𝑲𝒏𝒐𝒘𝒍𝒆𝒅𝒈𝒆 𝒂𝒏𝒅 𝒇𝒖𝒏𝒏𝒚

လက်ဖက်ရည် နှစ်ယောက်တစ်ခွက် ခွဲတစ်ဝက် တက်လက်ညီညာကာ။ ချို့စိမ့်သကြား ပုံမှန်လား အများတန်းတူသာ။ ဝိုင်းဖွဲ့စုံမှ ဖလှယ်ရ လောကနိဗ္ဗာန်ပါ။ ရာစု-၂၁ရာစု ရေးသူ-အံ့လွန်းပျို အမျိုးအစား-သံပေါက်

မင်းပေးခဲ့တဲ့ အေးစက်ခြင်းနဲ့ ပူလောင်ခြင်းတွေအကြား ငါလိုချင်တာ မင်းဆီက နွေးထွေးမှုလေ ခင်...။ -အံ့လွန်းပျို

ကာရန်နဘေချစ်တဲ့ကောင် အဖေ့ကို လွမ်းကြောင်းစပ်တော့ တစ်ကြောင်းမှ မထွက်လာပါလား အဖေရယ်။ -ဒေါင်းနက်

စက္ကူတစ်ရွက်ပမာ ပါးလွှာတဲ့ ဘဝတစ်ခုနဲ့တစ်ခုကြားမှာ ကိုယ်မြတ်နိုးယုယစွာ ဆုပ်ကိုင်ချင်ခဲ့တာ မင်း ရဲ့လက်တစ်စုံပါကွယ်။ -ဒေါင်းနက်

တစ်ခါတစ်လေ တစ်ခါတစ်လေတော့လည်း နားပိတ်ထားချင်တယ်။ ဘယ်လောက်ပိတ်ပိတ် အသံတွေ ကြားနေရတဲ့ ဒီနားရွက်တွေကိုလည်း မုန်းပါတယ်။ တစ်ခါတစ်လေတော့လည်း စကားမပြောဘဲ နေချင်တယ်။ ဘယ်လောက်တားတား အမြဲတမ်း ပြောထွက်နေမိတဲ့ ဒီပါးစပ်ကိုလည်း မုန်းပါတယ်။ တစ်ခါတစ်လေတော့လည်း မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ချင်တယ်။ ဘယ်လောက်မေ့မေ့ ခဏခဏ မြင်ယောင်နေမိတဲ့ ဒီမျက်လုံးတွေကိုလည်း မုန်းပါတယ်။ ငါ့မှာ အပြင်ပိုင်းကိုယ်အင်္ဂါ အစုံရှိသလောက် နှလုံးသားကျတော့ မပါလာဘူး။သူ...ငါ့နှလုံးသားကို ခိုးသွားတယ်။ဒါပေမဲ့... ခိုးတယ်ဆိုပေမဲ့ သူ မလိုချင်ခဲ့သလို ငါမပေးချင်တာလည်း မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ကို ဝယ်လို့ရရင် ငါ့မှာရူးရူးမူးမူး ဝယ်ပေးချင်မိတယ်။ မေတ္တာတရားကို မင်းလိုချင်တော့ ငါ့မှာအူလိုက်သည်းလိုက် ရယ်ခဲ့မိတယ်။‌မင်းနဲ့မတန်တဲ့ အရာတွေက ဈေးပေါပါတယ် ခင်။ -အံ့လွန်းပျို

နွေရောက်မှ မိုးကိုလွမ်းသလို မင်းရောက်လာမှ သူ့ကို ပိုချစ်မိသွားတာမျိုး အဲ့ဒီလိုရေစက်ဆိုးမျိုးလည်း ရှိတတ်ပါတယ်...ခင်။ -အံ့လွန်းပျို

ချစ်လှစွာသော လောကဓံတရားရေ လောကကြီးဟာ ဩဠာရိကဖြစ်ပြီး ဘဝဟာ သုခုမဖြစ်လေရဲ့ အချစ်ရေ တို့တွေ နာတာရှည်ရောဂါမှာသာ သာယာလိုက်ကြပါစို့ ကမ္ဘာကြီးခင်ဗျား သင်ကောင်းခဲ့သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ ဆိုးခဲ့ပါတယ် ရိုးသားခွင့် မရှိတော့ပါ။ -မောင်ချောနွယ်

