Latte without art.

نگاه کنید کی دوباره برگشته!!🌟

بی‌دلیل روزی سیصد بار به سرم میزنه اینجارو پاک کنم.❤️

از شدت فشار کارام گریه میکنم فقط

منم ثنا منم.

این واقعاً ناراحت‌کننده‌ست.

خسته‌م از اینکه حتی برای خوشحال بودنم باید تلاش کنم.

انگار شوق و ذوقم برای زندگی رو ازم گرفتن. باور کنید خیلی دارم تلاش میکنم از دید مثبت به همه‌چیز نگاه کنم.‌

واقعا نمی‌دونم! برای همه چیز فرتوت و خستم.

مشکل اینجاست که حتی وقتی سعی می‌کنم به کارهام برسم، باز هم یه چیزی توی ذهنم آروم نمی‌گیره. انگار هیچ‌وقت به اندازه‌ی کافی وقت ندارم، هیچ‌وقت به اندازه‌ی کافی کار نمی‌کنم و هیچ‌وقت اون‌جایی نیستم که باید باشم. هر روز یه مقدار دیگه به کارهای عقب‌افتاده اضافه می‌شه و من هر روز بیشتر از قبل احساس می‌کنم دارم از زندگی خودم عقب می‌مونم.

از شدت خستگی نسبت به همه‌چیز و همه حس تنفر و عصبانیت دارم.

هیچ‌چیز رو حس نمیکنم! هیچ‌‌چیز!

روز‌ها یک‌جوری به سرعت میگذرن که اصلا نمیتونم حس کنم وجود دارم.

زندگی خیلی عجیبه. خیلی.

الان فقط میخوام من رو به حال خودم رها کنن و تا جایی که میتونم بشینم و گریه کنم.

بعد از امروز هیچوقت اسم چاپ دستی رو‌جلو روم نیارید

درخت‌ها و پاییز.

درود بر رقصیدن و شاد بودن!