• ملکوت •

ما چارهٔ عالمیم و بیچارهٔ تو ما ناظر روح و روح نظارهٔ تو • ملای رومی @malakuot

قطعه: طبع تو را تا هوس نحو کرد صورت صبر از دل ما محو کرد ای دل عشّاق به دام تو صید ما به تو مشغول و تو با عَمْر و زِید • سعدی، گلستان @malakuot

• قِدّیس سیمون وی (۳ فوریه ۱۹۰۹-۲۴ اوت ۱۹۴۳) @malakuot

حَظّ وَ لَذّ: قیل: انّ الانسان هو الاسم الاعظم فمن عرف نفسه فقد عرف ربه، فافهم! • این عبارت را در نسخه چاپ سنگی حظ و لذ مرحوم نیستانکی دیدم. حظ و لذ نیستانکی، کشکول مانندی در معارف و ... است که هر مطلب را تحت عبارت حظ و لذ آورده است. یعنی هر یک از این معارف یک بهره لذیذ عقلی و معنوی برای انسان است. • نیستانک اسم محل جغرافیایی در اطراف نائینِ اصفهان است، اما همین لفظ چقدر هم از لحاظ معنی زیباست. اگر این نیستانک را مفهومی باطنی در نظر بگیریم، دوست داشتم من هم اهل نیستانک باشم! <نِی‌ستانِ کوچک> @malakuot

ای مگس کوچک بازیِ تابستانیِ تو را دستِ بی‌پروای من از میان برده‌ست. مگر من نیز مگسی چون تو نیستم؟ یا مگر تو آدمی‌ چون من نیستی؟ چراکه من هم می‌رقصم و می‌نوشم و آواز می‌خوانم تا دستی کور بالِ مرا بِشکَنَد. اگر اندیشه، نیرو و نَفَس زندگی‌ست و نبودِ اندیشه مرگ، پس من مگسی هستم شاد، زنده یا مرده. • شعر و نقاشی: ویلیام بلیک(۱۷۵۷-۱۸۲۷م)  @malakuot

William Blake, The Body of Abel Found by Adam and Eve, 1826

William Blake, Count Ugolino and his sons in prision, 1826

کسی که در درون خود نوری ندارد در تاریکیِ دیگران گُم می‌شود. شعر و نقاشی: ویلیام بلیک(۱۷۵۷-۱۸۲۷م)  @malakuot تقدیم به طه

دائوده جینگ | لائودزی |ترجمه و تعلیقات: اسماعیل رادپور | انتشارات زندگی روزانه |

پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند دیوار زندگی را زین گونه یادگاران .

درویش مجنون که در جنب مسجد، پهلوی مقبره شیخ ابوالحسن خرقانی قدس سره است. • عکاس مخصوص اعلی حضرت اقدس همایونی، عبدالله قاجار • مدرسه مبارکه دارالفنون، عکاسخانه دارالخلافه ناصری @malakuot

هنر یک مادر عرب برای آموزش قصص قرآن به فرزندانش: آدم و حوا: درخت ممنوعه ادریس: اشاره به مکان مرتفع نوح: کشتی و طوفان هود: اشاره به آبادانی شهرها صالح: خارج کردن ناقه از دل کوه ابراهیم: بنای کعبه، نمرود ابراهیم را با منجنیق به آتش می‌اندازد، بت شکنی لوط: میهمانهایی که فرشته بودند اسماعیل: قوچ برای قربانی یعقوب: اشک و گریه از فراق یوسف یوسف: چاه، زنان از دیدن جمال یوسف انشگتشان را میبرند، تاج پادشاهی ایوب: صبر موسی: اژدها شدن عصا، شکافتن نیل، دست نورانی داوود: نرم کردن آهن (با خم کردن وزنه نشان داده) سلیمان: منطق الطیر، تسخیر اجنه و ارواح یونس: بلعیده شدن توسط ماهی زکریا: اره کردن زکریا وقتی که در داخل درختی پنهان شده بود عیسی: زنده کردن مرده محمد: قرآن • تصاویری که برای معجزات و اتفاقات رخ داده برای انبیاء ع ترسیم کرده، بسیار بانمک و خلاقانه است. برای برخی از انبیاء هم تصویری پیدا نکرده است. اللهم صلی علی الانبیاء والمرسلین @malakuot

