𝐡𝐨𝐰 𝐮 𝐝𝐨𝐢𝐧'?

دارم پیامای دوسال پیش اینموقع رو می‌خونم و باید بگم تو دوسال چیا که عوض نمی‌شه بچه ها.

بهم نگین که بعدا پولایی که سرویس اعتباری می‌ده رو باید پس بدم.

توی یه سال چیا که عوض نمی‌شه.

ببخشید اون سنی که دیگه کارای عجیب غریب نمی‌کنی که بعدترش بگی با خودت که این چه کاری بود دقیقا وقتش کی می‌رسه؟

یه شبم حالت خوبه می‌خوابی صبحش بلند می‌شی می‌خوای بمیری.البته این دومی نادره بیشتر داخل ایران برات پیش میاد.

خوابم عجیبه ها.یه روزی می‌خوای بمیری شب می‌خوابی صبحش امیدوار بیدار می‌شی.

هیچ چیزی اگه قرار باشه حالت رو خوب کنه با زور زدنِ صرف پیش نمی‌ره. باید تلاشت از قلبت بیاد.باید از عشق بیاد.

خواب آخرین امیدمه و کاش شب که خوابیدم آدمی که امروز بودم نباشم.

باز خوب شد هرچی سریال قشنگ بود و چند سال پیش دیدیم وگرنه اگه الان بود فکر کنم حتی اوناام حالمون‌و مثل اون موقع خوب نمی‌کرد.

من نمی‌فهمم داره چی می‌شه.دنیا داره جاهای عجیبی می‌ره و هرروز بیشتر غافلگیر می‌کنه آدم‌و.

من امروز آدم خوشبختی ام چون برق هشت تا ده رفت و احتمالا تا شب نمی‌ره.شما چطور؟

نوشته بود: خبر بد را صبح خواندیم. بعد می‌رویم سرکار، جواب پیام می‌دهیم، ناهار می‌خوریم، حتی وسط روز به چیزی می‌خندیم. و از غروب، هرکداممان جدا جدا، از خودمان بدمان می‌آید.

امروز اینشکلی بود که افسوس که بی فایده فرسوده شدیم و این حرفا.

اینجا آدم شب میخوابه وصبح که بیدار میشه دلش میخواد بمیره.

حالا جدی جدی اینجا رو دوست دارین؟

چه سینایی.چه قدر همه بیدار🫪

یه‌سری شبا هم هست که حس می‌کنم اون روز زندگی نکردم.یا بخاطر مشغله یا غم‌خورک گرفتن یا بلا بلا بلا.واسه همین چند ساعت آخر شب رو زور می‌زنم کارایی بکنم که جبران بشه اون روز.

خیلی اوقات شده شرایط جوری پیش رفته که مجبور شدم کاری رو انجام بدم که واسه‌ی بقیه غیر قابل درکه.یعنی توضیح دادنش هیچ فایده ای نداره و حس نمی‌کنم درک بشه و بخاطر همین حتی دلیلی هم نمیارم ولی یه کوله‌ی بزرگ از حس بد روی دلم می‌شینه.

زودتر این تاریخ رند تموم بشه. بیشتر از این‌ نمی‌تونم بابت اینکه امروز هم مثل بقیه روزها گذشت ناراحت باشم.