အမေရှိမှ ရမယ်......။ ကမ္ဘာပေါ်က အမေများ ကျန်းမာကြပါစေ #HanThar

လူတိုင်းမှာ အကြောင်းပြချက် ကိုယ်စီ ရှိပါလိမ့်မယ်။ အသက်ရှင်နေရခြင်းမှာ အကြောင်းပြချက်မရှိရင် သေဆုံးခြင်းကို ဘာလို့အပြစ်တင်မှာလဲ။ -အံ့လွန်းပျို

မရေမရာ၊ အိပ်မက်မှာလည်း မေတ္တာဓာတ်က၊ ဇာတ်နာရ၏။ ကုဋေကုဋာ၊ အတွေးမှာလည်း နာကျင်မှုသည်၊ ပင်တိုင်တည်၏။ -အံ့လွန်းပျို

မကောင်းလုပ်ရပ်၊ သူရုပ်ဖျက်သည် အသက်တန်ဖိုး၊ အပယ်ထိုးလို့ နိုင်ရိုးမရှိ ရှုံးနိမ့်၏။ မွန်မြတ်သူတို့၊ ကျင့်ကြံဖို့သည် ပို့သမေတ္တာ၊ ငြိမ်းချမ်းစွာဖြင့် နိမ့်ရာမသိ အောင်မြင်၏။ -အံ့လွန်းပျို

မြန်မာတို့သွေးရဲသလို၊ မြန်မာတို့ချွေးရွှဲခဲ့တယ်။ မြန်မာတို့ဉာဏ်မမွဲကြစေနဲ့ဟေ့ မြန်မာတို့ဉာဏ်မမွဲကြစေနဲ့။ -ဒေါင်းနက်

ငါ၏ကဗျာ၊ငါ၏စာသည် ဗလာအတိ ရှိပြီး၏။ ငါ၏နားတွင်း၊ရောက်လာဆင်းသည့် အတင်းစကား၊သူ့နှုတ်ဖျားမှာ တရားနတ္ထိ ဖြစ်ဘိ၏။ -အံ့လွန်းပျို

ကိုယ့်အသက်ဟာ သိပ်နူးညံ့တယ်။ ရှက်ပြုံးလေးပြုံးရင် ငေးလို့မဆုံးဘူး။ ခပ်ဆွေးဆွေးလေးကြည့်ဖြစ်တဲ့အခါ ခပ်ရေးရေး မင်းနှုတ်ခမ်းတွေကို ကိုယ်သိပ်သဘောကျပါတယ်။ -အံ့လွန်းပျို

