𝒾𝓃 𝓂𝒴 𝓂𝒾𝓃𝒹🪷

عه وا چرا عمو ترامپ رو هو میکنن ؟ مگه بجز آخوندا آدمای دیگه ای هم از اون بدشون میاد؟

⭕️ حضار با هو کردن از ترامپ استقبال کردند

یکی از مجری های خانم تلوزیون برای اینکه مردم جنوب احساس تنهایی نکنن پریشب روی آنتن زنده اعلام آمادگی کرد که از این به بعد بره و از جنوب پخش زنده رو برگزار کنه. با اینکه از برنامه اصلا خوشم نمیاد ولی این حرکت از هزاران هزار استوری برای مردم جنوب دلگرم کننده تر هست.

هنوز یه وجب از خاکمون کم نشده، ولی همین که جنوب و بقیه شهر ها داره زیرِ بمب و موشک می‌سوزه، دلِ همه‌مون رو آتیش زده حالا فکر کن اجداد ما چی کشیدن وقتی یهو نصفِ ایران رو ازمون گرفتن؟ یعنی مساحتِ کلِ کشورمون نصف شد! تصور کن شب خوابیدی، صبح بیدار شدی و دیدی اون شهری که تا دیروز بخشی از وطنت بود، دیگه مالِ تو نیست و شده یه کشورِ غریب. و تو حتی قدرتی نداری که بگی نه! که بگی اینجا وطن منه بهش دست نزنید دست دشمن توپ و تانکه و دست تو سنگ و چماق وقتی ارمنستان و گرجستان و آذربایجان هرات و قفقاز و بحرین و….رو مثلِ یه تیکه از جگرِ آدم کندن و بردن، اون نسل چه داغی رو تحمل کرد؟ تنها راه تکرار نشدن این داغِ کشنده کنار هم بودن ما مردمه همین🤍 اینجا؛ جایِ مردم عادیه👈 @mardomadi

اینکه انقدر مردم شعوری داریم که همشون یکصدا گفتن برق جنوب رو قطع نکنین خیلی قشنگه

نماینده هرمزگان اعلام کرده که وزیر برق با خروج هرمزگان از برنامه قطعی برق موافقت کرده

به حباب نگران لب یک رود قسم و به آن لحظه شادی که گذشت غصه هم میگذر آنچنانی که فقط خاطره ها خواهند ماند ~سهراب سپهری~

قسمت فان قضیه اینجاست که یک عده در حالی اعتقاد داشتن آمریکا مردم عادی رو نمیزنه و فقط میخواد مسئولین رو بزنه که ترامپ و کشور های اروپایی به شهرونداشون در ایران گفتن ایران رو ترک کنید😂 حتی مطمئن نبودن شهروندای خودشون رو نمیزنن چه برسه به مردم ایران

بکی از شگرد های ارتش نازی ها در دوران جنگ جهانی این بود که برای سربازان دشمن صدای یک زن رو پخش میکردن زن با لحنی غمگین؛ آرام و اعتماد انگیز صحبت میکرد با لحنی آرام روایت های شکست دشمن را بیان میکرد و به آن ها یادآوری میکرد که برای این جنگ چه چیز هایی را از دست دادند در میدان جنگ اثر این کار هزاران برابر بر از توپ و گلوله بود چرا که دستان سرباز ها را لزران میکرد و شجاعت انگیزه شان فرو میریخت امروز که در دو روز اخیر حملات ایران بسیار موفق تر و اثر گذار تر از روز های پیشین شده و ارتش آمریکا تحت فشار های جدی هست عده ای تلاش دارن با ایجاد ناامیدی در جامعه و زدن حرف هایی مثل از دست رفتن جنوب و فدا شدن جنوب و باختن ایران و …. انگیزه مردم رو از درون از بین ببرن تا مردم شکننده تر بشن در برابر همه چی و وقتی مردم بشکنن کشور هم سقوط کرده افرادی هم که به این کار دامن میزنن دارن آگاهانه یا ناآگاهانه به شکستن خودشون، مردمشون و کشورشون کمک میکنند. این جریانات دقیقا از همان سرمنشا ای شروع شد که به مردم ایران تنها راه نجات رو «جنگ» معرفی کرد و امروز همه میدونیم که راهش این نبود حالا با حیله جدید داره کاری میکنه که از نظر روانی در جنگ خودمون رو ببازیم