یکبار در یک نوشتار چند بار این عبارتِ شاید باید را استفاده کرده بودم. استادی که آن را خوانده بود، در حاشیه نوشته بود: این شاید باید یعنی چه؟ 😂😂 خلاصه فکر میکنم اگر اشتباه هم باشد، منظورم را میرساند.

دو نکته: اول: در نوشته‌های استاد اساتید ما، مولانا آقا محمد حسن الهی طباطبایی، دیده‌ام که درباره کیفیت چیزی که به قالی سلیمان ع معروف است یا درباره چگونگی عصای موسی ع و ... مطالبی نوشته اند که توسط ارتباط با ماوراء به آن مطالب رسیده‌اند. (اینکه از چه کسی پرسیده اند و ... محفوظ است.) بجز آن مطالب برخی از عرفا نیز مطالبی راجع به همان مسائل نقل کرده‌اند. همچنین برخی تجارب خارق العاده را نیز میتوان در امتداد و شبیه همان معجزات دانست. ابن عربی و فحول عرفان و برخی فلاسفه نیز درباره برخی معجزات انبیاء ع تحقیقاتی دارند که با احاطه بر مبانی عرفان نظری آن تحقیقات کاملا پذیرفتنی میباشد. فلاسفه نیز بر اساس طبیعیات قدیم و ... مطالبی معقول استدلال کرده‌اند. برخی از دانشمندان معاصر در غرب و شرق نیز تحقیقاتی درباره امکان پذیری برخی امور خارق العاده انجام داده و امکان وقوع آنها را اثبات کرده‌اند. و .... با این حساب، یعنی اولا تصریح قرآن، دوما همان شواهد شهودی، سوما دلایل عقلی عرفانی یا فلسفی؛ حداقل این است که وقوع معجزات انبیاء علیهم السلام، امری محال نیست و حتی در شرایط خاصی ممکن است، پس آن مسائل قابل پذیرش است. اما، نکته دوم و مهم: بنظر میرسد جدا از اینکه این قصص در واقع اتفاق افتاده‌اند یا نه، مطلب خیلی مهمی که قابل استفاده از این قصص برای همه‌یِ اعصار و تمام افراد بشر می‌باشد، آن جنبه‌یِ اعجازی قصص نیست، بلکه تطبیق آن قصص بر نفس انسانی است و رموز نفس انسانی را با آن قصص گشادن است. حتی شاید بتوان ادعا کرد که وقوع این قصص در عالم واقع نیز علاوه به جنبه‌ی اعجازی آنها در همان زمان خاص، بخاطر استفاده‌ از آنها در تطبیقشان بر نفس انسانی بوده است. پس میتوان گفت، قصص قرآنی به نحو استعاره نیستند و واقعا اتفاق افتاده‌اند، اما میتوان و شاید باید از آنها به همین نحو استعاره استفاده نمود. فتامل جیدا، خذ واغتنم. @malakuot

قهر کردی و رفتی، گفتم برمیگردی، چون تقصیر خودت بود، اما دیگه برنگشتی... گفتم اگه طولانی بشه، خودم میرم، اما طولانی نشد... هنوز بیادتم، هنوزم دوس دارم این خط شعرت رو بدزدم... مینوی باشی و تو بهشت با مولای خودت علی همنشین باشی ابراهیم...

ابراهیم روزبهانی / ف ۱۴ آبان ۱۴۰۲ @malakuot

ایلی، ایلی، لما سَبقتنی؟

Francisco De Goya, Cristo crucificado, 1780