اینجا.

از اون حالتام که دلم می‌خواد خودم رو از عالم و آدم دور کنم. گاهی انرژی‌ای که ساده‌ترین ارتباطات با نوع بشر ازم می‌گیره، به قدری زیاده که می‌تونم با این انرژی مثلا یک هفته بی‌وقفه زبان بخونم و یا مثلا یک هفته فقط بشورم و بسابم و بپزم و جمع کنم و پهن کنم ولی خسته نشم؛ اما با آدمیزاد جماعت حرف نزنم و مجبور نباشم چیزی رو بهشون توضیح بدم یا رفتارای بی‌منطقشون رو تحمل کنم.