کلوزآپ طرحواره درمانی

خلاصه برنامه👆 . .راه رهایی از طرحواره خود تحول نیافته و گرفتار از مسیر رشد شخصی و توجه به خود می گذرد و به به رهایی منتج می شود. معمولا چون افراد دچار این طرحواره در تاریخچه تحولی خود و در نمایان ساختن خود واقعیشان محدودیت داشته اند، در گذر عمرشان خود و خواسته ها و علایقشان را به فراموشی سپرده اند و نسبت به آنها احساس بیگانگی دارند. بنابراین اولین گام برای مقابله با این طرحواره رجوع به خود، کشف خود و وقت گذرانی با خود است. این امر با وجود آن که به نظر ساده است اما در عمل مقاومت زیادی در افراد ایجاد می کند. زیرا معمولا جستجوی صفات مطلوب در دیگران، تحسین آنها و ذوب شدن در شخصیت شان، به مراتب راحت تر از کشف توانمندی های بالقوه خود و تلاش برای متبلور کردن آنهاست. به عبارت دیگر تماشاچی بودن و تحسین دیگران به مراتب راحت تر از پا به صحنه گذاشتن است. پاسخ به این سوالات می تواند افراد را به سمت ارزش های شخصی گاه فراموش شده خود نزدیک تر کند: . ۱. نام حداقل پنج تن از افرادی که مورد تحسین شما هستند را بنویسید و برای خود مشخص کنید که دقیقا کدام ویژگی های آنها مورد علاقه و توجه تان بوده است؟ دقت داشته باشید که در این لیست افرادی که شما در خلوت خودتان هم تحسین می کنید را حتما یادداشت کنید. ۲. اگر به جز زندگی کنونی این شانس را داشتید که چند بار دیگر در همین کسوت به دنیا بیایید چه شغل و سبک زندگی را انتخاب می کردید که به شما احساس لذت بیشتری بدهد. ۳. اگر نیازمند کسب درامد یا تایید اجتماعی نبودید چه کاری را انتخاب می کردید که انجام آن به شما احساس لذت و خرسندی می داد؟ . تمرین: به مدت دو هفته خود را زیر نظر بگیرید و تمام فعالیتهایتان را در طول شبانه روز یادداشت کنید. بعد ببینید که چقدر از فعالیتهای شما به خواست و علاقه خودتان و در جهت ارزشهای شخصی خودتان بوده است و چند درصد آن تحت تاثیر خواسته ها و بایدهای افراد مهم زندگیتان انجام شده است. 👤 دکتر مونا چراغی آدرس کانال : 📡 Channel l @Schema_Closeup

خلاصه برنامه 👆 #طرحواره_خود_تحول_نيافته یا خود گرفتار با عدم شكل گيري هويت متمايز از والدين يا نمادهاي آنها همراه است. از ويژگي هاي اين طرحواره مي توان به اشتغال خاطر مداوم، مجاورت زياد با فرد مورد نظر و تقليد از رفتارهاي او در موقعيت هاي مختلف اشاره كرد. همچنين نبود مرزهاي واضح و روشن با والدين و نمادهاي آنان و يا احساس گناه هنگام تخطي از وفاداري مطلق نسبت به آنها، در اين طرحواره مشهود است. افراد مبتلا به اين طرحواره معمولا هر احساس يا فكر و رفتار ناهماهنگ با استانداردهاي والدين يا نماد آنان را سركوب و انكار مي كنند. مانند هر طرحواره ديگر سه مكانيسم تسليم، اجتناب و جبران افراطي قابل تعريف است. در مكانيسم تسليم شاهد عدم شكل گيري هويت متمايز در فرد هستيم. در مكانيسم اجتناب فرد از صميميت و موقعيت هاي مستلزم استقلال اجتناب مي كند. در مكانيسم جبران افراطي فرد به شكل فعالانه سعي دارد از ويژگي هاي منتسب به والدين بپرهيزد و نقطه مقابل والدين خود باشد. لازم به ذكر است كه ويژگي هاي فرهنگي هر جامعه بر ميزان تمايزيافتگي فرزندان از خانواده موثر است. در ايران نيز با توجه به خصائص فرهنگي و ويژگي هاي جمع گرايانه حاكم بر آن، ايجاد هويت مستقل در فرزندان چندان مورد انتظار يا تشويق نبوده است. بنابراين در بسياري موارد شاهد عدم وجود مرزهاي واضح بين فرزندان با خانواده حتي پس از ازدواج هستيم كه اين امر امروزه موجب ايجاد مشكلات زيادي در روابط زوجين و خانواده ها و به دنبال آن شكست ازدواج مي شود.