چیزی که تلخه اینه که ما این روزا بیشتر از اینکه تحت تاثیر محتوای متن ها قرار بگیریم؛ جذب زیبایی قلم و نگارش اون ها میشیم وقتی میبینیم متنی بر دل میشینه دیگه به این فکر نمیکنیم که توی ذهن خودمون نقدش کنیم بعد بپذیریم این روزا ما دنبال مفاهیم و باطن ها نیستیم دنبال ظاهر ها هستیم کاری نداریم چی گفت برامون مهمه کی گفت مهم نیست چه حرفی می زنیم مهمه با جو همراه باشیم و….

چرا؟ چون خصلت اژدها همین است: تا وقتی احساس کند با ملتِ ایستاده طرف است، حساب می‌کند؛ اما همین که نشانه ضعف، عقب‌نشینی یا دوگانگی ببیند، حمله می‌کند. اژدها در جنگ فقط از سلاح طرف مقابل نمی‌ترسد؛ از اراده و اتحاد او می‌ترسد. تجربه تاریخی ما هم همین را نشان داده: آنچه دشمن را متوقف می‌کند، فقط تجهیزات نیست، بلکه انسجام ملی است. و در آخر، اگر قرار است تاریخ را معیار قضاوت قرار دهیم، باید درست نگاه کنیم. ایران در دوره‌های شکوه خود، از هخامنشیان تا صفویه و دوران نادر، با تکیه بر قدرت درونی، اعتماد به نفس ملی و ایستادگی در برابر قدرت‌های بیرونی اوج گرفت؛ نه با رفتن زیر سایه اژدهای زمانه. ملت‌ها با تکیه بر خودشان بزرگ می‌شوند، نه با پناه بردن به بیگانه. جمع‌بندی روشن است: می‌شود به سیاست‌ها نقد داشت، می‌شود از ضعف‌ها گفت، می‌شود از خطاها ناراحت بود؛ اما عادی‌سازی شکست، تقدیس بیگانه، و القای ناتوانی ایران نه تحلیل است، نه دلسوزی. در لحظه‌ای که پای تهدید و تجاوز در میان است، اولین وظیفه دفاع از ایران است؛ با چشم باز، با عقل، و با حفظ عزت ملی.

