روژاوا نیوز

این گزاره، با احترام، نادیده گرفتن حافظه جمعی کوردهاست. ما دیده‌ایم: ☆ شنگال چگونه رخ داد، ☆ عفرین چگونه سقوط کرد، ☆ سریکانی چه سرنوشتی یافت، ☆ محله‌های کوردنشین حلب چگونه هدف قرار گرفتند، ☆ و علویان و دروزی‌ها چگونه قربانی شدند. این‌ها فرضیه یا تحلیل ثانویه نیستند؛ واقعیت‌های عینی، مستند و بسیار نزدیک‌اند. اگر امروز #روژآوا_به_غزه تبدیل نشد، اگر آوارگی میلیونی رخ نداد، اگر قتل‌عامی در مقیاس بزرگ اتفاق نیفتاد، به این دلیل است که سناریوی جنگ فعال نشد، نه به این دلیل که خطرش واقعی نبود. 5- ادغام؛ #انتخاب_بد، اما آگاهانه هیچ‌کس مدعی نیست که توافق کنونی: عادلانه است، ایده‌آل است، یا تضمین‌کننده آینده‌ای روشن است. اما انتخاب واقعی این نبود که: «خودمدیریتی کامل یا سازش» بلکه انتخاب میان: ☆ بد: ادغام پرخطر، همراه با حفظ جامعه، مردم و امکان بازسازی سیاسی ☆ فاجعه: جنگ نابرابر، قتل‌عام، آوارگی و نابودی سرمایه انسانی تصمیم روژآوا کوردستان، تصمیمی احساسی یا ساده نبود؛ تصمیمی بود که با آگاهی از تاریخ، وزن جان مردم، و محدودیت‌های واقعی گرفته شد؛ تصمیمی که ممکن است از بیرون محافظه‌کارانه به‌نظر برسد، اما از درون میدان، تنها گزینه مسئولانه بود. جمع‌بندی نهایی دکتر متین گرامی، تحلیل شما منظم و آکادمیک است، اما از یک فاصله خطرناک رنج می‌برد: فاصله از میدان، از مردم، و از مسئولیت مستقیم در قبال پیامدها. قضاوت از بیرون میدان آسان است؛ اما تصمیم‌گیری درون میدان، جایی است که هر اشتباه، با خون مردم پرداخت می‌شود. روژآوا کوردستان #بهترین گزینه را انتخاب نکرد؛ کم‌هزینه‌ترین گزینه برای جلوگیری از فاجعه را انتخاب کرد. و تاریخ کوردستان بارها نشان داده است: ملت بدون مردم، بدون شهر، بدون جامعه، نمی‌تواند هیچ حق تاریخی‌ای را زنده نگه دارد