خلاصه برنامه👆 به جز تكنيك هاي معرفي شده قبلي مانند شناسايي نگراني ها، تبديل نگراني هاي مبهم و كلي به پيش بيني هاي دقيق، بررسي احتمال، بررسي شواهد، سود و زيان كردن نگراني ها، تمايز بين نگراني هاي مفيد و غيرمفيد، لازم است به باورهاي خود نسبت به دنيا و نيازمان نسبت به كنترل زندگی هم توجه داشته باشيم. در #طرحواره_آسیب_پذیری_نسبت_به_ضرر_و_بیماری فرض اساسي فرد اين است كه دنيا اساسا ناامن است و فرد همواره بايد برای كنترل خطرات بكوشد. گويا با كنترل افراطي همه چيز قرار است كه اوضاع تحت كنترل او قرار گيرد. مهمترين نکته ای که لازم است به شكل مكرر مورد توجه و تكرار قرار گيرد، اين است كه رنج بخشي مهم از زندگيست و ما تنها قادر به حذف برخي از رنج ها در زندگي مان هستيم. همه رنج ها قابل كنترل و حذف نيستند. اما مهم است كه به عنوان افرادي آگاه از رنج هاي ناگزير در زندگي مان، به نيازهاي خود در زمان مقابله با اين رنج ها توجه داشته باشيم و در جهت ارضاي آنها بكوشيم. اين مساله در طرحواره درماني به شكل توجه و همدلي بخش بالغ سالم وجود با كودك آسيب پذير، هنگام رويارويي با نگراني ها و حمايت از او در چنين شرايطي مي باشد. گفتگوي حمايت گرانه با بخش آسيب پذير وجودمان و استفاده از كليه تكنيك هاي معرفي شده قبلي در سطح بالغ، كمك شاياني به كنترل نگراني هاي غيرضروري مي كند. نكته آخر اين كه با افزايش پختگي رواني، افراد نسبت به كوتاه بودن زندگي آگاهتر مي شوند و نسبت به غيرقابل كنترل بودن برخي جنبه هاي آن پذيرش پيدا مي كنند و همسو با ارزش هاي مهم زندگيشان سعي مي كنند با دريافتن اينجا و اكنون، نهايت تلاش خود را در جهت بهره مندي از امكانات موجود براي نيل به اهداف انجام دهند. 👤 دکتر مونا چراغی آدرس کانال : 📡 Channel l @Schema_Closeup

خلاصه برنامه👆 با توجه به اين كه هسته اصلي #طرحواره_آسیب_پذیری_نسبت_به_ضرر_و_بیماری اضطراب و نگرانی است، در اين برنامه به معرفي چند تكنيك براي كنترل اضطراب و نگراني پرداختيم. قبل از مقابله با نگراني ها، اول بايد تشخيص داد كه آيا نگراني مذكور از نوع واقعي و كارآمد است يا خير؟ وقتي يك نگراني واقعي و كارآمد است كه: * تبديل به يك پيش بيني دقيق شده باشد * فرد بتواند در برابر آن كاري بكند * و دست كم تا حدودي بر شرايط كنترل داشته باشد. مهمترين تكنيك برای از بین بردن نگراني هاي واقعي، تکنیک حل مساله است. به اين معني كه فرد پس از تعريف دقيق و عيني مساله، با استفاده از بارش ذهنی یا طوفان فکری، تمام راه كارهاي احتمالي را يادداشت و بعد سود و زيان هر راه کار را بررسی می کند. در نهایت از میان راه كارهايي كه سود بیشتری نسبت به زيان داشته باشند، گزینه های اجرایی را انتخاب می کند. نكته مهم ديگر در روش هاي درماني جديدتر، اصل پذيرش است. به اين معني كه فرد اين اصل را مي پذيرد كه تمام وقايع زندگي تحت كنترل او نيست و هرچقدر هم كه از روش هاي خاص خود براي كنترل کارها استفاده كند، باز هم قادر به پيش گيري از بخش قابل توجهي از مسائل زندگي نخواهد بود؛ بنابراين بايد بياموزد بدون هر قضاوتی، پذيرنده تمام افكار، احساسات و وقايع مطلوب يا نامطلوب زندگي باشد. 👤 دکتر مونا چراغی آدرس کانال : 📡 Channel l @Schema_Closeup