اولا، این تصویری که از «اژدها» ساخته می‌شود، برای خیلی‌ها دیگر آن هیبت سابق را ندارد؛ حتی برای برخی تبدیل به همان «عمو»یی شده که مدت ‌هاست عده‌ای می‌خواهند به مردم بقبولانند نجات در پناه اوست. پس قبل از هر چیز، باید این اغراق‌ها را کنار گذاشت. دوما، چرا طوری حرف زده می‌شود که انگار ایران در برابر «اژدها» از پیش شکست خورده است؟ اتفاقا اگر چشم‌ها را باز کنیم، می‌بینیم ایران از یک موقعیت تحقیرشده تاریخی، به جایگاهی رسیده که می‌تواند در برابر قدرت‌های بزرگ بایستد و شکست نخورد. این همان کشوری است که روزگاری سران قدرت‌های جهانی بدون اعتنا به حاکمیتش در آن جلسه می‌گذاشتند، برای منابع و نان مردمش تصمیم می‌گرفتند، و مردمش تاوان اشغال و ضعف را با گرسنگی می‌دادند. امروز اما به جایی رسیده که می‌تواند در برابر ابرقدرت‌ها مقاومت کند و از صحنه حذف نشود. اینکه از همین حالا مدام از شکست، تسلیم و ناتوانی حرف زده شود، بیشتر شبیه پروژه عادی‌سازی شکست است تا تحلیل واقعیت. سوما، اشکال اصلی این حرف‌ها این است که تاریخ را از «نیم‌قرن اخیر» شروع می‌کند؛ در حالی که تحولات یک ملت پیوسته‌اند، نه بریده‌بریده. اگر کسی واقعا بخواهد بفهمد دشمنی از کجا آغاز شده، باید دست‌کم یک قرن اخیر را ببیند، نه فقط بخشی را که به نفع روایت خودش است. باید دید چه کسی بذر این کینه‌ها را کاشت، چه کسی در امور این کشور دخالت کرد، چه کسی مسیر طبیعی رشد سیاسی و اجتماعی ایران را بارها قطع کرد. ریشه بسیاری از این تقابل‌ها به سال‌ها قبل برمی‌گردد؛ به دوره دخالت‌های مستقیم قدرت‌های خارجی، به دوران مصدق، به همان زمانی که «اژدها» فقط نظاره‌گر نبود، بلکه بازی‌گردان صحنه بود. از تعیین تا عزل نخست وزیر کشور را اژدها تصمیم گیری می کرد. حق ملی شدن صنعت نفت را اژدها باید اجازه میداد وقتی صنعت نفت پس از جان باختن صد ها انسان آزاده و بیگناه بلاخره ملی شد تا پول نفت بجای انگلیس و امریکا برود در جیب حکومت همان زمان که پهلوی بود تا به مردم برسد همین اژدها ایران را تحریم کرد بله ریشه تحریم های اژدها مربوط به نیم قرن اخیر نیست مربوط به قرن اخیر است… چهارما، باید مسائل را از هم تفکیک کرد. در عرصه بین‌الملل، کدام طرف برای ایران وزن، قدرت بازدارندگی و امکان اثرگذاری ساخت: «اژدها» یا «ارباب»؟ و در عرصه امکانات داخلی، ضعف‌ها، خطاها و کمبودها را هم باید جداگانه دید. قاطی کردن این دو حوزه، فقط بحث را احساسی و مغشوش می‌کند. ممکن است کسی به وضعیت داخلی نقدهای جدی داشته باشد، اما این هیچ ربطی به تطهیر قدرت خارجی یا نادیده گرفتن نقش آن در تقویت یا تضعیف جایگاه ایران ندارد. پنجما، همین که یک نفر می‌تواند در ایران این‌گونه صریح و تند سخن بگوید، خود نشانه یک سطحی از آزادی است؛ نه آزادی مطلق، اما در قیاس با بسیاری از کشورهای منطقه، آزادی قابل توجه. کسی که در بعضی کشورهای اطراف حتی جرئت نداشت تصویر پرچم ایران را در گوشی‌اش نگه دارد مبادا به جرم گرایش سیاسی بازداشت شود، امروز در ایران بالاترین مقام کشور را با تعابیری مثل «اژدها» خطاب می‌کند و باز هم می‌تواند حرفش را بزند. این نکته را باید از متولدین دهه‌های سی و چهل پرسید که تا همین چند دهه پیش، اگر کسی فقط با زبان تند با شخص اول مملکت سخن می‌گفت، چه سرنوشتی پیدا می‌کرد؛ چه برسد به اقدام. ششما، اگر کسی حوصله خواندن یک قرن تاریخ را ندارد، همین نیم‌قرن اخیر را دقیق بخواند: چه کسی فقط شعار داده و چه کسی در عمل دست به کشتار، جنگ‌افروزی، اشغال، تحریم و فشار زده است؟ در عمل، چه کسی برای مرگ دیگری برنامه‌ریزی کرده: «اژدها» یا «ارباب»؟ کافی است شعارها را کنار بگذاریم و کارنامه‌ها را مقایسه کنیم. هفتما، حتی اگر بپذیریم که ممکن است بعضی‌ها از زاویه‌ای متفاوت به موضوع نگاه کنند و در تحلیل سیاست‌ها دچار خطا شوند، باز یک پرسش مهم باقی می‌ماند: در لحظه خطر، وظیفه چیست؟ آیا وقتِ پرداختن به همه علل تاریخی و سهم‌خواهی از گذشته است، یا وقت ایستادن مقابل تهدید بیرونی؟ اگر «ارباب» با رفتار خود «اژدها» را تحریک یا فراخوانده، نتیجه‌اش این نیست که باید کنار اژدها ایستاد. برعکس، در لحظه هجوم، جای انسان کنار سرزمین خودش است، نه کنار مهاجم. هشتما، یکی از بدترین آسیب‌ها این بوده که خودباوری را در بخشی از جامعه کشتند. آن‌قدر از ناتوانی گفتند که بعضی‌ها یادشان رفت ایستادگی اصلا ممکن است. آن‌قدر عزت‌نفس ملی را تحقیر کردند که استقلال برایشان بی‌معنا شد و امتیاز دادن و باج دادن، تبدیل شد به «عقلانیت». در حالی که ملتی که به توان خود باور نداشته باشد، پیش از هر جنگی شکست خورده است. نکته دیگر این است که واقعیت میدانی چیز دیگری می‌گوید. چهل سال «ارباب» علیه «اژدها» شعار داد و جنگی رخ نداد؛ اما وقتی پای استمداد و درخواست کمک به میان آمد، ناگهان آتش جنگ شعله‌ور شد.

