Monologe

بدترین لحظه اونجاس که آدم مورد علاقه‌ات، هیچ تلاشی برای نگه داشتنت نمیکنه و دلت رو میشکنه.

به نظرم “بیا بغلم” یکی از قشنگ‌ترین دعوت‌های دنیاست.

صبر بیش از حد، هر حس و ذوقی رو از بین میبره.

‏توجه کردین دیگه کسی نمیگه بمون؟ همه میگن هرجور راحتی.

هیچ وقت نذار کسی بهت بگه "تو نمی‌تونی کاری بکنی" حتی من، باشه؟ اگه رویایی داری باید ازش محافظت کنی، مردم نمی‌تونن خیلی کارها رو بکنن، دوست دارن تو هم نتونی. اگه یه چیزی رو میخوای، باید بدون هیچ مکث کردنی به دستش بیاری.

این روزها نیاز داشتم یکی به‌جای خودم حواسش بهم بود.

‏کاش همه چی با اون یه نفر می‌شد.

از تمام کسایی که از زندگیم یهو رفتن تشکر میکنم، مرسی که منو به زحمت ننداختین.

کاش میشد به بعضیا گفت چجوری بیخیال اون همه خاطرات شدین ؟

مگه آدم چند بار می‌تونه یه چیزی رو عمیقاً از ته دل بخواد؟

با نسخه‌ای هستم که به همه اهمیت میداد خداحافظی کردم.

من عاشق آدم هایی هستم که باعث میشن فراموش کنم که معمولا آدم ساکتی هستم.

گاهی برای کشتن کسی که تو دلت زنده‌ست باید هزار بار بمیری.

همین که من دختر خوشگله‌ی کسی نیستم، بی‌عدالتی رو ثابت میکنه.

یادش بخیر یه زمانی این روزا درگیر جلد کردن کتابامون بودیم نه فکر کردن به آیند‌ه‌ای نامعلوم.

هرچی بیشتر می‌گذره، بیشتر طرفدار زندگی خصوصی، دوستی‌های محدود، و روابط کاریِ مفید و حرفه‌ای میشم.

تا توی کمالگرا بیای کفش مناسب رانینگ پیدا کنی عمل‌گرا پابرهنه از خط پایان رد شده.

قطع ارتباط با کسی لزوماً به معنی کینه و دشمنی نیست، من برات آرزوی خوشبختی میکنم، ولی دور از من و دنیای من.

آدمایی که دوسشون داری تو کشتن پروانه‌های دلت، خیلی ماهرن.