Sāvis

.

تجاوز و آزار جنسی فقط به برقراری رابطه جنسی بدون رضایت ختم نمیشه. شما باید بدونین که دقیقا چه رفتارهایی آزار جنسی و تجاوز تلقی میشه که مبادا انسان های ابیوزر بخوان منپولیتتون کنن و جوری براتون یکسری چیزهارو جا بندازن تا راه سواستفاده رو باز بزارن برای خودشون(مخصوصا اگر ماینرید). خیلی مهمه که بدونید رضایت شما تو هر موضوعی باید تو اولویت باشه …

براساس آمار از هر ۵۶ میلیون سقط جنینی کە سالانە انجام می‌شود بیش از ٢۵ میلیون از راەهای ناایمن است و پیش‌بینی می‌شود بیش از ۴٧ هزار زن بە دلیل سقط جنین ناایمن در سطح جهان زندگی خود را از دست بدهند کە شامل ١٣٪ مرگ‌ مادران در سطح جهان است. همچنین بیش از ٧ میلیون نفر در شرایط ناایمن سقط، دچار جراحات جدی و دائمی از جملە ناباروری و درد مزمن می‌شوند، در حالی کە این مرگ‌‌ومیرها قابل کنترل است و تنها بە دلیل قوانین سخت‌گیرانەی دولت‌ها و کشورها رخ می‌دهند. آمار منتشر شدە از سوی سازمان‌های جهانی حاکی از آن است بیش از ٩٧٪ سقط جنین‌های ناایمن در کشورهای آسیای مرکزی و جنوبی، آفریقای جنوبی و آمریکای لاتین انجام می‌شود. تاکنون تنها در ۵٨ کشور از ١۹٣ کشور عضو سازمان ملل سقط جنین قانونی است و بیشتر کشورهای جهان بە دلایل فرهنگی، قومی، مذهبی و دینی از قانونی کردن سقط جنین خودداری کردەاند، در حالی کە منع سقط جنین تاثیری در کاهش آن نداشتە و تنها پیامدهای خطرناک آن افزایش داشتە است. چرا کە بیشتر کشورهایی کە سقط جنین در آن غیرقانونی است کشورهایی هستند کە از لحاظ اقتصادی فقیر و در نتیجە بیشتر بارداری‌ها در این کشورها ناخواستە هستند و زنان بە منظور کاهش هزینەی خانوار مجبور بە سقط ناایمن می‌شوند.

٢٨ سپتامبر بە عنوان روز جهانی سقط جنین ایمن از سوی سازمان‌ها و جنبش‌های مدافع حقوق زنان شناختە شدە است

در این روز جنبش‌های فمنیستی و مدافع حقوق زنان گردهم آمدە و خواهان سقط جنین ایمن برای زنان در همەی نقاط جهان هستند کە بە دلیل محدودیت‌های مذهبی، دینی، قومی و سیاسی بە خدمات سقط جنین ایمن دسترسی ندارند.

دسترسی بە خدمات سقط جنین ایمن از جملە مواردی است کە سال‌ها است مورد بحث جامعەی جهانی و گروەهای مدافع حقوق زنان است، سقط جنین ایمن، از سوی مدافعان حقوق زن بە عنوان یکی از ابزارهای اساسی و غیرقابل انکار برای تامین حقوق زنان در سطح جهان شناختە شدە است. جنبش‌های زنان سال‌ها است تلاش می‌کنند تا سقط جنین از لیست جرایم حذف شود و زمینە برای دسترسی زنان بە این حق مشروع فراهم شود.

سقط جنین ایمن جزء طبیعی و حیاتی سلامت جنسی و باروری است کە از سوی فرهنگ، قوانین واپس‌گرا و موانع اقتصادی محدود می‌شود و از سوی سیات‌گذاران محافظەکار و سودجو کە خواهان کنترل بدن زنان هستند، سیاسی می‌شود.

