نُـهـا

اون پرچم قشنگت کاش یه روزی کفن من هم باشه ایرانم

بعد از شهادتت منِ جان سخت را ببین! ناظر به رفتنت شده‌ام، بخت را ببین!

امیررضا بخشی‌پور

مثل اینکه بر انجمنی جماعت واجبه تو ‌هر موقعیتی گوه بخوره متاسفانه!

زیستن در عصر شهید خامنه ای بزرگ و تجربه اقتدار انسان ایرانی پس از چند سده تحمل شکست تاریخی در برابر استعمار خارجی، نعمت خدا بود.

زنده بودن نمی‌صرفد.

ما را به سخت جانی خود گمان نبود…

💔.

مثل همه‌ی آدم‌هایی که خیالشان راحت بود هیچ‌وقت قرار نیست رفتنت را با چشم‌هایشان ببینند، من هم همینطور عزیزم من هم همینطور، در واقع باور نمی‌کردم روزی نبودنت را طاقت بیاورم و خودم را آماده ی تشییع کنم؟! حقیقتا این اشرف مخلوقات چه داغ‌هایی را میتواند تاب بیاورد! چه کنیم؟ با رفتار بی‌رحمانه‌ی‌ تقدیر. من داغدارم عزیزم و برای بیانِ این داغ هیچ واژه‌ای توانِ وصف ندارد که ندارد آقاجان. اما در میان این اندوهِ بی‌انتها، به شکوهِ رفتنت، به آن مشت گره کرده، به اقتدار و عزتی که تا آخرین لحظه همراهت بود، افتخار می‌کنم. حالا همه از تو می‌نویسند؛ از مظلوم بودنت، از بزرگی‌ات، از روزهایی که شاید آن‌گونه که باید قدر تو را ندانستیم. اما حقیقت این است که انسان‌های بزرگ، پس از رفتنشان شناخته می‌شوند. تو رفتی، اما نامت از حافظه‌ی زمان پاک نخواهد شد؛ زیرا بعضی رفتن‌ها پایان نیست، آغازِ دلتنگیِ نسلی است که هر بار نامت را می‌شنود، با افتخار اشک می‌ریزد و زمزمه می‌کند: خوشا به عزتِ رفتنت، و دریغا از نبودنت…

مثل همه‌ی آدم‌هایی که خیالشان راحت بود هیچ‌وقت قرار نیست رفتنت را با چشم‌هایشان ببینند، من هم همینطور عزیزم من هم همینطور، در واقع باور نمی‌کردم روزی نبودنت را طاقت بیاورم و خودم را آماده ی تشییع کنم؟! حقیقتا این اشرف مخلوقات چه داغ‌هایی را میتواند تاب بیاورد! چه کنیم؟ با رفتار بی‌رحمانه‌ی‌ تقدیر. من داغدارم عزیزم و برای بیانِ این داغ هیچ واژه‌ای توانِ وصف ندارد که ندارد آقاجان. اما در میان این اندوهِ بی‌انتها، به شکوهِ رفتنت، به آن مشت گره کرده، به اقتدار و عزتی که تا آخرین لحظه همراهت بود، افتخار می‌کنم. حالا همه از تو می‌نویسند؛ از غربتت، از بزرگی‌ات، از روزهایی که شاید آن‌گونه که باید قدر تو را ندانستیم. اما حقیقت این است که انسان‌های بزرگ، پس از رفتنشان شناخته می‌شوند. تو رفتی، اما نامت از حافظه‌ی زمان پاک نخواهد شد؛ زیرا بعضی رفتن‌ها پایان نیست، آغازِ دلتنگیِ نسلی است که هر بار نامت را می‌شنود، با افتخار اشک می‌ریزد و زمزمه می‌کند: خوشا به عزتِ رفتنت، و دریغا از نبودنت…

زور چشام به این اشکا نمیرسه…

‌ اگر دلت کشید، به خوابِ عاشقان بیا ... ‌

💔

تصور کن چه درد و رنجی و چه ناله‌هایی اینجا پیچیده بود💔

خلاصه که توصیه پیامبره