سلام هم وطن عزیزم ایران وطن ماست و همه ما وظیفه داریم برای نگهداریش تا پای جان وایستیم و الان شما جنوبی های عزیز و جوانمرد افتخار و فرصت این رو دارین که برای وطنتون، و خاکتون ایستادگی و غیرت خرج بدین هر زمان هم نیاز به حضور ما ها بشه بدون وقفه از سرتاسر ایران میایم جنوب که کنارتون باشیم همونطور که در ۸ سال جنگ جنوبی های غیور شهرشون رو ترک نکردند و مردم ترک و لر و بلوچ و کرد و عرب و گلیک و فارس و مسیحی و سنی و شیعه و زرتشی و ارمنی و…. خودشون رو رسوندن به جنوب کشور تا یک وجب از خاک ایرانمون کم نشه تا جنگ فقط روی دوش جنوبی ها سنگینی نکنه این هم زبان هایی هم که الان حرفی میزنن ازشون به دل نگیرین اینا خودشون نیستن اینا یکسری سخنگوی تقلید گر هستن که مغزشون تسخیر شده نمیدونن هدف نهایی چیه اما دارن در راستایی قدم بر میدارم که میخواد تهش دل مردم جنوب ایران رو خالی کنه بهشون حس ناامیدی بده که وقتی جنگ زمینی شد صحنه رو ترک کنن که فراموش کنن ۸ سال کل ایران ؛ جنوبی ها با همه مردم ایران کنار همدیگه جنگیدن که فکر کنن تنهان ولی اینا جنوبی ها رو خوب نشناختن که همچین خیال باطلی کردن نمیدونن جنوبی جماعت جونش بره تعصبش به خاک کشورش نمیره تا شما ها پای خاک ایران هستید هزاران هزار طوطی ترسو حرف بزنن هم اتفاقی نمیوفته یک ایران کنارتونه یک ایران پشتتونه همه ما کنار همدیگه از این جنگ سربلند بیرون میایم و اون موقع وقتشه که بشیم التیام همدیگه برای این همه زخمی که به تن خودمون و وطنمون نشسته