سقوط آزاد زنان از نردبان اقتصاد؛ درآمدی بر تاریخ حضور زنان در بازار کار ایران

در ایران عصر قاجار، مانند سایر جوامع کشاورز، زنان در جایگاه فرودست مردان قرار داشتند. همۀ مشاغل مهم در اختیار مردان بود. هیچ شغل رسمی درباری به زنان اختصاص نداشت. زنان در میان مقامات دیوانی و لشکری نیز جایی نداشتند و مقام‌های دینی در سطوح بالا و متوسط نیز در انحصار مردان بود. در شیوۀ تولید کشاورزی نیز تنوع مشاغل اندک بود و قدرت بدنی برای کار و جنگاوری مزیت مهمی به حساب می‌آمد. زنان به‌دلیل قدرت بدنی کمتر، دوران بارداری و شیردهی، و خشونت و ناامنی فضای عمومی، فرصت‌های محدودی برای اشتغال و استقلال مالی داشتند. مشاغل خانگی و صنایع دستی کم‌درآمد بودند و ازدواج بهترین راه تأمین معاش برای زنان بود. زنانی که شوهری نداشتند و به‌دلایل مختلف از حمایت خانوادۀ خود (پدر، برادر و پسر) نیز محروم بودند، یا باید در فقر و گدایی می‌ماندند یا تن‌فروشی می‌کردند. تجربۀ زیستۀ همۀ زنان یکسان نبود. به گفتۀ اغلب جهانگردان و شاهدان خارجی، زنان روستایی در برداشت محصول مزرعه و باغ به مردان کمک می‌کردند و در عین حال وظایفی همچون تهیۀ مواد غذایی (پخت نان یا گرفتن ماست و پنیر و کره از شیر گاو و گوسفند)، تهیۀ پوشاک (خیاطی، نخ‌ریسی، بافندگی و…)، بافت زیرانداز (قالی، گلیم) و تبدیل تپاله به سوخت را هم به عهده داشتند. تعدادی از زنان در قالب مهریه، جهیزیه یا ارث، دارای حق آب، زمین، باغ، احشام و غیره بودند. بنا بر فقه اسلامی، اموال زنان متأهل به خود آنها تعلق داشت و به زنان امکان تأثیرگذاری بر حیات اجتماعی و اقتصادی خود و دیگران را می‌بخشید. با این حال، دارایی زنان بخشی از دارایی‌های خانواده محسوب می‌شد و تحت نظارت مردان مورد بهره‌برداری قرار می‌گرفت و بعدتر به فرزندان ارث می‌رسید....click to read the full article

بلاگرهای خانه‌دار؛ دکان رویافروشی و سفیدشویی کارخانگی

چند روز پیش، حین اسکرول کردن در اینستاگرام فارسی، به پستی درمورد تهیه ساندویچ‌های سریع برای تغذیه مدرسه بچه‌ها برخوردم. برای دیدن قسمت‌های بعدی که واقعاً کاربردی به نظر می‌رسید، سرکی به داخل پیج کشیدم. چیزی که توجه من را جلب کرد، بیوگرافی پیج بود: «خانم فلانی، مادر بهمانی، بلاگر خانه‌داری.» چک کردن این پیج، شروع فرو رفتن من در شنزار بلاگرهای حوزه «خانه‌داری» بود. صدها پیج با محتوایی درمورد نکات آشپزی، نظافت، بچه‌داری و الباقی مسئولیت‌های خانگی، اکسپلور اینستاگرام من را تسخیر کردند. صاحب این پیج‌ها مادران جوانی هستند که همیشه با صورتی آرایش‌شده، موهایی مرتب و لباس‌هایی زیبا در ویدئوهایشان ظاهر می‌شوند. این‌طور به نظر می‌رسد که همیشه در اوج آرامش هستند و با لذت و مسرت به انجام مسئولیت‌های خانگی می‌پردازند. کامنت‌های زیر ویدئوهایشان پر بود از تحسین و تشویق. زن‌های جوان، تصویری که این بلاگرها ارائه می‌کردند را الهام‌بخش می‌دیدند و آرزو داشتند بتوانند چنین زندگی پر از آرامش و عشقی را تجربه کنند. من این مادران خانه‌دار همیشه خندان را با زمانی که مادر خودم خانه‌دار بود مقایسه کردم.....click to read the full article

