˹ Med & Mind ˼

دوستمون سوالات خیلی خوبی پرسیده و گفتم شاید اینها سوالات بقیه هم باشه: خب عزیزم، اول اینکه این درسته. همینطور که قبلا توضیح دادم. سطح زبان برای رشته های پزشکی و پیراپزشکی خیلی مهمه و قبلا چون زبان توی کنکور بود بچه هایی که زبان رو بالای ۵۰٪ میزدن مستقیم زبان عمومی می خوندن ولی اونهایی که کمتر از ۵۰٪ میزدن باید دو واحد زبان پیش دانشگاهی که توسط خود دانشگاه براشون ارائه میشه می خوندن. حالا از وقتی که دروس عمومی از جمله زبان از کنکور حذف شد، دانشگاه ها آستین ها رو بالا زدن و گفتن ما خودمون تعیین سطح می کنیم. برای همین هر دانشگاهی قبل از اینکه ترم اول شروع بشه یه روز رو برای امتحان مشخص می کنه و باید امتحان بدین. به طور کلی سطح زبان این امتحانات تعیین سطح توی هر دانشگاه فرق داره ولی عموما باید شبیه به سوالات کنکور سال های قبل باشه. حالا من احساس می کنم برای دانشگاه ما کمی سطحش بالاتر از کنکور های قبلی بود. اونها نباید از گرامر فراتر از کتاب‌های درسی متوسطه دوم استفاده کنن. به طور مثال conditional sentences type 3 توی کتاب های درسی نیست و خیالتون راحت که نمیاد. در مورد لغات هم میشه گفت ۷۰-۸۰٪ اونها در محدوده کتاب های درسی دبیرستان بود و بالاتر نخواهد بود اما اگر شما سطح زبان خوب و دایره لغات گسترده ای داشته باشید خیالتون راحت تر خواهد بود. Listening توی امتحان نیست ولی تا جایی که دلتون بخواد reading داریم، مثلا امتحان دانشگاه ما ۸ تا ریدینگ و ۸ تا کلوز تست داشت. پس روی خوندن متن انگلیسی تمرکز کنید. بله کسی که سطح B1 به بالا باشه قطعا از پسش بر میاد. حتی سطح B2 می تونه ۱۰۰٪ جواب بده. اگر سطحتون A2 هست هم می تونید توی این یک ماهی که وقت دارید روی لغات و گرامر کار کنید. اگر سطحتون A1 هست، نمیگم حتما میفتید ولی می تونید تلاش کنید شاید سطح امتحان دانشگاه شما ساده بود و از پسش بر امدید. به طور کلی روی این موارد تمرکز کنید: ببینید عزیزان هر کسی بهتر از بقیه می دونه که خودش کجاها ضعف و قدرت داره، اگر شما به گرامر های کتاب درسی تسلط کامل دارید پس نیازی نیست وقتتون رو به اونها بدید، به جاش تا می تونید متن انگلیسی بخونید تا حین جواب دادن به ریدینگ مشکلی نداشته باشید‌. اگر دایره لغات ضعیفی دارید سعی کنید لیست مهم ترین کلمات کاربردی انگلیسی رو از گوگل پیدا کنید و حفظ کنید. پیشنهاد اخر اینکه فعلا که هنوز نمی دونید کدوم دانشگاه قبول میشید روی نقاط ضعفتون کار کنید و وقتی که قبول شدین بلافاصله گروه های دانشگاه رو پیدا کنید و با یه سال بالایی حاذق مشورت کنید. اون قطعا یه دیدگاه کلی و مفید از امتحان میده تا روز های آخر بهتر جمع بندی کنید. +قبول شدن توی این امتحان فایده ای هم داره؟ حالا ۲ واحد زبان پیش بخونیم چی میشه؟ بحث اصلی اینجاست! ببینید بچه ها هر دانشگاه فرق می کنه. دانشگاه ما بچه هایی که امتحان رو میفتن رو به پیش ۱ و ۲ تقسیم کرده!! یعنی کسی که پیش ۱ افتاد باید اضافه تر از بچه های دیگه زبان بخونه و تصور کنید چقدر از بقیه عقب میفته. مثلا دوستش ترم اول زبان عمومی می خونه و ترم سوم زبان تخصصی می خونه و زبانش تموم میشه ولی این بنده خدا تا ترم ۵ ام زبان داره!! علاوه بر این برنامه اصلی دانشگاه برای کسایی چیده شده که همون اول زبان عمومی می خونن. یعنی شما ترم ۴ ام میای میگی "ببخشید من نمی تونم بیشتر از ۲۰ واحد بردارم، بعد شما توی این برنامه ۲۰ واحد فیکس گذاشتید و من هنوز ۳ واحد زبان تخصصی ۲ یا ۱ دارم چیکار کنم؟؟" به نظرت چی کار می کنن؟ میان به خاطر تو برنامه رو تغییر بدن؟؟ میگن "خب تو زبانت رو بخون چون توی علوم پایه میاد، واحد هایی که اضافه میاد رو تابستان بردار یا نمی دونم دوره فیزیوپات..." حالا تو میبینی دوره فیزیوپات ۱۸ و ۱۷ واحده ولی مثلا ۳ واحد یه درس عمومی باید برداری و.... خلاصه کلیییی مشکلات دیگه 😔

