من!

یه آهنگ جدید از رامش پیدا کردم و نمی‌تونم صبر کنم که نفرستم🫠🤝

لاله خونِ دل نوشد نسترن کفن پوشد سخت ماتم‌انگیز است سیرِ بوستان بی‌تو... __نمی‌دونم

حرف رامش شد بی تو من کسی ندارم رو نفرستم؟ می‌شه؟

تا ابد رامش.

ما، تاریخِ آیندگان و پیوسته غوطه‌ور در ذهنِ گذشتگان؛ گیر افتاده در حصارِ حبابی فولادین، همچون برفی تکیده بر درخت، از هر تنی فکری چشیده‌ایم. و هیچ عایدمان نشد. امروز، یک سر، یک فکر، گشوده در برابر کتابی بی‌شکل، بی‌خط، بی‌حرف؛ در انتظارِ حقیقت. دقیقه‌ای امید، و سال‌هایی بی‌شمار سراب... و فردا، و فردا؛ قامت خمیده‌مان به کین و نفرت استوار شد، با کبریتی افروخته در دست، و شوقی شیرین برای سوختنِ کتابی در برابر دیدگان. مرگ؛ پایانِ یک ماجرا... که تنِ فرسوده‌ی ماست در شعله‌های آتش. و من، و من؛ با یگانه‌ترین و تنهاترین اعتراف، زندانی؛ در دلِ یک زندان‌بان، که نیستیِ امید، از دور، پر از ترس، و از نزدیک، دل‌فریب. __من

ندیدم🧐

این پرامپت رو بدید به چت‌جی‌پی‌تی تا بهتون بگه شبیه کدوم کرکترید.

Based on your personal experience while talking to me, please name a movie/tv character who resembles me. Only give me a name.

غارت‌زده خنجر از پشت خورده و به حراج گذارده شده‌ایم بال سیاه مرگ دل آسمان را می‌درد و درد درماندگی به مغز استخوان‌مان رسیده است پس چرا تن به یأس نمی‌دهیم؟ روزهنگام گیلاس‌های جنگل نزدیک بوی تابستان را به شهر می‌آورند و شب‌هنگام خوشه‌خوشه ستاره‌های نو در ژرفای آسمان زلال می‌درخشند و معجزه بر فرزا آلونک‌های فرسوده و غبارگرفته چندان پایین می‌آید که می‌توانی دست دراز کنی و بچینی... معجزه‌ای که هیچ‌گاه طعمش را نچشیده‌ایم اما قرن‌هاست آتشش سینه‌هامان را شعله‌ور می‌سازد.  __آنا آخماتووا

عزیزم، هیچ‌وقت نگو همیشه. همیشه نیست، وجود نداره. دوستش ندارم. همیشه من نیستم، تو نیستی. همیشه بی‌معنیه، بی‌ارزشه. هیچ‌وقت نگو همیشه. به جاش بین شلوغی خونتون و محل‌کارت، از پنجره بیرونو نگاه کن و لبخند بزن. کاش همیشه باعث نشه از من بدت بیاد.