مقاومت زنان یهودی در برابر نازی‌ها

از همان زمان که آدولف هیتلر در آلمان به قدرت رسید، تعدادی از یهودیان آلمانی به مخالفت با رژیم او برخاستند. زنان یهودی در این اعتراضات سهم بسزایی داشتند اما تا همین اواخر نقش آنان نادیده گرفته شده بود. ایستادگی زنان یهودی آلمانی‌ در برابر رژیم نازی با خطرات شدیدی همراه بود. آنان با آزار و اذیت جنسی، شکنجه‌های سادیستی و اعدام‌های هولناک، اغلبِ اوقات از طریق گردن زدن، مواجه بودند. به‌رغم این مخاطرات، تعدادی از آنان به مقاومت خود ادامه دادند. اقدامات شجاعانه‌ی آنان در مقابله با نقشه‌ی نازی‌ها برای نابودی تمام یهودیان چندان مورد توجه قرار نگرفته است. این زنان از این تصور عمومی که نقش زنان تنها باید منحصر به «فرزند، آشپزخانه، کلیسا» باشد فاصله گرفتند و در مقاومت در برابر نازی‌ها استقامت نشان دادند. به‌رغم همه‌ی موانع، این زنان به اعتقادات خود وفادار ماندند. بدون حضور آنان، گروه‌های مقاومت در آلمان از هم فرو می‌پاشید. به طور عمومی، زنان عضو گروه‌هایی بودند که اعضای آن ترکیبی از زنان و مردان بودند. تنها گروه یهودی‌ شناخته‌شده‌ای که تمام اعضایش زن بودند در برلین و اطراف آن فعال بود و از جمعیت 505 هزار نفری یهودیان، 160 هزار نفر در آن عضویت داشتند. ماریون کاپلان در کتاب خود بین عزت نفس و ناامیدی: زندگی یهودیان در آلمان نازی (۱۹۹۸) تصویری روشن و تأثیرگذار از مقاومت یهودیان در برابر رژیم نازی ارائه می‌دهد. او توضیح می‌دهد که گریز از نازی‌ها معمولاً اقدامی فردی یا خانوادگی بود. در تمام این موارد، یهودیان می‌کوشیدند از یکدیگر حمایت کنند. آن دسته از یهودیان که به برلین گریخته بودند می‌کوشیدند با ترتیب دادن ملاقات‌هایی در کافه‌ها و اطلاع‌رسانی فرد به فرد از سختی انزوا بکاهند. آنان با استفاده از این روش اطلاع‌رسانی یکدیگر را از محل کسانی که می‌خواستند آنها را دستگیر کنند، آگاه می‌کردند. همچنین درباره‌ی مکان‌هایی که می‌توانستند از آنجا کارت هویت جعلی تهیه کنند و قاچاقچیانی که مایل بودند و می‌توانستند یهودیان را به خارج از آلمان فراری دهند با یکدیگر اطلاعات رد و بدل می‌کردند. برلین محلی ایدئال برای این نوع فعالیت‌ها بود زیرا یهودیان آنجا می‌تواستند به‌راحتی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. یهودیانی که از یک روستا به روستای دیگر در حرکت بودند یا در شهرهای کوچک پنهان می‌شدند تنها با یهودیان معدودی می‌توانستند در ارتباط باشند....click to read the full article

صلح و ثباث هر کشوری مشروط به تضمین حقوق زنان است مقاله‌ای از نشریه‌ی اکونومیست

پس از سرنگونی طالبان توسط آمریکا و متحدانش در سال 2001، میزان ثبت‌نام دختران در مدارس دوره‌ی ابتدایی از 0 درصد به 80 درصد رسید. مرگ‌ومیر نوزادان به نصف کاهش یافت. ازدواج اجباری غیرقانونی شد. البته تعداد زیادی از این مدرسه‌ها درب‌وداغون بودند و بسیاری از خانواده‌ها قانون را نادیده می‌گرفتند. اما هیچ‌کس شک ندارد که دختران و زنان افغان در 20 سال گذشته به پیشرفت‌های مهمی دست یافته‌اند و اکنون این دستاوردها به خطر افتاده است. به گفته‌ی وزارت امور خارجه‌ی آمریکا، این کشور به «پیشبرد برابری جنسیتی» از طریق سیاست خارجیِ خود «متعهد» است. اما به جا گذاشتن میلیاردها دلار سلاح برای گروهی از زن‌ستیزان خشن با این ادعا ناهمخوان است. بی‌تردید، سیاست خارجی عرصه‌ی سازش‌های دشوار است. اما شواهد فزاینده نشان می‌دهد که حق با هیلاری کلینتون بود که یک دهه‌ی قبل گفت: «انقیاد زنان...تهدیدی برای امنیت جمعیِ دنیای ماست.» جوامعی که به زنان ستم می‌کنند بسیار بیشتر احتمال دارد که خشونت‌آمیز و بی‌ثبات باشند....click to read the full article

https://t.me/+q0RwdFrxZ382YjQ0 مقاله های خیلی جالبی اپلود کردم اینجا دوست داشتین بخونین