‌ به عنوان کسی که داره توی جنوب (خوزستان) زندگی میکنه باید بگم اون موقع که آمریکا داشت هم تهران و هم جنوب رو میزد دقیقا به اندازه همین الان میزد ، با چه منطقی یه سری فاز برشون داشته که نمیدونم جنوب تحمل کن فلان بهمان بیسان . آخه عزیز من حدود ۱۲۰ روز داشت همینجوری میزد هیچیمون نشد بعد الان بعد از دو روز نوشتید سقوط جنوب که ته دل مردم رو خالی کنید؟ واقعا آدمای .... هستید . ما تو ۸ سال دفاع مقدس ریختن تو شهرامون ولی از ایران جدا نشدیم به چه مناسبت الان جو منفی میندازید تو مردم جوری که یه سری از جنوبیا با اینکه اینجان فکر میکنن واقعا قراره جنوب سقوط کنه . اگه قرار بود سقوط کنه که شما الان انقد خوشگل نمیتونستید برید کافه حداقل شماهایی که اونجایید انقد جو منفی ندید . من نمیگم نمیزنه ، میگم اینا یه سری حقیقتا و دروغا رو با هم تلفیق میکنن که درست و غلط از هم شناخته نشن بعد با یه لحنی‌ حرف میزنن که تو میلرزی .

🦜طوطی های عزیز این روز ها خوب استراحت کنید انرژی تون رو جمع کنید که حسابی کار دارید تمریناتون رو بکنید استوری هاتون رو از الان آماده کنید به زودی باید فعالیت گسترده خودتون رو شروع کنید. محور استوری هایی که باید بزارید: نه به جنگ در جنوب (نه به دفاع از کشور در جنوب) جنوب را آزاد کنید بگذارید جنوب از ایران جدا شود تا درد نکشد این اشغال جنوب نیست آزادی جنوب است فرزندان خود را به جنوب نفرستید تا سریع تر بتوان آن را اشغال کرد جنوب هوای بدی دارد اصلا به چه درد ایران می خورد مردم جنوب عرب هستند همان بهتر که از ایران جدا شود طوطی های دوست داشتنی نبینم کم کاری کنید ها پشت عمو ترامپ و بی بی به شما ها گرمه راستی طوطی های عزیزم اونایی که مخالف اشغال جنوب هستن رو شناسایی کنید که سریعا بعد شروع پروژه به محض اولین اعلام موضعشون انفالوشون کنید یادتون نره شماهایی که دارین از تجزیه وطنتون حمایت میکنید فرزند ایران و جان فدای میهن هستی وطن پرستید هر کسی هم بجز شما عرزشیه همینکه مخالف شما باشه عرزشیه در نهایت همون همیشگی جاوید شاه👑

رضا پهلوی یکجوری میگه نه به سربازی اجباری که انگار فراموش کرده رضا شاه اولین بار سربازی رو اجبار کرد البته طفلی باباش که خوب ندیده بابابزرگشم که ندیده تا حالا حوصله کتاب خوندنم نداره که بفهمه کاش اطرافیانش بهش بگن به قانونی که بابابزرگ فقیدش گذاشته حمله نکنه

کیان ضرابیان با این مدال هایی که جارو میکنه بیشتر از هر چیزی دل این مردم رو شاد میکنه جایزه المپیاد جهانی تجربی رو هم برای خودش کرد پس از سال های سال که این جایزه رو چین میبرد …

ولی من ترجیح میدم بجای جشن تولد سفر تولد داشته باشم✨✈️

آریایی عزیز اگه الان خون آریایی هنوز توی رگای ما جریان داره و نسلمون از بین نرفته اگه به کوروش و داریوش افتخار می کنیم اگه به زبون آوردن نام محمدشاه قاجار که اندازه مساحت فعلی ایران رو در قرداد ترکمنچای و… داد رفت برامون ننگه دلیلش اینه که کوروش و داریوش جنگیدن اما باج ندادن خاک ندادن در مقابل ابر قدرت زمانه خودشون یعنی یونان باستان جنگیدن حتی بار ها شکست خوردن اما برای کشورشون مقاومت کردن و با امید و اتحاد بلاخره پیروز شدن