407
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
+17 روز
-1330 روز
آرشیو پست ها
در پیام‌های بالا، به بهانه‌ی روز جهانی دختر، به این موضوع پرداختم که "آیا هنوز به فمنیسم نیاز داریم؟" اگه خوندید خوشحال میشم نظرتون رو در دایرکت چنل بنویسید.
این‌ها فقط چند نمونه از علت‌های متعددیه که نشون میده هرچند در بعضی جوامع، زنان امروز از حقوق قانونی بسیار بیشتری نسبت به یک قرن پیش برخوردار هستن اما پیشرفت در یک حوزه به معنای حل‌شدن همه مسائل نیست. علاوه بر این‌ها باید به این موضوع بپردازیم که برابری حقوقی به این معناست که جنسیت نباید به‌خودی‌خود باعث محرومیت فرد از حقوق، فرصت‌ها یا حمایت قانونی بشه. اما این به معنای یکسان‌بودن تمام زنان و مردان، یکسان‌بودن ترجیحاتشون یا ضرورت انتخاب سبک زندگی مشابه نیست. فمنیسم و هیچ جنبش فکری بزرگ دیگری هم بی‌نقص نیست. اما نکته‌ی مهم اینه که برای دفاع از حقوق زنان لازم نیست از تمام جریان‌های فمینیستی پیروی کنی؛ همان‌طور که برای نقد یک جریان فمینیستی لازم نیست از اصل برابری حقوقی دست بکشی.
هیچ کشوری به برابری کامل قانونی نرسیده
بر اساس گزارش سال ۲۰۲۶ سازمان ملل، زنان در سراسر جهان به‌طور میانگین از حدود ۶۴ درصد حقوق قانونی مردان برخوردارن. این شاخص درباره قوانین و حمایت‌های حقوقیه، نه اینکه زنان در عمل دقیقاً ۶۴ درصد فرصت‌ها رو داشته باشن.
در افغانستان، محدودیت‌های طالبان دسترسی دختران به آموزش متوسطه و دانشگاه را به‌شدت محدود کرده. این موضوع تنها یک مسئله آموزشی نیست؛ بر استقلال اقتصادی و فرصت‌های آینده نسل‌های دختران نیز اثر می‌ذاره.
نزدیک به یک‌پنجم زنان جوان ۲۰ تا ۲۴ ساله در جهان پیش از ۱۸سالگی ازدواج کرده یا وارد زندگی مشترک شده‌ان. ازدواج زودهنگام می‌تونه فرصت ادامه تحصیل، استقلال و انتخاب آزادانه آینده را محدود کنه.
در ایران، سن عمومی قانونی ازدواج دختران ۱۳ سال تمام شمسیه؛ اما قانون امکان ازدواج در سن پایین‌تر رو با شرایطی پیش‌بینی کرده! (طبق ماده‌ی ۱۰۴۱ قانون مدنی)
طبق جدیدترین آمار جهانی منتشرشده تا سال ۲۰۲۶، به‌طور میانگین هر ۱۰ دقیقه یک زن یا دختر در جهان به دست شریک عاطفی یا یکی از اعضای خانواده‌اش به قتل می‌رسه.
(گزارش رسمی سازمان ملل درباره قتل زنان در سال ۲۰۲۴)
طبق برآوردهای سازمان جهانی بهداشت که در سال ۲۰۲۵ منتشر شدن، حدود ۸۴۰ میلیون زن و دختر در طول زندگی خشونت فیزیکی یا جنسی از سوی شریک عاطفی یا خشونت جنسی از سوی فردی غیر از شریک رو تجربه کرده‌ان، یعنی تقریباً یک نفر از هر سه نفر. این آمار به‌دلیل گزارش‌نشدن بسیاری از موارد، احتمالاً کمتر از میزان واقعیه.
ترس از تهدید، سرزنش‌شدن، بی‌آبرویی اجتماعی یا باور نشدن می‌تونه مانع گزارش خشونت جنسی بشه. بنابراین، تعداد شکایت‌های ثبت‌شده رو نباید معادل تعداد واقعی قربانیان دونست.
طبق گزارش سازمان ملل در سال ۲۰۲۶، در ۵۴ درصد کشورها تعریف قانونی تجاوز بر مبنای نبود رضایت نیست. این تفاوت قانونی می‌تونه بر امکان دسترسی قربانیان به عدالت تأثیر بگذاره.
آیا هنوز به فمینیسم نیاز داریم؟
خشونت علیه زنان فقط به کتک‌زدن یا تجاوز محدود نمی‌شه، از خشونت خانگی و اجبار جنسی گرفته تا ازدواج اجباری، تبعیض قانونی، محرومیت اقتصادی و نادیده‌گرفتن حق انتخاب، شکل‌های مختلفی از نقض حقوق زنان هستن.
Repost from نباید می‌ماندیم - معین دهاز
ای شب! به من بگو
اکنون ستاره‌ها
نجواگران مرثیه عشقِ کیستند؟
و گاهِ عصر،
بر سر دیوارِ باغِ ما
باز آن دو مرغِ خسته چرا می‌گریستند؟
منوچهر آتشی
تنها زمانی کوتاه در کنار یکدیگر بودیم
و پنداشتیم که عشق
هزاران‌سال می‌پاید.
-یاکاموکی
رسالت بازمانده، به یاد آوردن است. او نمی‌تواند به یاد نیاورد.
-باقی‌مانده‌های آشویتس، جورجو آگامبن
Repost from This is me trying
به قول شمس: «من عادت نبشتن نداشته‌ام هرگز؛ سخن را چون نمی‌نویسم در من می‌ماند و هر لحظه مرا روی دگر می‌دهد.»[!]
دیگر دوستت ندارم.
حالم خوب است و روزهایم زیبا تمام می‌شوند،
اگر نبینم کسی شبیه تو می‌خندد.
-علی یزدان‌دوست