اعضای نامرئی جامعه: زنان خانه‌دار

پس از گذشت بیش از پنجاه سال از مبارزات فمینیستی برای آزاد کردن زنان از خانه،‌ چه بر سر پیوند میان زنان، خانه و خانه‌داری آمد؟ حالا که زنان به‌مراتب بیش از دهه‌های پیشین وارد بازار کار شده‌اند،‌ آیا دولت‌ها و جوامع فکری به‌ حال تقسیم وظایف خانگی کرده‌اند؟ در روزگاری که به‌رسمیت شناخته شدن زنان مشروط به فعالیت اقتصادی‌شان شده‌ است،‌ موقعیت زنان خانه‌دار چگونه‌ است؟ بیشتر از پنجاه سال از زمانی که فمینیست‌ها، به خانه‌داریِ اجباری و محدود شدن زنان به محیط خانه اعتراض کردند و تحول فرهنگی بزرگی را رقم زدند، می‌گذرد. سال‌ها چنین تصور می‌شد که سودآوری اقتصادی زنان و ورودشان به بازار کار، بلیط آزادی‌شان از خانه‌های خاک گرفته‌ است. از اولین پیامدهای این تغییر،‌ نکوهش خانه‌داری و زنان خانه‌دار بود. چرخش وقایع چنان پیش ‌رفت که همان‌ مجموعه‌ی صفاتی که در دهه‌ی پنجاه میلادی، در مجلات زنانه و فیلم‌ها تعریف زن ایدئال بود، به ابزاری برای تحقیر و سرزنش زنان بدل شد. زنی که در خانه بماند و به خانواده و امور خانگی رسیدگی کند، در نظر بسیاری، محصول مشخص و ملموسی برای جامعه‌ ندارد. نه‌ تنها مزدی نمی‌گیرد،‌ که گاهی سربار هم به حساب می‌آید. اما حقیقت خانه‌داری زنان همچنان در زندگی روزمره به ‌بقای خود ادامه داد و صرفاً در طی زمان آنقدر کم‌رنگ‌تر شد که به شکلی نامرئی درآمد. در تقسیم کارهای خانگی؛ کارِ خانه کماکان با اختلاف به‌ دوش زنانِ شاغل، مستقل و یا حتی سرپرست خانوار باقی ماند. بی‌راه نیست اگر بگوییم خانه‌داری،‌ راز مگوی زندگی‌های امروز شده ‌است؛ همان حقیقت کلافه‌کننده‌ای که همه می‌شناسند اما کسی به‌روی خودش نمی‌آورد.....click to read the full

