وَرطه

حدود ۶۰ درصد ابتدایی فیلم فقط یک سکانس جذاب و دیدنی داشت و باقیش به معنای واقعی کلمه کسل‌کننده بود. بعد هم که یه مقدار هیجان گرفت هیچوقت به اون مقدار کافی که ازش تعریف می‌کردن نرسید تا جایی که یکهو دیدم فیلم تمام شد. آدم فیلم‌باز و باسوادی تو این حوزه نیستم و به عنوان یه مخاطب عادی سینما هیچ لذتی از دیدنش نبردم. بعد که نظراتو خوندنم دیدم یه عده می‌گن نه! تو باید بری فلان تحلیل و تفسیرو از فلان چنل یوتیوب ببینی یا فلان ماجرا و مقاله رو بخونی تا بفهمی چی شده و این فیلم چقدر خوبه! نمی‌دانم والا! :)))

یه موضوعی درمورد افرادی که طرفدار آمریکا و اسرائیل هستن واسم جالبه. اینا یکی مهم‌ترین دلایل نفرتشون از ج.ا رو کشتن انسان‌های بی‌گناه می‌دونن که خب منطقیه و کدوم انسان آزاده و شریفی این‌طور نیست؟! ولی مسئله وقتی جالب و متناقض می‌شه که این افراد از آمریکا و اسرائیلی طرفداری می‌کنن که عامل مستقیم و اصلی کشته شدن هزاران زن و بچه و انسان بی‌گناه در ایران شدن. حالا کاری با پرونده‌ی سیاه این دو کشور در جنگ‌های ویتنام، افغانستان، عراق، غزه، سوریه و بمب‌باران اتمی ژاپن نداریم‌. موضوع اینه چطور می‌شه از افرادی حمایت کنیم که دست خودشون به خون مردم بی‌گناه ما آلوده‌ست و این یه ویژگی مشخص و مشترک با ج.ا و عامل نفرت ما از این ایدئولوژی و سیستمه. جنس خون مردمی که طی دی ماه و وقایع سال‌های قبل کشته شدن با جنس خون مردم بی‌گناهی که طی دو جنگ اخیر توسط اسرائیل و آمریکا کشته شدن فرقی می‌کنه؟! خیر. هردو گروه مردم ایران و عزیز ما هستن و جانشون واسه ما ارزشمند و یادشون تا ابد در حافظه‌ی تاریخی ما خواهد ماند. اگه واسه جون هرکدام از این دو گروه ارزش‌گذاری متفاوتی داری و عامل کشته شدن‌ یکیو قاتل و جانی و یکیو ناجی و قهرمان تصور می‌کنی، یعنی نه شرف داری و نه انسانیت و سیاست و ایدئولوژی مغز و قلبتو سیاه کرده.

به که بسپارمت ای خاک به بادت ندهند؟ به که بسپارمت ای خانه که ویران نشوی؟ • حسین جنتی

حال و حوصله ندارم. محض خالی نبودن عریضه دادم هوش مصنوعی یکی از فانتزی‌هامو تصویرسازی کنه.

«دلتنگیِ امشب از جنس گریه نیست. بیشتر شبیه قدم زدن در خانه‌ای متروک است که روزگاری خانه‌ی ما بوده: هر چیز در جای خود مانده، اما کسی دیگر آن‌جا زندگی نمی‌کند. دست بر دیوارها می‌کشی و گردِ سال‌ها بر انگشتانت می‌نشیند، و ناگهان درمی‌یابی که آنچه از دست رفته، نه فقط یک نفر، که بخشی از زمان است؛ بخشی از عمر که تنها با حضور او معنا داشت.»

