"𝐷𝑂𝑁'𝑡. ᷤ ⷨ ⷪ ᷜᷜ ⷷ𝑂𝐹𝐹𝐼𝐶𝐸𝑅؛"

و اما گرمای آغوشت چون بر زبانم وصف نشد، سراغ لبخند هایت را گرفتم چه بسا وابستگی مَردی که غرورش را هر بار به لطافت ریسمانِ لب هایت میبازد، ترمیم شدنی نیست پرستیدنی من... کم نیست به زیر سوال بُردن زیبایی فرشتگان و یک تنه نشستن بر تن این گرگِ خسته... مرا در آرامگاهِ سینه ام خاکستریِ خودت خطاب کن که ناگاه هر بار 'آرامش' در دلم کمانچه میزند موسیقی را بلد نیستم دختر، اما قشنگ میزند، تلخ میزند. آخرین مرتبهٔ عشق بگو که اگر سوختن است تو بیش از همه لایق این صبر نیستی، پس بسوزان و خاکسترم کن چرا که بوسیدن روحِ پاکِ تو از توت فرنگی، نوتلا، نون خامه ای و چیز کیک هم خوشمزه تر بود. Please remember how much i wanted you before I didn't want you. لافیای اَمنِ آوین.

Im gonna listen to you...

نمیدانم چطور بگویم و از کجا.. از شعلهٔ علاقه ای که بین ما خاکستر شد و دود های سیاه؛ از فراقی که ریسمان پاره میکند و بند بندِ پوسیدگیِ آن خاطره ها؛ از احساس و زیبایی کلماتت که نمیدانم نفرت را بیشتر میکند یا عشق را؛ از اولین ملاقات و آخرین دعوا؛ خیلی وقت‌ها دلم می‌خواست ‏که به تو بگویم؛

"دوستت دارم."‏

امّا تنها کاری که می‌توانستم بکنم ‏این بود که با فندکم ‏سیگارت را روشن می‌کردم. ‏

И ты выбрал боль.