اتاق شعر اِحسان

نبردِ بین من و مرگ همچنان باقی‌ست خدا کند نرسد کارمان به خون‌ریزی #احسان_محمودی

در دلم حرف‌های تلخی بود به نگفتن حواله‌اش کردم #علی‌اکبر_یاغی‌تبار

پشته‌ی نانوشته‌ها بر پشت خسته از بهتِ راه برگشتم گفتم از رنگ عشق بنویسم سبز رفتم سیاه برگشتم #یاغی_تبار

‌ آنقدَر بار ندامت به وجودم جمع است که اگر پایم از این پیچ‌وخم آید بیرون لنگ‌لنگان درِ دروازهٔ هستی گیرم نگذارم که کسی از عدم آید بیرون! #مسیح_کاشانی

به دست، کیسه‌ی غم را گرفته‌ام بروم دلم گرفته، دلم را گرفته‌ام بروم... #محمد_سلمانی

خوشا سراب که پا از عدم برون نگذاشت! #واعظ_قزوینی

به جز سقوط، به جز حسرت شکست نخوردن هنوز خاطره‌یِ دیگری به یاد ندارم به من نشان بده ای‌مرگ، شکلِ واقعی‌ات را به این جماعتِ صدچهره اعتماد ندارم بمان کنار من امشب، دوباره شعر بخوان تا برای هردوی‌مان بعدِ گریه چای بریزم دلم گرفته ازین‌جا، کمی مراقبِ من باش دلم گرفته برای تو، شب به‌خیر عزیزم... #حامد_ابراهیم‌پور

بخاطر خودت این روزها قوی‌تر باش اگرچه قسمتِ ماهی همیشه تور شده #احسان_محمودی

تمام خانه سکوت و تمام شهر صداست از این سکوت گریزان، از آن صدا بیزار #فاضل

مهربان! حرف داشتم با تو یک جهان حرف داشتم با تو یک جهان حرف بودم و حالا عقده‌ای مانده در گلو هستم... #حسین_صفا

چنل جدید آقای هاتفی

همیشه پشت تو ام مثل کوه اما حیف تو آبشاری و فکر جدا شدن هستی #سید_امیرمحمد_هاتفی

مانده‌ام روی دست عزرائیل مالِ بد، بیخ ریش صاحبِ خود! #ارمیا_کیش_بافان

دیده‌ی چشم‌انتظاران را نصیب از خواب نیست ای خیالِ خوابِ خوش! بگذر... که بیداریم ما #محمد_قهرمان

بیا زبان به جنون وا کنیم حالا که سکوت‌ ما شده تمرینِ تلخ لال شدن... #محمد_مصطفی_احمدی

بشین زبان به جنون وا کنیم حالا که سکوت‌ها شده تمرینِ تلخ لال شدن... #محمد_مصطفی_احمدی

آورد زیر تیغم و از ننگ خون نریخت خود را بدین بهانه جوانمرد کرد و رفت #طالب_آملی

صبرم سپر فکند، وگرنه به‌راهِ دوست خود را به‌گونه‌گونه بلا آزمودمی #طالب_آملی

خدا رفتگان شمارم بیامرزه داداش