این‌که یه عده هم‌زمان از ج‌.ا و تمامی جنایت‌هایی که طی این سال‌ها انجام داده متنفر باشه و از طرفی دلش نخواد کشورش تحت تجاوز و تسخیر کشور خارجی قرار بگیره چرا انقدر واسه یه عده عجیبه؟! امثال من که هم از ج‌.ا بدشون میاد و هم از پهلوی و آمریکا و اسرائیل، مدام توسط طرفداران این جماعت مصادره به مطلوب می‌شن. ولی من یکی هم از ج.ا بدم میاد و هم از پهلوی و هم از ترامپ و نتانياهو. از ج.ا بدم میاد چون زندگی و جوانی و آینده‌ی من و کلی از هم‌دوره‌هامو گرفت و کُشت و دستش به خون کلی آدم بی‌گناه آلوده‌ست. از پهلوی بدم میاد چون با خودخواهی و بی‌عرضگی و قدرت‌طلبیش کلی جوون بی‌گناه رو بدون برنامه و با دست خالی تحریک کرد و فرستاد جلو گلوله و مرگ و تهش هم گردنشون نگرفت و اونا رو تلفات قدرت‌طلبی خودش عنوان کرد و بعدم با التماس جنگ و بمب‌باران ایران مسبب مرگ کلی زن و بچه‌ی بی‌گناه شد. از ترامپ و نتانياهو هم متنفرم و آرزوی مرگشون رو دارم چون با سوءاستفاده از خون و زندگی مردم ایران دنبال منافع خودشون هستن و برای رسیدن بهش بیش از ۵ هزار غیرنظامی رو که بخشیشون بچه‌های میناب بودن رو قتل عام کردن. چرا این معادله‌ی ساده انقدر واسه یه عده عجیبه؟! من عاشق ایران و مردم ایرانم و از هر شخص و ایدئولوژی‌ای که باعث مرگ و رنجش خاطرشون بشه بیزارم. حالم از ج.ا بهم می‌خوره و تمام جنایت‌هاش مثل یه نوار تکراری جلو چشم و تو مغزم تکرار می‌شن، ولی وقتی پای خاک و تمامیت ارضی این نقشه وسط باشه، حاضرم جون خودمو بدم ولی یک وجب ازش کم یا تسخیر نشه. مشکل امثال من با ج.ا دخلی به آمریکا و اسرائیلی که چشم به تجزیه‌ی کشور و تسخیر جزایرمون دارن، نداره و اگه بنا به تسویه‌حسابی باشه، داخلی و مربوط به خود مردم ماست. اجازه نمی‌دیم با سوءاستفاده از مشکلات داخلی کشورمونو تیکه‌تیکه کنن و یا بخوان به جزایرش چشم طمع داشته باشن. اینا رو نوشتم که نه ارزشی‌ها و نه پهلوی‌چی‌ها خیال بد به سرشون نزنه و فکر نکنن ما حافظه‌مون مشکلی داره. از ۷۸ تا ۱۴۰۴، از جنگ ۱۲ روزه تا جنگ اخیر، تمام بلاهایی که مستقیم و غیرمستقیم سر مردم بی‌گناه آوردید خاطرمون هست. تنها جایی که حاضرم با این دو فرقه تو یک جبهه باشم ک بجنگم، جاییه که دفاع از مردم و خاک ایران توش اولویت باشه. در باقی مسائل اختلافات اساسی و غیرقابل حلی داریم که خیلی بعیده بتونیم با هم کنار بیایم. تمام.

شک ندارم پدران و اجداد همین بی‌وطن‌های پفیوز بودن که تو دوره‌ی ساسانی ایرانو تحویل اعراب دادن. شک ندارم اگه نتیجه‌ی جنگ ۸ ساله هم به این اراذل بود، الآن ایران ضمیمه‌ی خاک عراق شده بود.

پسرهایی که با وست و رکابی و عرق‌گیر و شلوارک به یه چسه آزادی پوشش دخترها گیر می‌دن و تیکه می‌ندازن رو نمی‌فهمم. تصورشون از بدن دخترها چیه که فکر می‌کنن خودشون گرمشون می‌شه ولی دخترها نه؟ مثلاً دخترها سیستم سرمایشی و خنک‌کننده دارن؟!

حالم خوب نیست، ولی می‌خوام کتاب جدید شروع کنم. شاید ناجی بین ورقه‌های کتاب باشه. (نیست)

اگه منتظر شخص یا اتفاق خاصی هستی باید بگم متأسفم. امشب هم قرار نیست چیزی بشه. بیخودی اسکرول نکن. آلارم گوشیتو فعال کن و بگیر بخواب. شبت به‌خیر. اگرم اهل جنوبی و صدای انفجار و جنگنده نمی‌ذاره بخوابی، حق داری. تو اون وضعیت نمی‌شه خوابید.

کودکی که شب با صدای انفجار از خواب پریده، شاید فردا دوباره بخندد؛ اما آن خنده دیگر همان خنده نیست. از این پس، هر سکوتی برایش مشکوک است، هر صدای بلندی وعده‌ی فاجعه‌ای دیگر. جنگ حتی وقتی تمام می‌شود، در ذهن کودکان ادامه پیدا می‌کند؛ بی‌آنکه گلوله‌ای شلیک شود.

اگه موردی بود: https://t.me/HarfChatBot?start=NeoMohammad151

«شب‌ها، اشیا رفتار عجیبی پیدا می‌کنند. صندلی خالی بیشتر از هر انسان دیگری مرا نگاه می‌کند. ساعت دیواری، زمان را اعلام نمی‌کند؛ فقط فاصله‌ای را می‌شمارد که میان اکنون و گذشته افتاده است. حتی نور چراغ هم انگار با احتیاط روی دیوار می‌نشیند، مبادا خاطره‌ای را بیدار کند که مدت‌هاست تظاهر کرده‌ام مرده است.»

برسه به دست همه‌ی جنگ‌طلب‌های بی‌وجودی که خودشون تو سوراخ موش‌هاشون شعار بزن بزن دادن و خون و جونشو مردم و سربازهای بی‌گناهی دادن که هیچ دخلی به این‌ جنگ و سیاست‌هاش نداشتن.

بهترین چیزی که می‌تونید در غروب جمعه‌ی امروز ببینید.

منطق فیلم‌های ترسناک هم جالبه. تقریباً همه‌شون یه الگوی تکراری دارن. جای تاریک و مخروبه و ترسناکی دیدی؟! برو توش. موجود مرموز و عجیب و جدیدی دیدی؟! انگولکش کن.