مسئله اینکه مغز ما فقط از میزان کربن دی اکسید و یون هیدروژن آگاهی داره و نمی فهمه که میزان اکسیژنی که داره توسط هموگلوبین منتقل میشه کی کم و زیاد شده!! درسته که تنظیم تنفس توسط گیرنده های شیمیایی محیطی هم انجام میشه ولی حتی اونها هم از میزان اکسیژنی که توسط هموگلوبین منتقل میشه اطلاعی ندارند و فقط اون ۳٪ اکسیژن محلول رو می سنجند :( کربن مونوکسید هم که می دونید فقط هموگلوبین رو بلاک می کنه و چون کاری به یون هیدروژن و کربن دی اکسید نداره مغز متوجه نمیشه و تا وقتی که غلظت این ها تغییر کنه دیگه دیر شده... + در ورژن بعدی انسان آپشن حساسیت به اکسیژن هموگلوبین رو هم اضافه کنین، ممنون. #درسی

... امروز دیر از خواب بیدار شده بود، کارش طراحی مد و فشن بود. دیشب تا دیر وقت روی طراحی های جدیدش کار می کرد و امروز با عجله اونها توی کیفش گذاشته بود. هنوز کروسان نیمه گاز زده رو بدستش گرفته بود و داشت با دقت با انگشت اشاره اش یه لکه قهوه روی گونه اش رو پاک می کرد. اوایل پاییز بود و نسیم خنکی از بین موهاش رد میشد و لبه های کت بلندش رو تاب می داد. با چکمه های قهوه ای بلندش از روی برگ های خشک روی زمین رد میشد و از صدای خش خشی که ایجاد می کردند لذت می برد. اونها مثل یه آهنگ بودن، آهنگ جریان زندگی! چشمهاش پف پفی اش رو باز تر کرد و یه نگاهی به برج ایفل انداخت. با خودش گفت "این قسمت از مسیر رو خیلی دوست دارم، حتی با وجود اینکه هر روز از اینجا رد میشم اما هیچ چیزی مانع من نمیشه که سرم رو بالا نگیرم و به برج خیره نشم." همین که غرق خیال شده بود با دیدن یه پیرزن و گربه توی بغلش که داشتن از خیابون رد میشدن حواسش پرت شد و با خودش گفت "آخه این فقط یه برجه چرا اینقدر برام مهمه؟!" خندید و شاخه ای از موهای لختش رو از جلوی چشمهاش جا به جا کرد و پشت گوشش گذاشت. یکی از طراحی هاش رو از توی کیفش برداشت و در حالی که نزدیک بود به چراغ بخوره ناخودآگاه تغییر مسیر داد و گفت "برخلاف انتظارم خیلی خوب شده!" لبخندی از روی رضایت زد و به راهش ادامه داد... اون برای امروز خیلی هیجان زده بود. مرسی که تا اینجای داستانک رو خوندی عزیزم :) حالا بهم بگو که تو... دوست نداری که این واقعی باشه نه؟! #داستانک

طبق کتاب هارپر هر گونه اختلال توی مسیر تولید هِم پورفیریا نام داره. حالا ۶ نوع مختلف داریم که یکی دو تا از اونها بیشترین علائم رو ایجاد می کنن. وقتی که غلظت پورفیرین ها زیاد میشه توی بافت های مختلف بدن تجمع پیدا می کنن. مثلا وقتی توی پوست تجمع پیدا می کنن چون پورفیرین ها حساس به نور هستند و امواج فرابنفش نور رو جذب می کنن رادیکال های آزاد تولید می کنن و به پوست آسیب شدید وارد میشه. در نتیجه تاول های بزرگ ایجاد میشه و این افراد رو از نور خورشید فراری میده. جوری که اونها شبگرد هستند و بعد از غروب خورشید بیرون میان. پوستشون برای محافظت بیشتر ضخیم تر و پر مو تر میشد و زخم های عمیق بر می‌داشت. این تغییرات روی صورت و دستها باعث میشد طرف یه ظاهر حیوان مانند داشته باشه. رنگ ادرار و دندان های اونها هم به خاطر تجمع پورفیرین ها قرمز میشد و مردم فکر می کردن طرف گوشتخواره. تجمع پورفیرین ها حتی علائم عصبی مثل بی قراری، توهم و دل‌درد ایجاد کنه و به طرف خوی وحشیگری می داد. همه اینها باعث میشد که اسم "گرگینه" به این بنده خداها بدن :(

اینجا و اسپانسر جوین باش🩷✨

کسی که بعد از گرفتن یه نمره خوب به خودش مغرور میشه و فکر می کنه دیگه خدای هوش و نبوغه، واقعا هنوز نیاز داره رشد عقلیش به سن شناسنامه اش برسه.