သရော်စာ ကာရန်လေး မတောက်တစ်ခေါက် ချိတ်တတ်ရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဟုတ်လှပြီ ထင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်။ ‌ခေတ်ပေါ်ကဗျာဆိုလား မော်ဒန်ဆိုလား ရေး‌ချင်တာရေးပြီး သူ့ကဗျာကို ကြိုက်တဲ့လူက သူတစ်ယောက်တည်း ဆိုတာကိုတော့ မသိရှာဘူး။ ငါ့နားထဲမှာ အဲ့လိုစကားသံတွေက စိမ့်နေပြီ။ကဗျာကို ကဗျာဖြစ်ရုံ ရေးတတ်ရုံနဲ့ ကဗျာဆရာလို့ မခံယူရဘူးလား။အဲ့ဒါဆိုငါ့ကို ကဗျာဆရာလို့ ဘယ်သူပြောတာလဲ။ မေးပေးစမ်းပါ။ ဘာဝါဒီညာဝါဒတွေ နားမလည်ဘူး။ သမိုင်းကို ပြောင်းပြန်လှန်ချင်တဲ့ကောင် ချစ်ဦးညိုဝတ္ထုတွေ ထိုင်ဖတ်တယ်။ အဲ့ဒီ့မှာ စလွဲတာပဲ။ အမျိုးအစားခွဲသူတွေကြားထဲ ဟိုမကျဒီမကျ ဖြစ်နေတဲ့ကောင် အခုထိတော့ ထမင်းဝနေတုန်း...။ ဘယ်အချိန် ငတ်မလဲတော့ငါမသိဘူး။ ငါမသိချင်ဘူး။ ငါ့ဘဝကိုငါပိုင်ပါတယ်။ ငါ့အသံကို ငါမုန်းတယ်။ ငါကဗျာမရွတ်တတ်ဘူး။ ငါ့ကိုယ်ငါကလွဲရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်အောင် မလုပ်ဘူး။ အရည်မရ အဖတ်မရ ၁၀၉/၁၁၀ကောင်ဟာ သူ့ဘဝကို ဘာမှန်းမသိဘူး။လူငယ်ရယ်လို့ ဖြစ်လာတဲ့အချိန်မှာ အနာဂတ်ဆိုတာ ဝိုးတဝါးနဲ့ ဖြစ်ချင်တာတွေပဲရှိတာ။ ဖြစ်လာခြင်းဆိုတာတွေမရှိဘူး။ လောကကြီးမှာ မဖြစ်နိုင်တာမရှိပါဘူး။ ဖြစ်ချင်စိတ်ရှိရင် ဘုရားတောင် ဖြစ်လာနိုင်သေးတာပဲ...။အဲ့သလို ပြောထွက်တဲ့သူတွေကို အံ့ဩပါတယ်။ လိမ်ညာမှုတွေနဲ့ ကြီးပြင်းလာရတဲ့ ဆယ်ကျော်သက်တစ်ယောက်ဟာ ဒီလိုစကားမျိုးကို ဘယ်လိုစိတ်နဲ့ ယုံရမလဲ။မေးပေးကြပါ။ ငါဟာ ကံဆိုးလို့ ဒီလောကထဲကို ရောက်လာရင်တောင် ငါနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သူတွေကိုတော့ ကောင်းတာတွေပဲ ဖြစ်စေချင်ပါတယ်။ဖြစ်အောင်လည်း လုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါ့ထက် ကံကိုယုံတယ်...။ -အံ့လွန်းပျို

နိယာမတွေနားမလည်ဘူး။ ရှေ့ဖြစ်နောက်ဖြစ် ဟောကိန်းတွေ စိတ်မဝင်စားဘူး။ ဒါလုပ်ရင် ဒါဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့ ပုံသေချ တရားတွေကိုလည်း အတည်မထင်ဘူး။ ကိုယ်ဟာ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကြားက ခေါင်းပေါက်တဲ့ကောင်ရယ်ပါ။ -အံ့လွန်းပျို

သူ အပင်စိုက်တော့ သူမလာ အရာရာ မလုပ်ကူဘဲ ယူချင်စိတ်သာ သူရှိလို့ မသိနှယ်နေ။ ရေတွင်းတူးလည်း သူမပါ အဝေးမှ လက်ပိုက်ကာနှင့် ခပ်ခွာခွာ လျစ်လျူရှုလို့ အတုပတွေ။ သူ့စိတ်အထွေ ပေညစ်လျက် မကောင်း။ အသီး,သီးမှ သူရောက်လာ ခပ်ကွာကွာ မနေတော့ဘဲ ခေါင်းမော့လို့ မျက်နှာသွေးကာ ‌ဆာလောင်လျှင် ရေပါတိုက်ရ လက်ပိုက်ကာ မကူညီသူ ပီပြင်ပါ့ လက်ဖြန့်တောင်းတော့ လန့်ရရုပ်ပြောင်း။ ရာစု-၂၁ရာစု ရေးသူ-အံ့လွန်းပျို အမျိုးအစား-လေးချိုး

