یغماے بوسہ

-

-

-

-

فاک عاشقش شدم....

Все дожди, какие когда-либо выпали или выпадут, не могут угасить того #адского пламени, которое иной #человек носит в себе.

ادیت>>>>قلمت>>>

نهایت، روح انسان در قفس هایی به نام عشق اسیر خواهد شد. بدایت، تپش های عشق همانند درمان عمل می‌کنند؛ اما افسوس که در پس صراطِ زندگانی تنها تمنای تو می‌شود قفس هایی از جنس پناه! مسیر زندگانی عشق را بیراهه‌ای جمیل می‌داند. آری گواه شما موثق است؛ آری معبر بوسه ها، آری گذرگاهِ دست‌های‌درهم‌تنیده. دریغا که آنها به یادبود‌‌ها می‌پیوندند و آدمی هر از گاهی مرورشان می‌کند. ای جمیل صراطِ نابودی، ای فتنه‌انگیزِ فریبا. به اشک‌هایش بگو از گونه‌هایش تن به عزیمت دهند؛ آنجا محل بوسه‌های من است. به درخشش چشمانش بگو بازگردند؛ آنها امیدِ حضور من در این تن است. به غم‌هایش بگو از زادگاهِ من دور شوند؛ که آنها دلیلِ غربت من در وطن است.

-