشم همه باهم احساس بی‌کفایتی و ریدن تو زندگی می‌کنیم؟

روزایی که برق نمی‌ره آدم بهتری‌ام!

بعنوان کسی که سالها خجالتی و ساکت بوده، خیلی غمگین می‌شم وقتی توی جمع می‌بینم کسی مشتاق ارتباطه و نمی‌تونه با دیگران ارتباط بگیره… انگار تک افتاده و می‌خواد توی جمع باشه ولی خجالت بهش اجازه صحبت کردن نمی‌ده.

عوارض کهولت سن اینجوریه که صبح چند دیقه دویدم، تا الان حالم بده!

افرادی که هرکاری میکنن رو شق‌القمر حساب می‌کنن و در استوری و پست و بایوشون اعلام میکنن احتمالا همون افرادی هستن که از کودکی بابت تمام کارهای کوچیکشون تشویق شدن. ماهایی که دائما در معرض سرزنش بودیم و از تمام دست‌آوردهای بزرگ و کوچیکمون ایراد گرفته می‌شد هیچوقت حس نمیکنیم موفقیت‌هامون بزرگ و قابل به اشتراک‌گذاریه!

فردا ۴۰۰ صفحه برای یه درس یک واحدی امتحان دارم. محشره بی‌نظیره.

واقعا شرایطم تخمیه و واقعا الان روحیه مناسب تحمل کردنشو ندارم.

مودم وقتی هم پی‌ام‌اسم هم امتحان دارم هم برق رفته:

واقعا از شهریوری که توش امتحان داریم، انتظار دارین خوب بگذره؟

جلسه تراپی امروزم خیلی عجیب بود… من واقعا کی هستم؟

هنوزم حس میکنم راه اصلی زندگیمو پیدا نکردم.

شما هم وقتی کسی کار بزرگی براتون میکنه کلی عذاب وجدان میگیرید که چرا این کارو کرده و چجوری باید براش جبران کنید؟

“ریدم تو این زندگی” فیس.

میدونید چرا همه‌چی هی داره آف‌های خفن می‌خوره؟ آفرین. چون من پول ندارم چیزی بخرم.

یکی از شما نازنازیا که از روی پین کانال الهام گرفته و اینو نوشته، شما هم بخونید🤍🥺

اگه بهت نشون بدم که چقدر آسیب دیده‌ام، باز هم طوری بهم نگاه می‌کنی که انگار معجزه خلقتم؟ اگه بهت بگم که اون چیزی نیستم که تو فکر می‌کنی، باز هم قلبت رو می‌دی بهم؟ اگه دلم بخواد دور بشم از بشریت و فضا بخوام، باز هم بهم فکر می‌کنی؟ اگه زخم‌ها رو جلوت بشمرم، روزی نمی‌رسه که از همون زخم‌ها بهم صدمه بزنی؟ اگه بهت بگم خسته شدم از زندگی و می‌خوام ناپدید بشم از صفحه جهان، باز هم دنبالم میای؟ دلم رو به چی خوش کنم آخه؟ به اینکه تو یه روزی منو ببینی؟ یا به اینکه فکر کنی من اونقدر شایسته هستم یا نه؟ یا به اینکه گذشته‌ یه روز رهام کنه و دنبالم نیاد؟ یا آدمایی که دوست‌شون دارم حال‌شون خوب باشه؟ نه جان من، این مبارزه، جنگی بود که از اول، آخرش معلوم بود. شاید من فقط نمی‌خواستم بپذیرم این رو...

تمام مسیج‌هایی که پشت گوش انداخته بودم رو دادم و حس رهایی دارم.

پنبه داره ترغیبم میکنه برم وسایل کاشت ناخن بخرم خودم ژلیش کنم از این به بعد.

روزی که زیبا شروع کرده بودم اینجوری پیش رفت که: رفتم کتابخونه درس بخونم، برق رفته بود و داشتن تعطیل می‌کردن، اومدم کافه درس بخونم، صدای موزیک زیاد بود که سعی کردم باهاش کنار بیام ولی یک ربع بعد برق رفت و من موندم و کتابم و سفارشایی که الکی تو پاچه‌ام رفته بود.

نظام دامپزشکی اومده تعرفه‌های امسال دامپزشکی رو اعلام کرده، بعد جالب اینجاست که هیچ‌کجای فایل ۵۰ صفحه‌ای اشاره‌ای به دام کوچیک نشده! یعنی درمورد فاکینگ ماهی نوشتن، ولی گربه و سگ نه. چون ما مملکت اسلامی‌ایم، سگ اَخه اصلا نگه نمی‌داریم🥰🎀