الهام بخش-قدرت‌بخش تلقی کردن هر بازنمایی از بدن زن در مدیا رویکردی چویس فمینیستیه‌ (درمورد چویس فمینیسم این مطلب رو بخونید) چویس فمنیسم بک‌گراندهای مردسالار جامعه رو نادیده میگیره و رسما این حقیقت که انتخاب‌ها و بازنمایی‌ها در خلا اتفاق نمیفتن رو انکار میکنه. با توجه به بکگراند مردسالار جامعه بازنمایی بدن زن تنها زمانی میتونه الهام‌بخش-قدرت‌بخش (inspiring-empowering ) باشه که روایت‌های سنتی درمورد بدن زن رو به چالش بکشه، نقد کنه و یا زیر سوال ببره. رسالت یه بازنمایی inspiring-empowering موضع گیری در برابر کلیشه‌هاست. این موضع گیری در ذهن مخاطب سوالی درمورد کلیشه‌ی پذیرفته شده ايجاد میکنه که میتونه در نهایت به اصلاح کلیشه منجر بشه. وقتی بحث بدن زن باردار به میان میاد، تصورات سنتی و مردسالار به ما میگن بارداری مقدس و الهیه. طبیعی‌ترین و بدیهی‌ترین وظیفه‌ی بدن زنانه بارداری فرض میشه و این اعتقادی هست مبنی بر این که تمام زنان نوعی حس مادرانه درونی شده دارن. به واسطه‌ی همین تصورات از تمام زنان انتظار میره بخوان مادر بشن و مادرانگی رو به نحو احسنت به انجام برسونن. اما اینها تماما کلیشه هستن و با واقعیت‌های تجربه‌ی زیسته‌ی زنان باردار فاصله دارن. زنان باردار رنج و سختی بسیاری متحمل میشن که ابدا مقدس نبست، تحت فشار روانی و فیزیکی وحشتناکی قرار میگیرن و کل زندگیشون متاثر از بارداری میشه. و هنوز که هنوزه برای خیلی از مشکلات پروسه‌ی بارداری هیچ درمان و یا پیشگری وجود نداره. پرونده‌ی لیندزی کلسی شاهدی بر این ماجراست که سیستم پزشکی به مشکلات زنان باردار به اندازه کافی اهمیت نمیده. در این شرایط اگه قراره یه تصویر inspiring-empowering از بدن زن باردار ارائه بدیم باید از روایت سنتی تقدس فاصله بگیریم و مشکلات واقعی زنان باردار که سالها نادیده گرفتن شدن رو پیش بکشیم. از افسردگی پس از زایمان بگیم، از تغییرات روحی و روانی حین باردادی بگیم و.... به تصویر کشیدن بدن یه زن باردار در اوج زیبایی و شکوه در یه فشن شو نه تنها با واقعیت زیسته زنان باردار متفاوته بلکه به نوعی بازتولید تصوریه که نهادهای اجتماعی مردسالار از جمله دین به ما دادن. در نهایت زنان اختیار این رو دارن بدن خودشون رو هرطور که صلاح میبینن در رسانه بازتاب بدن. ما برای تمام زنان این حق رو قائلیم. اما مهمه بدونیم کدوم یکی از این بازتاب ها حقیقتا inspiring-empowering و کدوم یکی صرفا بازتاب.

If you're calling this empowering or inspiring, you're simply lying 🙏

زنان تحصیل‌کرده چگونه از بازار کار دور می‌شوند؟ هزینه‌های کار خانگی و مسئولیت‌های مراقبتی را زنان با محرومیت از اشتغال می‌پردازند.

سهم زنان کشور در آموزش عالی از دهه ۱۳۸۰ به بیش از ۵۰ درصد رسیده اما نرخ مشارکت اقتصادی آن‌ها همچنان در محدوده 14 تا 17 درصد باقی مانده که با نرخ مشارکت مردان (حدود ۷۰ درصد) فاصله چشمگیری دارد، از میانگین جهانی به‌مراتب پایین‌تر است و در زمره پایین‌ترین نرخ‌ها در منطقه است. این شکاف نتیجه مجموعه‌ای از موانع ساختاری، حقوقی و فرهنگی است که از لحظه ورود زنان به بازار کار تا امکان ارتقای شغلی آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. قوانینی که استقلال شغلی زنان را محدود می‌کنند ماده ۱۱۱۷ قانون مدنی به مرد اجازه می‌دهد همسرش را از اشتغال به شغلی که آن را «مخل حیثیت خانوادگی» تشخیص دهد، منع کند؛ حکمی که مانعی جدی بر سر راه کارآفرینی مستقل زنان و دریافت مجوزهای صنفی است. ماده ۱۱۰۵ نیز ریاست خانواده را به مرد واگذار می‌کند. در حوزه قانون کار نیز ماده ۷۵ مرخصی زایمان را تنها برای یک فرزند قابل پرداخت می‌داند و همین موضوع، بسیاری از کارفرمایان را از استخدام زنان جوان در سن باروری بازمی‌دارد. ماده ۷۶ نیز اشتغال شبانه زنان را تنها در مشاغل خاص و منوط به موافقت همسر ممکن می‌سازد؛ محدودیتی که حضور زنان متأهل در مشاغلی چون پرستاری در شیفت شب یا مهمانداری هواپیما دشوار می‌کند. سن بازنشستگی زودتر زنان (۵۵ سال در برابر ۶۲ سال برای مردان) نیز که در ظاهر امتیازی حمایتی به شمار می‌رود، در عمل به کاهش حقوق بازنشستگی و محدودشدن فرصت‌های ارتقای شغلی زنان منجر می‌شود.....click to read the full article