Unspokens

امروز تونستم کمک بخوام.✨✨✨✨✨✨

انسان باید از احساسات خود بزرگ تر و قوی تر باشد. این را هیچ کس از او نمی‌خواهد ، زندگی می‌خواهد. وگرنه هر آن احساساتش همانند سیل اورا از جا می‌کند و از بین می‌برد.

بیشتر وقت ها در تحسین شدن ردّی از غرور طرف مقابل هست. انگار بالاخره کسی پیدا شده که نکات و ویژگی های مورد علاقه شو در تو پیدا کرده، انگار بالاخره حضور و تصمیم اون آدم باعث میشه احساس کنی بالاخره انتخاب شدی، تحسین شدی و مهم تر از همه اون فرد از جایگاه انتخاب کننده این تایید رو بهت میده و هرلحظه که بخواد میتونه این رو ازت پس بگیره. انگار اون تحسین برای تو نیست، واقعی نیست، انگار از سر میل و غرور اون آدمه. شاید تو واقعا ویژگی های فوق العاده ای داشته باشی ولی انگار یک نفر دیگه مهر تایید اون هارو زده و بی مزه تر از اون اینه که حالا در ازاش انتظار داره نظر تو رو جلب کرده باشه و یا تو رو در کنار خودش داشته باشه، ولی در فهمیده شدن، هیچ کدوم از اینها نیست. انگار واقعی تره، ساکت تره و بی ادعا تر.

حس می کنم تحسین شدن برام جذاببت و اهمّیتش رو از دست داده، میل عجیبی برای فهمیده شدن درون خودم حس می کنم.

امّا این روزها باعث شد یاد بگیرم چقدر جذاب و پراهمّیته که یکی باشه فقط با نگاه کردن بهت تورو بفهمه! وقتی خودت هم نمیدونی مشکل چیه، اون هم هیچ توضیحی نخواد، حتّی سعی نکنه آرومت کنه یا راه حلّی مطرح کنه. فقط بگه که میفهمه، حتّی اگه کاملاً هم نمیتونه بفهمه. فقط بگه میدونه که داره خیلی آسون بهت نمیگذره. این چیزها بسیار ساده‌ست ولی دلگرمی ای که ایجاد میکنه وصف نشدنیه.

یکی از دلایلی که درخواست کمک نمی کنم اینه که اینو میدونم که اگر اینکار رو کنم بالافاصله بعدش با سوال مواجه خواهم شد؛ در حالی که حتّی برای خودم هم راجب احوالات این روزهام توضیحی ندارم. هر چه قدر می گردم و تلاش میکنم کلمات رو کنارهم بچینم بی فایده ست. نمی تونم بگم حالم خوبه و همینطور نمیتونم بگم حالم خوب نیست، حتی نمیتونم بگم خسته شدم چون این چیزی سخت تر از اونه. شاید بهترین توضیح این باشه که انگار معلّق ام. متوجه گذر زمان نمی شم و راستش اهمّیتی هم برام نداره. فقط میدونم تا چند ماه آینده باید صرفاً کار درست رو انجام بدم به امید روزی که بتونم شروع جدیدی داشته باشم و به این اوضاع پایان بدم، هرچند که همین حالا هم پایانش رو حس می کنم امّا انگار فعلاً زمان عقب تر از اون واقعیته.