خلاصه برنامه: نگرانی، هسته اصلي اختلالات اضطرابی و مفهوم مركزي در #طرحواره_آسیب_پذیری_نسبت_به_ضرر_و_بیماری است. نگراني شامل اشتغال خاطر ذهني درباره رويدادهاي آينده است كه فرد آنها را خطرناك و مبهم تصور مي كند. بر اساس پژوهش هاي صورت گرفته افراد نگران، نگراني را ويژگي مطلوب شخصي تلقي مي كنند كه نشانگر مسئوليت پذيري آنهاست. آنها در برخي موارد باور دارند كه نگراني پيش از يك اتفاق مي تواند آنها را در برخورد با مساله مجهزتر كند يا اين كه از رخداد اتفاقات ناگوار پيش گيري كند. تمام باورهاي مذكور، باورهايی غيرمنطقي نسبت به نگراني هستند كه مانع از درمان نگراني مفرط در افراد مي شود. از طرفي افراد نگران غالبا از اتفاقي مبهم و كلي در آينده مي ترسند كه معلوم نيست كي و كجا و به چه شيوه اي قرار است رخ دهد. يكي از روش هاي مهم مقابله با نگراني اين است كه در مواقع تجربه نگراني از خود سوال كنيم كه دقيقا از چه چيز نگرانيم و يا چه تصاوير ذهني ای را تجسم كرده ايم. در گام بعدي لازم است كه نگراني هاي كلي خودمان كه در قالب جملات "نكنه ...." بروز مي كنند را، به پيش بيني دقيق تبديل كنيم. مثلا: من پيش بيني مي كنم كه در امتحان فردا به هيچ يك از سوالاتي كه از نيمه دوم كتاب طرح مي شود، نتوانم پاسخ بدم. و ببینیم چقدر احتمال دارد این رویداد دقیقا به همین و با همین میزان آسیب رخ بدهد. در برنامه بعد خواهيم ديد كه اين پيش بيني ها را چگونه مي توانيم راستي آزمايي كنيم. 👤 دکتر مونا چراغی آدرس کانال : 📡 Channel l @Schema_Closeup

خلاصه برنامه👆 افراد مبتلا به #طرحواره_آسیب_پذیری_نسبت_به_ضرر_و_بیماری دنيا را ناامن و غيرقابل پيش بيني تصور مي كنند و معتقدند هر لحظه حادثه اي تلخ و غيرقابل پيش بيني برايشان رخ خواهد داد. عمده نگراني هاي اين افراد، پيرامون چهار حوزه سلامتي، خطرات محيطي، فقر و از دست دادن كنترل است. افراد دچار اين طرحواره از سه مكانيسم تسليم، اجتناب و جبران افراطي استفاده مي كنند. به عبارت دیگر بسيار مضطرب و همواره نسبت به خطرات احتمالي گوش به زنگ هستند، يا اين كه زندگي محتاطانه و محدودي را پيش مي گيرند و يا اين كه شجاع نمايي مي كنند و با ناديده گرفتن خطرات بالقوه بي احتياطي قابل توجهي را نشان مي دهند. وجود والدين ترسو كه مدام فرزندان را از خطرات احتمالي مي ترسانند و يارفتارهاي محتاطانه را براي فرزندان الگوسازي مي كنند، مي تواند احتمال ايجاد اين طرحواره را افزايش دهد. از طرفي والديني كه از فرزندانشان غافلند و به همين دليل فرزندان با خطرات زيادي در محيط روبرو مي شوند نيز، زمينه ساز شكل گيري اين طرحواره هستند. تجربه مشكلات شديد پزشكي، مالي و يا از دست دادن نزديكان به واسطه تصادفات و سوانح نيز، با شكل گيري اين طرحواره مرتبط هستند. در برنامه های بعدي روش هاي مقابله با اين طرحواره را بررسي خواهيم كرد. 👤 دکتر مونا چراغی آدرس کانال : 📡 Channel l @Schema_Closeup

طبقه بندی نمرات پرسشنامه: - ۱۰ تا ۱۹: خیلی پایین. احتمالا این تله زندگی در ذهن شما شکل نگرفته است. - ۲۰ تا ۲۹: نسبتا پایین. این تله زندگی ممکن است گاهی یقه شما را بگیرد. - ۳۰ تا ۳۹: متوسط. این تله زندگی باعث مشکلاتی برای شما شده است. - ۴۰ تا ۴۹: بالا. بدون شک یکی از تله های مهم زندگی شماست. - ۵۰ تا ۶۰: شدید. این تله زندگی، دقیقا یکی از تله های اصلی زندگی شماست. آدرس کانال : 📡 Channel l @Schema_Closeup

