˹ Med & Mind ˼

مسئله اینکه مغز ما فقط از میزان کربن دی اکسید و یون هیدروژن آگاهی داره و نمی فهمه که میزان اکسیژنی که داره توسط هموگلوبین منتقل میشه کی کم و زیاد شده!! درسته که تنظیم تنفس توسط گیرنده های شیمیایی محیطی هم انجام میشه ولی حتی اونها هم از میزان اکسیژنی که توسط هموگلوبین منتقل میشه اطلاعی ندارند و فقط اون ۳٪ اکسیژن محلول رو می سنجند :( کربن مونوکسید هم که می دونید فقط هموگلوبین رو بلاک می کنه و چون کاری به یون هیدروژن و کربن دی اکسید نداره مغز متوجه نمیشه و تا وقتی که غلظت این ها تغییر کنه دیگه دیر شده... + در ورژن بعدی انسان آپشن حساسیت به اکسیژن هموگلوبین رو هم اضافه کنین، ممنون. #درسی

... امروز دیر از خواب بیدار شده بود، کارش طراحی مد و فشن بود. دیشب تا دیر وقت روی طراحی های جدیدش کار می کرد و امروز با عجله اونها توی کیفش گذاشته بود. هنوز کروسان نیمه گاز زده رو بدستش گرفته بود و داشت با دقت با انگشت اشاره اش یه لکه قهوه روی گونه اش رو پاک می کرد. اوایل پاییز بود و نسیم خنکی از بین موهاش رد میشد و لبه های کت بلندش رو تاب می داد. با چکمه های قهوه ای بلندش از روی برگ های خشک روی زمین رد میشد و از صدای خش خشی که ایجاد می کردند لذت می برد. اونها مثل یه آهنگ بودن، آهنگ جریان زندگی! چشمهاش پف پفی اش رو باز تر کرد و یه نگاهی به برج ایفل انداخت. با خودش گفت "این قسمت از مسیر رو خیلی دوست دارم، حتی با وجود اینکه هر روز از اینجا رد میشم اما هیچ چیزی مانع من نمیشه که سرم رو بالا نگیرم و به برج خیره نشم." همین که غرق خیال شده بود با دیدن یه پیرزن و گربه توی بغلش که داشتن از خیابون رد میشدن حواسش پرت شد و با خودش گفت "آخه این فقط یه برجه چرا اینقدر برام مهمه؟!" خندید و شاخه ای از موهای لختش رو از جلوی چشمهاش جا به جا کرد و پشت گوشش گذاشت. یکی از طراحی هاش رو از توی کیفش برداشت و در حالی که نزدیک بود به چراغ بخوره ناخودآگاه تغییر مسیر داد و گفت "برخلاف انتظارم خیلی خوب شده!" لبخندی از روی رضایت زد و به راهش ادامه داد... اون برای امروز خیلی هیجان زده بود. مرسی که تا اینجای داستانک رو خوندی عزیزم :) حالا بهم بگو که تو... دوست نداری که این واقعی باشه نه؟! #داستانک

طبق کتاب هارپر هر گونه اختلال توی مسیر تولید هِم پورفیریا نام داره. حالا ۶ نوع مختلف داریم که یکی دو تا از اونها بیشترین علائم رو ایجاد می کنن. وقتی که غلظت پورفیرین ها زیاد میشه توی بافت های مختلف بدن تجمع پیدا می کنن. مثلا وقتی توی پوست تجمع پیدا می کنن چون پورفیرین ها حساس به نور هستند و امواج فرابنفش نور رو جذب می کنن رادیکال های آزاد تولید می کنن و به پوست آسیب شدید وارد میشه. در نتیجه تاول های بزرگ ایجاد میشه و این افراد رو از نور خورشید فراری میده. جوری که اونها شبگرد هستند و بعد از غروب خورشید بیرون میان. پوستشون برای محافظت بیشتر ضخیم تر و پر مو تر میشد و زخم های عمیق بر می‌داشت. این تغییرات روی صورت و دستها باعث میشد طرف یه ظاهر حیوان مانند داشته باشه. رنگ ادرار و دندان های اونها هم به خاطر تجمع پورفیرین ها قرمز میشد و مردم فکر می کردن طرف گوشتخواره. تجمع پورفیرین ها حتی علائم عصبی مثل بی قراری، توهم و دل‌درد ایجاد کنه و به طرف خوی وحشیگری می داد. همه اینها باعث میشد که اسم "گرگینه" به این بنده خداها بدن :(

اینجا و اسپانسر جوین باش🩷✨

کسی که بعد از گرفتن یه نمره خوب به خودش مغرور میشه و فکر می کنه دیگه خدای هوش و نبوغه، واقعا هنوز نیاز داره رشد عقلیش به سن شناسنامه اش برسه.