𝐡𝐨𝐰 𝐮 𝐝𝐨𝐢𝐧'?

واقعا هیچ نخی به زندگی وصلم نمیکنه.کاموا کو؟

امروز همش به خودم میام دارم زیر لب میگم بیمارستان؟ واقعا بیمارستان؟اخه حرومزاده.

اگه چارتا چشم داشتم با دوتاش درس میخوندم با دوتاش اخبار.

اون یدونه پرانولی که خوردم در برابر استرس‌هام.

تو این وضعیت اون چیزی که منو بیشتر از همه میترسونه، ندونستن اتفاقات بعدیه.

یه خیابون سرتاسر مامور.از این چماقا هم دستشون.

می‌دونی چی کمک می‌کنه به آزادی؟! این‌که در روابط بین فردی زور نگیم و جلوی حرف زدن بقیه رو نگیریم شاید حرف‌های خوبی زدن و شاید فهمیدیم این ماییم که داریم اشتباه می‌کنیم.

روحیه‌ام به مال منی معین زد نمیخوره آقای اسنپی.

واقعا چه کنیم که دیگه؟

این روزا از وحید آنلاین هم بیشتر انلاینم.

2026؟

تک تک این روزا اشناست واسم.این فریزشدگی و کرختی.

اگه نبودم من و توی دندونپزشکی‌های شهر پیدا کنید.

اقا این اخبار چک کردن دهن ما رو سرویس کرد.

تا حالا آسمون و انقدر صاف ندیده بودم.آبی و صاف.

آخرین قاب ترم ۵

حجم اتفاقات امروز باعث شده کلم داغ بشه.داغ واقعی.

حیف این همه ذوق واسه این مکان و زمان.