چـکـامـهـ زار 🌘📜

چشمانش، همانند کاسه‌ای خون‌آلود، دیوانه‌وار در ذهن خود در جنگی ابدی بود و می‌گفت: «سرم از شدت درد به انفجار رسیده، چنانکه دلم می‌خواهد سرم را به دیوار بکوبم؛ این چه روزهای گندی است که دارم می‌گذرانم. یعنی واقعاً قرار بود جوانی‌ام چنین سپری شود؟ چرا؟ آخر ما حیف نبودیم؟» (چگونه رنجِ نفس، گاه سنگین‌تر از کوه می‌شود؟)

به چشمانش نگاه کرد و گفت؛ برق چشمانت نور زندگیم شد... و لبخندت آرامش دلم... با حضورت حس کامل بودن میکنم...

«اللهم اني أنتظر منك فرحاً عظيماً يسعد قلبي و يُبكي عيني فرحاً فبشرني به ياالله..»

خدایا من منتظر شادی بزرگی هستم که قلبم را خوشحال و چشمانم را گریان کند، پس آن را به من بشارت ده...

أعترفُ أنّني اشتقتُ إليكَ حتّي نِخاعِ العَظم./ اعتراف مي‌کنم که تا مغز استخوان دلتنگت شدم.

«الحُبِّ الحَقیقی كالصَلاة يَنهی عَنِ الفَحشاءِ وَالمُنكَر» عشقِ واقعی مانند نماز است، آدم را از کارهای بد و ناپسند باز میدارد!

https://t.me/SendHarfBot?start=97b530bd1dfb بگو دلیل بیدار بودنت را تا من بگم(:

«في الحب تمامًا مثل الصلاة لا تنظر هنا وهناك» در عشق، درست مثل نماز، به این‌طرف و آن‌طرف نگاه نمی‌کنی.

اصلاً چرا بیدارم؟

در بهارترین بهارِ سال‌های اخیر هستیم. باران پشت باران، و آفتاب هم با ریتم مخصوصی هست. اما قلب آدم تقویم خودش را دارد. افسوس که دل‌ها شکسته‌. زخم روی زخم انبار می‌کنیم. مردم زندگی بدی دارند. از اینکه هر روز از تعلیق و تنش‌های خاموش بنویسیم، چیزی بدست نمی‌آید. کسی ما را نخواند و ندید. حتما می‌دانید. بگذریم.

خو برو خوبس خی😭😂