အိပ်ဆေးမေ့တဲ့ည ခေတ်ပျက်ကြီးထဲက ယောင်ခြာခြာလူငယ်တစ်ယောက်...။ ခြေလှမ်းတွေဟာ ကွေ့ကောက်လို့ လမ်းမှားကိုလျှောက်နေတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ အမြင်တွေကို ဂရုမစိုက်ချင်တော့တဲ့ လူဟာလည်း တစ်ချိန်တုန်းက လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးမှာပဲ။ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။ စွဲတယ်...စွဲတယ်။ အချစ်ကို ဘိန်းလိုစွဲတယ်။ ရွယ်တူတွေ ဆေးလိပ်လက်ကြားညှပ်ပြီး အရက်ဆိုင်ထိုင်နေချိန် ဒီကောင်...လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ အတွေးပေါင်းစုံနဲ့ အချစ်ကိုစွဲလမ်းနေတယ်။ အိပ်မက်တွေဟာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တယ်...။ မျှော်လင့်ချက်တွေဟာ အတိတ်ရဲ့ ဟာသတစ်ခုလို...။ဘာမှမတတ်နိုင်တဲ့ဘဝမှာ ဘာကိုမှ မတပ်မက်ချင်တော့ဘူး။မင်းကို မစွဲလမ်းခင်အထိပေါ့...။ မှောင်မည်းနေတဲ့ ကိုယ့်ဘဝထဲကို မင်းဟာ ပိုးစုန်းကြူးလေးအဖြစ် ဝင်လာတယ်။အလုံအလောက်မလင်းပေမဲ့ ဒါဟာငါ့အတွက် တစ်သက်စာ မျှော်လင့်ချက်ကလေးဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူရောက်လာပုံက အိပ်မက်ဆန်တယ်။ လမ်းမှားရောက်ဆဲဆဲ လူတစ်ယောက်ကို ဆေးစွဲအောင်လုပ်လိုက်သလိုပဲ။အချိန်တိုင်းဟာ သူ့အကြောင်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ အချစ်ကိုရူးတဲ့ လူငယ်တစ်ဦး...။ အဲ့ဒီ့အချစ်ကို ဆုံးရှုံးရရင် အရူးတစ်ပိုင်းဖြစ်တော့မလိုပါပဲ။ တစ်ခါတစ်လေမှာ ကိုယ့်ဘေးနားက ရောင်ပြန်ဟပ်နေတဲ့ မှန်ကွဲစတွေကိုလည်း စိန်စတွေလို့ စိတ်ကူးယဉ်တတ်တယ်။ ဆုပ်ထားတယ် အချစ်ရေ...။ မင်းလက်ကလေးကို တစ်သက်စာ ဆုပ်ကိုင်မိတဲ့အခါ နာလို့နာမှန်း... သေလို့သေမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။ ညကအိပ်မက်မက်တယ် အချစ်...။ အိပ်မက်ထဲမှာ မင်းက ကိုယ့်ကိုပြုံးပြတယ်သိလား။ ကိုယ်တစ်ခါမှမမြင်ဖူးတဲ့ အပြုံးလေးနဲ့ မင်းဟာ ကိုယ့်ကိုကြည့်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းပုံရိပ်တွေဟာ ဝိုးတဝါးနဲ့ ငါကြည့်လို့မဝသေးခင်မှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်...။မ‌နေ့ညက ငါအိပ်ဆေးသောက်ဖို့ မေ့ခဲ့ပုံပဲ။ -အံ့လွန်းပျို

ဒီတစ်ခေါက်ကတော့ စာတိုမဟုတ် Mini figures တေ စုချင်တယ် ဘာညာဆိုရင် https://t.me/ZeeGwaat_TOYSHOP ဒီChannelမှာ သွားမှာလို့ရပါတယ် ကိုယ်တိုင်ဝယ်တာမို့ 100% ယုံကြည်ရပါတယ်

မေတ္တာ မေတ္တာမှာ စွမ်းထက်လို့ အေးချမ်းကာ အချစ်ပို ဆိုသူကဆို။ တကယ်တမ်းသာဖြင့် လွမ်းစိတ်ကို ဖယ်မရတော့ အိုဘယ်ဘယ် ဝေးရုံပ ဆွေးရုံမျှပို။ မေတ္တာဝေသော် ပွေသူမှာ ပြန်မကမ်းပါဘု တမ်းတကာ မျှော်နေလည်း တော်ပါကွယ် ရင်ဖိုမိလို့ ပြိုလဲဘဝ။ အရောင်မဟပ် ရှောင်ပါလေ ထိုလူမျိုး ကြိုးစားလည်း မလာကွယ် မေတ္တာကို တန်ဖိုးဖြတ်လို့ ပြောရက်သူက။ ရာစု-၂၁ရာစု ရေးသူ-အံ့လွန်းပျို အမျိုးအစား-လေးချိုး