خــلاء ؛

اما...؛ خود ندانم که یا چه ز نوشتن اجبارم کرده گرنه امروز را هم چو روزهای دگر نحس کرده آن خدایی که من را در چنین روزی خلق کرده شاید هم قد نحسی‌اش اینبار فرقی کرده که قلم اینگونه اصراری بر نوشتن کرده اگرنه آمدنم بدین دنیای جانی و فانی چه فرقی به حال این دنیا و دیگران کرده؟ جز آنکه ز اقبالم دل سیری ناسزا گویم تو بگو پس چه سودی این دنیا به من کرده؟ وقتی که آرزوهایم زودتر از من به گور کرده تنها خواسته هرروز من را مرگ آسانی کرده خنجری از بدو تولد در دلم نهان کرده و ز هر نوع آدمیزادی من را گریزان کرده..