مردِ عن‌کبودی

بنده فقط وقتی به فال باور دارم که همون چیزی رو در مورد تو بگه که می‌خوام بشنوم.

اگه کسیو کنار من دیدید، مُطمئن باشید خیلی تلاش کردم که از خودم دورش کنم؛ ولی اون از من بچه پُرو تر بود.

حس می‌کنم آقاماشالام.

حس می‌کنم هفتاد سالمه و بچه‌های محل هی توپ می‌ندازن تو حیاط خونه‌م.

یادش رفت بگه لطفا فقط دخترا بوسش کنن.

تنها چیزی که توی بوس بده، بلاتکلیفی بین بوس دوم و سومه.

ری‌اکت بوس رو باز کردم بوسم کنید، سو بوسم حال شه.

تنها چیزی که توی بوس بده، بلاتکلیفی بین بوس دوم و سومه.

یه چیزی مثل سوء تغذیه برای بوس گرفتم. انقدر بوس نشدم که سوء بوس گرفتم.

امروز 24 September، روزِ جهانی بوسه.

واقعا کسی هست که هنوزم نفهمه؟ تورو خدا بفهمید😔

این آهنگ داشت پخش می‌شد. یهو مامانم گفت این آهنگ به نظرت سیاسیه؟ گفتم بستگی داره. اگه عاشق باشی برای عشقه، اگه اهل سیاست باشی، سیاسیه. گفت حالا تو عاشقی؟ گفتم آره. گفت کی؟ گفتم ایران 😊

خلاصه میخواستم بگم من اگه گاهی مسخره‌بازی درمیارم فک نکنین مسخرم، میخوام حالتون خوب شه، شایدم یه نوع واکنش دفاعی باشه و نیاز دارم اون لحظه یکی حالمو خوب کنه.

چند روز پیش توی تپسی «همسفر» زدم و اتفاقاً با یه خانم دوبلور از صداوسیما هم‌مسیر شدم. توی مسیر حرف‌های قشنگی می‌زد؛ از اون حرف‌هایی که حتی وقتی یه جورایی بوی ناامیدی میدن، باز هم آخرش حالت رو خوب می‌کنن. داشت درباره‌ی بیلبوردهای تبلیغاتی حرف می‌زد. مثلاً می‌گفت دیجی‌کالا یه جمله‌ای زده بود شبیه این: «به اونی که همه بهش نظر مثبت دارن می‌رسی.» :))) راستش قبل از اینکه اینو ازش بشنوم، من اصلاً این‌طوری بهش نگاه نکرده بودم. با خودم می‌گفتم خب چرا باید حتماً به کسی برسم که همه بهش نظر مثبت دارن؟ 😂 ولی توضیحی که می‌داد باعث شد یه جور دیگه بهش فکر کنم. خلاصه، حرف‌هاش برام جالب بود و یه تیکه از صحبت‌هاش رو هم ویس گرفتم که...

با هر از تو حرف می‌زنم بغضی می‌شم. (این پست عشقی نیست) 😊

با هر از تو حرف می‌زنم بغضی می‌شم (این پست درباره کراش، یا عشقم نیست) 😊

یکی از اهدافی که در زندگانی دارم اینه که آیا هر زمان که خوشگله رو می‌بینم، به اندازه کافی براش بامزه هستم یا خیر.