آدرس کانال : 📡 Channel l @Schema_Closeup

پرسشنامه شناسایی #طرحواره_آسیب_پذیری_نسبت_به_ضرر_و_بیماری سوالات رو با گزینه های زیر پاسخ بدین و نمراتتون رو جمع کنین. ۱- کاملا غلط ۲- تقریبا غلط ۳- بیشتر غلط تا درست ۴- اندکی درست ۵- تقریبا درست ۶- کاملا درست آدرس کانال : 📡 Channel l @Schema_Closeup

خلاصه برنامه👆 اين برنامه به تكنيك هاي مقابله با #طرحواره_وابستگی_و_بی_کفایتی اختصاص داشت. يكي از مهمترين مشكلات افراد دچار اين طرحواره اين است كه هنگام رويارويي با يك چالش يا تكليف، آن را بسيار بزرگ و غيرقابل دست يابي مي بينند؛ بنابراين از انجام آن طفره مي روند يا به ديگران وابسته مي شوند. نكته مهم در الگوشكني رفتاري اين طرحواره آن است كه افراد مبتلا، قادر به تجزيه يك تكليف به عناصر ريزتر آن نيستند و اين امر باعث مي شود كه نتوانند گام هاي عملياتي براي تسلط بر آن تكليف بردارند. ريز كردن يك تكليف به عناصر آن از طريق مراجعه به منابع آموزشي، افراد پيشكسوت در آن حيطه يا الگوبرداري از رفتارهاي آنها در موقعيت هاي چالش برانگيز ممكن است. نكته مهم ديگر آن است كه تسلط بر يك مهارت نيازمند صرف زمان، طي كردن گام هاي كوچك و تلاش مكرر است. بنابراين مواردي كه در طي اين مسير دراز دچار خطای شناختی تفكر همه يا هيچ مي شويم و دستاوردهاي خود را كوچك و ناكافي مي پنداريم، مهم است كه به كارت هاي آموزشي كه در شرايط ثبات هيجاني و براي مواقع نااميدي خود تهيه كرديم، مراجعه كنيم و دلايل پاي نهادن در مسير تحول و نحوه رويارويي با چالش هاي پيش آمده را مرور كنيم. 👤 دکتر مونا چراغی آدرس کانال : 📡 Channel l @Schema_Closeup

خلاصه برنامه : در اين برنامه ريشه هاي تحولي و خانوادگي #طرحواره_وابستگی_و_بی_کفایتی مورد بحث قرار گرفت. * والدين بسيار مهربان و حمايتگر از ترس آن كه مبادا فرزندان شان به زحمت بيفتند، تمام كارها را خود انجام مي دهند؛ غافل از آن كه در حال ايجاد طرحواره وابستگي در فرزندشان هستند. * والدين ترسو مدام فرزندشان را از خطرات بيرون مي ترسانند. چنين فرزنداني در برابر كارها احساس ترس و ناتواني دارند. * والدين وسواسي به خاطر نگراني از كامل انجام نشدن امور توسط فرزندان همه كارها را خود به عهده مي گيرند و فرصت يادگيري به فرزندشان نمي دهند. * والدين قدرت طلب و كنترل گر اغلب فرزندان خود را تهديد مي كنند كه در صورت عدم تبعيت از دستورات آنها ديگر آنها را حمايت نخواهند كرد. چنين فرزنداني به خاطر ترس جرات عملكرد مستقلانه را پيدا نمي كنند. * والدين مداخله گري كه به جاي فرزند تصميم مي گيرند و والدين به شدت انتقادگر نيز نيز اثرات مخرب و مشابهي ايجاد مي كنند. گاهي آسيب شناسي موجود در روابط والدين نيز مسبب ايجاد اين طرحواره در فرزندان مي شود. به گونه اي كه همسران رابطه نزديكي با هم ندارند. بنابراين تنها بهانه ادامه زندگي و ملاك ارزشمندي والدين فرزندان مي شوند. در چنين حالتي والدين بسيار نسبت به فرزندان خود حساسند و بيش از حد به آنها توجه و حمايت مي کنند. اين گونه روابط مي تواند مقدمات طرحواره وابستگي در فرزندان را ايجاد كند. بايد توجه داشت كه دچار نبودن به طرحواره وابستگي به معناي مستقل نمايي و عدم اهميت ديگران در زندگي ما نيست. وقتي افراد بتوانند بين صميميت و خودمختاري تعادل برقرار كنند و در عين نزديكي به ديگران نسبت به نقاط قوت و ضعف خود آگاه باشند و در مواقع نياز از كمك ديگران استفاده كنند، شاهد الگوي رفتاري بهنجارتري هستيم. 👤 دکتر مونا چراغی آدرس کانال : 📡 Channel l @Schema_Closeup